ป่าปีใหม่...

@ จะเปลี่ยนวารผ่านเดือนเลื่อนนักษัตร            
ยังแจ่มชัดมิเลือนลับดับไปไหน
ซาบซึ้งตรึงแน่นหว่างกลางใจ               
กำลังให้แก่กันสรรค์สร้างงาน

@   ทางที่เดินเมื่อเผชิญแยกทางเลือก            
เมื่อปลอกเปลือกเห็นพงศ์รกลวงก่อสาน
ป่าโปร่งปราบด้วยกวางกินคงไม่นาน            
ชีวันมอบ...พรานเฒ่า...ไร้รู้ตัว

@  คำคนพูด “ดูป่า...ต้องทั้งป่า”               
ใยชายตาแลต้นเดียว...ไร้ถ้วนทั่ว
สร้างมายาแห่งป่าแสนมัวซัว               
ฤๅว่ากลัวความจริง...ป่า...ไม่เต็ม

@  วัวที่ผ่านเสือที่พบใช่ไร้หวัง               
ตราบพลังประชาชนยังข้นเข้ม
เรียนรู้คู่ต่อสู้ทันกลเกมส์               
ไม่และเล็มหญ้าพิษให้ป่วยตาย.....


รักษ์  รัตนพันธ์
๓๑  ธันวาคม  ๒๕๕๒

๖๗ ขวบปี : ปฏิวัติ

๑.เพียงเวลาเคลื่อนไปทุกขณะ        
อวัยวะสมบูรณ์เพิ่มพูนยิ่ง
ชีวิตไร้อยู่เฉยเปล่าประวิง           
ระยะยิงหวังผลด้วยจัดเจน

๒.เริ่มแรกความแปลกแหวกมิติ        
คิดริสร้างรังสรรค์ความฝันเห็น
กดขี่...ไร้กดขี่...ที่ต้องเป็น           
ไร้ลำเค็ญแล้งเข็ญสู่เท่าเทียม

๓.กฎธรรมชาติองอาจผุดผาดนัก        
“อารมณ์รักทางชนชั้น”ล้วนเต็มเปี่ยม
“การต่อสู้ทางชนชั้น”ร้อนไหม้เกรียม     
กระทบเล่ห์เหลี่ยมร้ายในตัวตน

๔.สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลงเป็นพื้นฐาน     
ปริมาณ...สู่คุณภาพ...จริงทุกหน
มูลฐานสัจธรรมแห่งสากล        
วิทยาศาสตร์ใช่พ้น(สมัย)หาความจริง

๕.เอกภาพด้านตรงข้ามความขัดแย้ง     
ธรรมชาติเปลี่ยนแปลงของทุกสิ่ง
หลักเป็นรอง...รองเป็นหลัก....ใช่ช่วงชิง!!...     
“ดุลยภาพ”คือความจริง “อนิจจัง!”  

๖.พัฒนาการแห่งสังคมล้วนชี้ทราบ     
กายภาพ...คุณภาพ..แต่หนหลัง  
ประวัติศาสตร์ปฏิวัติประชาชนเพิ่มพลัง     
ตราบเมื่อยังก้าวไปในท่ามกลาง

๗.หกล้ม...คืบคลาน...คะมำคว่ำ        
ตอกย้ำต้องลุกขึ้นหยัดยืนร่าง
บอกเวลาหาวิธี รังสรรค์ทาง        
ใช่ร้างเพลง “ปฏิวัติประชาชน”

๘.หกสิบเจ็ดขวบปีที่ผันผ่าน        
“อุดมการณ์”พิสูจน์แจ้งทุกหน
คราตั้งรับในลำดับทั้งสากล        
มีแต่ต้องค้นคว้าทดลองงาน

๙.“ทฤษฎี”พัฒนาการเรียนรู้        
ปรับใช้สู่ปฏิบัติสังเคราะห์สาน
“ประชาชน” คือหลักชัยที่ชื่นบาน        
ตราบนานแสนนานคงหยัดยืน.

รักษ์  รัตนพันธ์

๒๙  พฤศจิกายน  ๒๕๕๒

คารวะปฏิวัติ “วีรชนประชาชน”

@     จะกี่ภาพ...กี่ครั้ง...ครากรำศึก           
จะรำลึกการปฏิวัตินานแค่ไหน ?
จะพักผ่อนกี่นานก่อนเดินไป              
จะก้าวไกลหรือใกล้หากไร้แรง

@     ทำการคิดพินิจกรรมรับบทเรียน           
ทำความเพียรให้สามัญไร้ศัพท์แสง
ทำความคิดสู่กระทำนำแสดง              
ทำด้วยแรงศรัทธาสร้างสังคมงาม

@     จริงคือการรับรู้ว่ามีอยู่              
จริงคงคู่ความเท็จในสนาม
จริงสวยสดใสแจ้งไม่ต่ำทราม              
จริงคือนามสามัญชนสร้างทำ

@     ให้เวลากับชีวิตที่คิดสู้              
ให้ตาดูหูฟังคิดงามขำ
ให้มือเขียนปากพูดแจ้งคมคำ              
ให้กระทำอย่างใสซื่อเป็นสัตย์จริง

@     งามความหลังครั้งร่วมการ “ปฏิวัติ”           
งามด้วยชัดชี้ชวนทำทุกสิ่ง
งามด้วยทุ่มกายใจเป็นระวิง              
งามด้วยกิ่งก้านใบใหญ่ครอบคลุม

@     รุ่งโรจน์โชติช่วงแล้วร่วงต่ำ              
สัจธรรมความจริงใช่ตีขลุม
ประชาธิปไตยต้องสร้างชุม*              
มิใช่สุมข้างมากแล้วลากไป

