ค่าแป๊ะเจี๊ยะ(เงินกินเปล่าใต้โต๊ะ)ของโรงเรียนเอกชนชื่อดัง กระโดดไปที่ห้าแสนบาท
คนไทยไม่ควรจะแปลกใจกับข่าว ที่ยืนยันโดยผู้ปกครอง (ผู้ไม่ประสงค์จะออกนาม แต่พร้อมจะออกเงิน) ว่าโรงเรียนดังๆ ในกรุงเทพฯและต่างจังหวัด ยังเก็บค่า "แป๊ะเจี๊ยะ" กันอย่างมโหฬารอย่างที่เป็นข่าว (อีกครั้ง) ในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา
ขอย้ำว่าไม่ควรจะ "แปลกใจ" แต่ควรจะ "ตกใจ" เป็นอย่างยิ่ง
ไม่ใช่ตกใจเพียงเพราะราคา "เงินกินเปล่าใต้โต๊ะ" ของ โรงเรียนเอกชนชื่อดังนั้นกระโดดไปที่ห้าแสนเท่านั้น แต่ที่ควรจะตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือว่า ไม่มีใครในบ้านเมืองนี้ทำอะไรกับปัญหานี้ได้มาหลายสิบปีแล้ว
เพราะบางคนบอกว่านี่คือ "สังคมแบบไทยๆ"
เหตุที่ผมบอกว่าคนไทย ควรจะตกใจกับปรากฏการณ์ในสังคมไทยที่ไม่ยอมหายไปเช่นนี้ ก็เพราะว่า
1. กระทรวงศึกษาธิการบอกว่า ตรวจอย่างละเอียดยิบแล้วไม่เจอว่ามีการเก็บเงิน "กินเปล่า" กันอย่างมากมายเช่นนั้น ซึ่งแปลว่าเจ้าหน้าที่บ้านเมืองที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาโดยตรงยังไม่กล้า รับความจริงที่รู้กันทั้งบ้านทั้งเมือง
2.แปลว่าความเลวร้ายและค่านิยมแห่งการคอร์รัปชันในประเทศนั้น เริ่มต้นกันตั้งแต่ระดับอนุบาล ประถม และ มัธยม แล้ว...ดังนั้น จึงไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจ ที่คอร์รัปชันในระดับชาติของเรามีแต่จะเสื่อมทรุดลงไปทุกวัน
3. เยาวชนไทยเติบโตมาพร้อมกับความเข้าใจผิดๆว่า การจะเติบใหญ่เป็นคนที่ "ประสบความสำเร็จ" นั้น ผู้ปกครองจะต้องใช้เงิน "ซื้อ" โอกาสให้กับตนเอง...และใครที่ไม่มี "เส้นสาย" และ "เงินทอง" เช่นนี้ก็คือคนที่ล้มเหลว ไม่มีอนาคต และเผลอๆ จะกลายเป็น "ชนกลุ่มน้อย" ในสังคมไทยอีกต่อไป
4. ระบบการศึกษาของชาติล้มเหลวโดยสิ้นเชิง เมื่อปัญหาพื้นฐานของ "ความเสมอภาคแห่งโอกาส" ยัง ไม่อาจจะแก้ไขได้ เพราะแปลว่า เด็กดีและเก่งแต่ยากจนหรือพ่อแม่ไม่มีเงินทองที่จะจ่ายแป๊ะเจี๊ยะ จะไม่มีโอกาสที่จะได้เรียนหนังสืออย่างดี...ซึ่งก็แปลว่า "มันสมอง" ของชาติในอนาคต จะมาจากคนใช้เงิน แต่ไม่ได้ใช้ "กึ๋น" เท่านั้น
5.ตอกย้ำอีกครั้งหนึ่งว่า นักการเมืองไทยไม่มีความสามารถ ในการยกระดับของการศึกษาของประเทศ โดยสิ้นเชิง เพราะนโยบายการศึกษาไม่เคยเป็นนโยบายหลักของพรรคการเมืองใด และนักการเมืองที่มาเป็นรัฐมนตรีศึกษาธิการ ก็คือคนที่มีคุณภาพอันดับท้ายๆ ของพรรคนั้นๆ เพราะพรรคการเมืองไม่เคยแก่งแย่งที่จะมาเป็นรัฐมนตรีศึกษาธิการ
6. เป็นความล้มเหลวของสังคมไทยโดยส่วนรวมร่วมกัน เพราะประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ก็ไม่เคยวัดคุณภาพของนักการเมืองจากนโยบายด้านการศึกษาอย่างจริงจัง...จะเป็นเพราะไม่เห็นความสำคัญหรือเพราะสิ้นหวัง ก็สุดแล้วแต่
ไม่เห็นจะต้องแปลกใจเลยใช่ไหมครับว่าทำไมยิ่งนานวัน "ความสามารถในการแข่งขัน" ของไทยเรากับประเทศเพื่อนบ้านอื่นๆ ก็ยิ่งแย่ลง
ดูตรงดัชนีค่าแป๊ะเจี๊ยะประจำปีนี่แหละ จะรู้ได้ทันทีครับ
ที่มา - คอลัมน์ กาแฟดำ โดน สุทธิชัย หยุ่น
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ฟังเรื่อง โรงเรียนเอกชนชื่อดังเรียกเก็บค่าแป๊ะเจี๊ยะเป็นเงินถึงห้าแสนบาทแล้ว มันน่ากลุ้มจริงๆ
หรือสังคมไทยและรัฐบาลไทย อับจนปัญญา ไม่สามารถแก้ปัญหานี้ ได้จริงๆ ?


เคยไปติดต่อโรงเรียนที่เป็นที่นิยมตลอดกาลโรงเรียนหนึ่ง เพื่อสอบถามเกี่ยวกับแนวทางนำลูกเข้าโรงเรียน
ปรากฏว่า ยอดเงินบริจาคนั้นไม่ระบุจำนวน หมายถึงว่า โรงเรียนจะไม่รับบริจาค หากผู้ปกครองไม่ติดต่อล่วงหน้าเป็นปีๆ
ว่าประสงค์จะช่วยงานโรงเรียนมาก่อน และหากผู้ปกครองไม่มีเงิน ก็ต้องอุทิศด้วยมันสมองค่ะ
จึงตั้งใจไว้ว่า ถ้าลูกสอบไม่ได้ ก็ไม่ต้องเรียน เรียนในโรงเรียนที่มีความสามารถถึงเท่านั้น
เพราะชีวิตดิฉันทั้งชีวิต จ่ายเงินให้โรงเรียนแค่ค่าเทอมเท่านั้น พ่อแม่ไม่เคยต้องจ่ายพิเศษใดๆ ให้โรงเรียนค่ะ