วีรภาพบนทางเถื่อน

1. ตอกประชา ธิปไตย ปักกับอก

ของ6 ตุลา ปี 19

ทิ่มลิ่ม ไม้แหลม แทงชำเรา

แขวนคอ เผาสังเวย นางธรณี


2. เคี่ยวสงคราม ประชาชน เขตป่าเขา

ปี 23 แทรกซึมเรา หยุดกับที่

ฝีระบบ บ่มหนอง 12 ปี

แตกทะลัก อีกที  พฤษภา


3. พุน้ำเลือด พวยพุ่งวัน ที่ 17

ปืนเด็ดหาง นกยูงแดง ปี 35

ราษฎร ทอดร่าง พุทธบูชา

ใช้วันพระ วิสาขะ  ฆ่าปวงชน

4. จรยุทธ์  สู้ยิบตา  อยู่ในเมือง

เช้า 18 ยังหนุนเนื่อง แน่นถนน

19  20  หยัดทวงสิทธิ์ ความเป็นคน

จลาจล สู้ปืนปล้น อธิปไตย


5. ปี 40  ธรรมนูญ ของปวงชน

ผลิดอกผล ส่งสัญญาณ สู่ฟ้าใหม่

แต่องค์กร อิสระ ของบางใคร

แทรกแซงได้ สำหรับผู้ รู้แทรกซึม


6. ถึงปากเหว แห่งวิกฤต เศรษฐกิจ

ค่าเงินพิษ ปกคลุม ฟ้ามืดครึ้ม

IMF ครอบอำนาจ ชาติอึมครึม

พรรคอำมาตย์เก่งกู้ยืมหมดน้ำยา


7. เข้าสู่ รัฐบาล สมัยใหม่

ไทยรักไทย พาพ้นยุค ไร้เดียงสา

ปลดหนี้สิน หนักหน่วง ถ่วงดึงมา

เดินก้าวหน้า อย่างที่ ไม่เคยมี


8. ข้าวเริ่มแพง  กรรมกร ค่าแรงขึ้น

รากหญ้าตื่น เติบโต เต็มวิถี

ประชานิ ยมพุ่งไป พ้นทฤษฎี

มีโอกาส ทำกิน เต็มกำลัง

9. พลัน !  กันยา ปี 49  ฟ้าพลิกหมอง

ลุงนวมทอง  ขับแท็กซี่ ชนรถถัง

หลักโครงสร้าง ก้าวหน้า ต้องผุพัง

ความล้าหลัง ประหารรัฐ เสรีชน


10. รุกกวาดล้าง  ไล่ล่า เสรีภาพ

1 สิทธิ์เสียง ราบคาบ โจรรุมปล้น

เมื่อเจ้าทรัพย์  ฮึดสู้  เมษายน

ปี 52  สาดเลือดคน  เล่นสงกรานต์


11. ตรึงประชา ธิปไตย  ตอกกับอก

ศพผู้กล้า ถูกหมก ใต้รัฐทหาร

อำมาตย์เก่า มันเหยียบย่ำ มายาวนาน

เร็ว !  ลุกขึ้น ขับมันตก กระดานไป


12. สังหาร เผา  วีรชน  เป็นฝุ่นควัน

ปณิธาน  ความใฝ่ฝัน  ไม่มอดไหม้

ค่าของคน  สิทธิ์เสรี  ความเป็นไท

กระทำการ กันต่อไป ต้องได้มา

ไม้หนึ่ง ก.กุนที

หมายเหตุของประชาไท  ไม้หนึ่ง ก.กุนที ได้อ่านบทกวีชิ้นนี้ในงานรำลึกพฤษภา ที่โรงแรมรอยั่ล เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2552 และอีกครั้งในคืนวันที่ 17 พฤษภาคม 52 ที่อนุเสาวรีย์ประชาธิปไตย และ ส่งตรงมายังประชาไทในปลายเดือนพฤษภาคม เพื่อเผยแพร่ โดยระบุความตั้งใจเพื่อ “ส่งกำลังใจต่อผู้มุ่งมั่นกระทำการเพื่อประชาธิปไตย”

ที่มา ประชาไท