@     สลายเถิดหากทูนเทิดเตลิดศักดิ์ศรี           
ฉุดรั้งนี้มีคุณ...ฤๅไฉน
ลดคับแคบเพิ่มความคิดจิตกว้างไกล           
“อัตวิสัย” ทิ้งไว้ สร้างปฏิวัติ

@     ประชาชนคือธงธรรมนำทุกสิ่ง           
ค่าเพชรจริงน้ำงามพันกะรัต
“สหาย” พลีชีวิตสร้างทางชัด              
“อำนาจรัฐต้องเป็นของประชาชน”

@     คารวะปฏิวัติมาด้วยใจน้อม              
คารวะค้อมใจให้ในทุกหน
คารวะดวงวิญญาณทุกผู้คน           
คารวะด้วยกมลคนสร้างทำ

รักษ์   รัตนพันธ์

๓๐  ตุลาคม  ๒๕๕๒

*  ชุม  - ที่อยู่รวมกัน

คืนเหน็บหนาว

๑. เพียงเหน็บหนาวกลางคืนเหงาเศร้าว้าเหว่        
คลื่นลมเหหันโหมซัดกระหน่ำ  
สาดโคลนแปะเปื้อนเปรอะสิ่งคนทำ        
แซ่โบยซ้ำ...ช้ำใส่...คนกันเอง

๒. เพียงยืนยันความคิด “อัตวิสัย”           
สู่เส้นชัยโดยตน...ขอเร้าเร่ง     
เรื่องต่อสู้...สายเลือดนี้ครื้นเครง           
เปล่งประกายวาวแสงแห่งมวลชน  

๓. การเปลี่ยนแปลงสังคมด้วยชีวิต        
มิห่างจิตแม้ย่างกรายเยี่ยมทุกหน  
ป้อนชีวิต....ความคิดติดปลอมปน           
แจ่มชั้นชน...แห่งชนชั้น...ก้าวเกาะตาม

๔.ชั่วชีวิต....ขอเพียงชัยชำนะหรือ...        
ยึดถือมา...ขอละ...ไม่ซ้ำสาม
ขอมีชื่อมิตก.....เวทีวาม              
จารึกความ...ด้วยอ้าง...ประชาชน

๕. ประชาธิปไตยบนทางสู้           
ต้านศัตรู...เผด็จการ...ฝ่ายฉ้อฉล
จิตไหลผ่านกาลเวลาพาห์เล่ห์กล           
ดาบคนเคยเคียงข้างง้างฟาดฟัน

๖. เพียงเหน็บหนาวกลางคืนเหงาเศร้าว้าเหว่     
คลื่นลมเห...กระหน่ำ....โหมซัดหัน
ศัตรูคู่ต่อสู้มานานวัน              
พิษร้ายนั้น...ยังแพ้...คนกันเอง

๗. เพียงความต่างบนแนวทางการต่อสู้        
ชูธงชัดทิศทางกระฉับกระเฉง
กี่สิบปี “สัจธรรม”แหล่งเลบง           
ยังเป็นเพลง “ปฏิวัติ”  ชัดแจ้งใจ

๘. ปฏิวัติมิได้เปลี่ยนสู่แก้              
แท้มิแปลงกลายร่างสร้างไฉน?
ปรับ "ความคิดวิทยาศาสตร์”ทุกสิ่งไป        
“วิภาษวิธี”ไซร้...ต้องมั่นคง

๙. ปฏิเสธ  ปฏิวัติ  ไฉนหรือ           
ความเชื่อ...เคยยึดถือ....เคยเสริมส่ง
คราผิดหวัง...ปฏิวัติ...ไม่สมพงศ์!           
เลยมาลง...”รัฐประหาร!” สร้าง“ประชาธิปไตย!”  

๑๐. จริงคือจริง...เท็จคือเท็จ...มิเพ็จ(ทูล)แจ้ง     
แดงคือแดง...เหลืองคือเหลือง....มิสงสัย
สิ่งที่เห็นชัดเจนความเป็นไป           
หาอะไร... “หนวดเต่า...นั้นไม่มี!!!”...

รักษ์  รัตนพันธ์
๑๖ – ๑๗  ตุลาคม  ๒๕๕๒

เดินทางไกล

เดินทางไกลใต้ดวงตะวันสีแดง        
แม้โรยแรง...เหนื่อยล้าแต่ใจมั่น
เดินทาง...กลางมรรคาตกต่ำนั้น       
...มิหัน...เหห่าง...เคว้งคว้างไกล

เดินทางไกลใต้ดวงตะวันสีแดง        
การเปลี่ยนแปลงข้างหน้า...ยิ่งใหญ่
เดินทาง...เห็นความเป็นไป               
ประชาชัย...ปฏิวัติ...ลออตา...

เดินทางไกลก้าวไปด้วยความเชื่อ            
แม้หนักเหลือ...มิพลัดหลงคงภาษา
เดินสวนทาง...สวนความคิด..มิผิดเวลา     
แม้เมื่อยล้า...ชักช้า...ยังคงเดิน

เดินทางไกลใต้ดวงตะวันสีแดง     
พลิกแพลง...ต่อสู้...มิขัดเขิน
เดินร่วมทาง...แม้ทุกข์ยาก...ลำบากเกิน     
มิห่างเหิน...หนทาง...ประชาชน

เดินทางไกลท่ามกลางการต่อสู้     
คนเคียงคู่เคียงข้าง...มิสับสน
เดินก้าวเดิน...สงคราม...ฝ่าผจญ     
คงคู่คน...ประชาชน...จงเจริญ.

รักษ์  รัตนพันธ์
๒๒  กรกฎาคม  ๒๕๕๒

ที่มา - บอร์ดไฟลามทุ่ง