ลูกถามว่า     "  เมื่อลูกโตเป็นสาวแล้ว ลูกควรประพฤติตัวอย่างไร "

 พ่อบอกว่า     " เมื่อลูกโตเป็นผู้ใหญ่ สิ่งที่ลูกต้องมีติดตัวตลอดชีวิต คือ

                        ข้อแรก      ลูกต้องอยู่ในศีลในธรรม ไม่ละเมิดศีล 5 มีความสามารถข่มใจตัวเอง ไม่ให้ทำสิ่งที่ไม่ดีงาม เกรงกลัวต่อบาป และละอายต่อการกระทำผิด
                        
                        ข้อสอง      ลูกต้องสร้างเกราะยางไว้ป้องกันตัวเอง เพราะลูกต้องมีชีวิตที่ยืดหยุ่นได้ในทุกสถานการณ์ และเมื่อมีเกราะยางแล้ว ลูกก็จะไม่ลื่นหกล้มได้ง่าย ๆ สำคัญที่สุด คือ ลูกต้องมี  "ยางอาย" ลูกจึงจะได้รับเกียรติจากผู้อื่น 

                       ข้อสาม        เกิดเป็นผู้หญิงต้องรู้จักรักษาเนื้อ รักษาตัว ไม่ปล่อยตัวให้หมกมุ่นอยู่กับความรื่นรมย์ ที่ตัวเองรื่นรมย์ แต่คนอื่นเดือดร้อน เมื่อรู้ว่าสิ่งที่ทำมันผิด แต่ก็ยังปล่อยให้สิ่งผิดๆนั้นดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ โดยไม่คิดจะหยุดมัน 

มันจะทำให้ลูกเสื่อมเสียชื่อเสียง ถูกติฉินนินทา มีแต่ผู้คนดูถูก ในที่สุดลูกก็จะกลายเป็นผู้หญิงที่ไร้คุณค่าแก่การเก็บรักษาไว้

                        ข้อสี่          คนเราถ้าเลือกได้ คงไม่มีใครอยากยืนดิ่งอยู่ในด้านมืดตลอดเวลา.....ตลอดชีวิต ลูกต้องไม่ลืมว่าชะตากรรมของคนเรานั้น ย่อมเกิดจากผลของการกระทำของตนเอง หาใช่จากคนอื่นไม่

                     ถ้าลูกกระทำดี กระทำชอบ....ผลที่ได้รับตอบกลับมา ย่อมไม่มีทางที่จะทำให้ลูกจมดิ่งอยู่ในด้านมืดดังกล่าวได้เลย สำคัญอยู่ที่ว่า ตนจะยอมฉุดตัวเองขึ้นจากแอ่งที่จมดิ่งอยู่อย่างเคยชินนั้นหรือไม่?

                       ข้อห้า         จงอย่ามักง่าย จนเกิดเป็นความเคยชิน เห็นว่าสิ่งที่ตัวเองทำอยู่เป็นเรื่องธรรมดา ใครๆเขาก็ทำกัน จึงทำให้เราไม่รู้สึกว่าต้องขายขี้หน้าใคร แต่คนเราเมื่อขาดความถูกต้อง ก็ไม่มีความดีนะลูก

                       ข้อหก          เป็นลูกผู้หญิง จงทำตัวให้เป็น "ผึ้งนางพญา" อย่าทำตัวเป็นแมลงวันที่เที่ยวไต่ตอมให้ผู้คนรำคาญ เพราะแมลงวันย่อมถูกผู้คนไล่ให้ไปไกลๆ เสมอ

          
        ลูกถามว่า      " แล้วถ้าวันหนึ่งลูกต้องมีแฟนล่ะ ? "
        
        พ่อบอกว่า     " เป็นธรรมดาของมนุษย์ที่จะต้องมีคนรัก แต่คนรักของลูกน่าที่จะต้องผ่านความเห็นของพ่อแม่ด้วย "

        ลูกถามว่า      " แล้วถ้าเกิดลูกไปรักผู้ชายคนหนึ่งที่เค้ามีครอบครัวแล้ว ลูกควรจะทำอย่างไรดี "

        พ่อบอกว่า      " ลูกจะต้องข่มใจตัวเองให้ได้ ลูกต้องรู้จักไตร่ตรอง ต้องมีความละอายในสิ่งที่ควรละอาย 
                            เพราะถ้าลูกผิดต่อศีลข้อ 3 แล้ว ลูกจะสร้างความเดือดร้อนให้กับผู้อื่นโดยตั้งใจ 
                            ลูกต้องไม่กล้าทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ คือไม่กล้าทำในสิ่งที่เลวนั่นเอง
                            พ่อมั่นใจว่าลูกแยกแยะได้

        ลูกถามว่า      " แล้วสมมติว่า ถ้าผู้ชายคนนั้นเป็นพ่อล่ะ พ่อจะทำอย่างไร "

        พ่อบอกว่า     " มันก็เป็นแค่ " Just for fun" สำหรับผู้ชายเท่านั้นเอง 
   มันก็แค่สายลมที่พัดผ่านมา แล้วมันก็จะผ่านไปในที่สุด "

        ลูกถามว่า      " แล้วถ้ามันเป็นลมพายุล่ะ พ่อจะยืนต้านมันไหวหรือ ? "

        พ่อบอกว่า     "  พ่อรับมือกับพายุไหวแน่นอน เพราะพ่อมีครอบครัวของเราเป็น " Wind beneath my wings "

        พ่อบอกว่า     " จงจำไว้นะลูก มีผู้ชายคนหนึ่งที่เขาจะรักลูกตลอดเวลา รักมากที่สุด 
                            รักมากกว่าชีวิตของเขาเอง เขาคือ พ่อของลูกไง "


แล้วพ่อก็บอกต่อไปอีกว่า

                                             สตรีใด        ไร้ศีล       ก็สิ้นสวย

                                             บุรุษด้วย       ไร้ศีล       ก็สิ้นศรี

                                            สมณะ         ไร้ศีล       ก็สิ้นดี

                                            คนมั่งมี        ไร้ศีล       ก็สิ้นงาม  

โดย พราวพร่างฟ้า

ที่มา fwmail

2 มีนาคม 2553