ในที่สุด รัฐบาลก็เตรียมประกาศ พ.ร.บ.ความมั่นคงฯ ในการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียนครั้งที่ 15 เขตพื้นที่อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ระหว่างวันที่ 23-25 ตุลาคมนี้

ประเทศไทยปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย จึงต้องเคารพสิทธิการชุมนุมของประชาชนอย่างสันติวิธี ปราศจากอาวุธ และก็เป็นไปตามรัฐธรรมนูญฉบับอัปยศ 2550 ด้วย

ไฉนรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ที่มักอ้างว่า ประชาชนสนับสนุน มิใช่อำมาตย์ กองทัพ พวกคลั่งชาติ หนุนหลัง จึงกล้าประกาศออกกฎหมาย ลิดรอนสิทธิเสรีภาพในสังคมประชาธิปไตย

รัฐบาลก็อ้างว่า คนเสื้อแดงจะไปทำให้การประชุมนี้ ต้องเสียบรรยากาศ กลัวคนเสื้อแดงจะล้มการประชุม กระนั้นหรือ ?

ถามว่า ประชาชนทุกกลุ่ม มิเพียงคนเสื้อแดง มีสิทธิในการชุมนุมอย่างสันติวิธีหรือไม่ ? ในสังคมประชาธิปไตย รัฐบาลไม่มีสิทธิใช้อำนาจหยุดยั้งการชุมนุม

มีแต่รัฐบาลอำนาจนิยมเผด็จการเท่านั้น ที่กระทำอย่างนี้ แม้ว่าปากจะบอกว่า รักประชาธิปไตยก็ตาม

นักสื่อสารมวลชน นักวิชาการ ปัญญาชนทั้งหลาย ผู้อ้างว่า รักประชาธิปไตย จะเมินเฉยให้รัฐบาลใช้อำนาจในทางที่ไม่ชอบธรรม กระนั้นหรือ?

หรือพวกท่านก็รักประชาธิปไตยเพียงลมปากเท่านั้นเอง
แล้วองค์กรสิทธิมนุษยชนทั้งหลายล่ะ ว่าไงบ้าง?

การลิดรอนสิทธิชุมนุมของประชาชน เป็นการทำลายสิทธิพื้นฐาน ในสังคมประชาธิปไตย และเป็นการบ่อนทำลายสิทธิมนุษยชน พวกท่านทราบกันดี ?

ผู้อ้างตัวว่า นักสิทธิมนุษยชน กระทั่งสร้างประวัติศาสตร์ให้กับตนเองและองค์กรของท่านว่า รัฐประหาร 19 กันยายน 2549 เป็นรัฐประหารเพื่อประชาชน

คราวนี้ท่านจะไม่ออกมาแถลงข่าวทางทีวีคัดค้าน พ.ร.บ.ความมั่นคงเลยหรือ ? ในฐานะที่ท่านสังกัดองค์กรสิทธิมนุษยชนระดับสากล

ผู้อำนวยการสมาคมสิทธิเสรีภาพ ผู้ปีนป่ายกำแพงรัฐสภา ร่วมกับคุณจอน อึ้งภากรณ์ เพื่อคัดค้าน พ.ร.บ.ฉบับนี้ ตอนนี้รัฐบาลอภิสทธิ์นำมาใช้จริง ๆ แล้ว จะว่าไงกัน ?

คงไม่ช้านักหรอก ที่จะได้เห็นผู้นำองค์กรสิทธิมนุษยชนเหล่านี้ ออกมาให้ความเห็นว่า พ.ร.บ.ฉบับนี้ ลิดรอนสิทธิมนุษยชน รัฐบาลไม่ควรนำ พ.ร.บ.มาใช้

เพราะอย่างไรเสีย พวกเขาไม่ออกมา ไม่ได้ ยังไง ก็ต้องคัดค้านในฐานะนักสิทธิมนุษยชน พวกเขาต้องดูดีอยู่ตลอดกาล

ไม่อย่างนั้น คนในแวดวง โดยเฉพาะแวดวงสากลจะสงสัยถึงบทบาทนักสิทธิมนุษยชนไทยกัน

แต่พวกเขาจะแสดงบทบาท พอเป็นน้ำจิ้มเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ได้พุ่งทวนธนูสกัดกั้นกฎหมายนี้อย่างจริงจังมากนัก

ทำไม? จึงคิดเช่นนั้น

ปกติ พวกเขาเป็นนักเคลื่อนไหว มีทั้งยุทธศาสตร์ ยุทธวิธี มีความเจนจัดในการลงสนามรบ มีประสบการณ์กองโตในการคัดค้านนโยบาย กฎหมายต่าง ๆ ที่ไม่ชอบธรรม

พวกเขาจะวางจังหวะก้าว การเคลื่อนไหวประเด็นต่าง ๆ อย่างรอบด้าน รัดกุม เพื่อหยุดยั้งความไม่ชอบธรรมต่าง ๆ อย่างเป็นกระบวน อย่างเป็นขบวน มีข่าวต่อสาธารณะอย่างต่อเนื่อง

พวกเขาจะประสานสื่อ หาช่องทาง ออกสนทนารายการสื่อ จัดการสัมมนา หาแนวร่วม รวมกลุ่มกัน บุกไปทำเนียบรัฐบาล ยื่นหนังสือคัดค้านต่อนายกรัฐมนตรี เผลอ ๆ ปีนทำเนียบด้วย

เพียงแต่งานนี้ ไม่ได้เป็นรัฐบาลที่พวกเขาจงเกลียดจงชัง พวกเขาจึงไร้แผนการที่ช่ำชอง พวกเขาจึงมีสองมาตรฐาน

งานนี้ พวกเขาคงเพียงออกมา ไม่ให้องค์กรสิทธิมนุษยชน ดูน่าเกลียดเท่านั้น คอยดูก็แล้วกัน

เพราะพวกเขากลัวเข้าทางเสื้อแดง

เพราะพวกเขากลัวเข้าทางทักษิณ

เพระพวกเขาเลือกทางรัฐบาลอภิสิทธิ์

เพราะพวกเขาเลือกทางอำมาตยาธิปไตย

เพราะพวกเขาไม่ได้ยึดมั่นประชาธิปไตย

มันเป็นเช่นนั้นเอง ตถาคต

ท่านนักสิทธิมนุษยชนทั้งหลายว่าไง ?

ที่มา ประชาไท