สำรวจโดยบริษัทที่ปรึกษา LECG และนักวิจัยจาก London Business School มีสปอนเซอร์คือบริษัท Nokia Siemens Network สำหรับของปี 2009 เป็นปีที่สองที่มีการสำรวจ และเป็นปีแรกที่ประเทศไทยอยู่ในการสำรวจ วิธีการสำรวจจะแบ่งประเทศออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 25 ประเทศ

ซึ่งสองกลุ่มนี้จะใช้ตัวชี้วัดที่ต่างกันและจัดอันดับแยกกัน กลุ่มแรกคือประเทศพัฒนาแล้ว (Innovation driven economies) และกลุ่มประเทศกำลังพัฒนา (Efficiency and resource driven economies - เป็นภาษาสวยๆ ของ World Economics Forum)

ประเทศไทยอยู่ในกลุ่มหลัง และผลสรุปคืออยู่อันดับ 11 จาก 25 ประเทศ ได้คะแนน 3.75 (สูงสุดในกลุ่มนี้คือมาเลเซีย 7.07 ต่ำสุดคือไนจีเรีย 1.30) ในรายงานฉบับที่เผยแพร่ ไม่ได้บอกว่าประเทศไทยได้คะแนนแต่ละส่วนเท่าไรบ้าง

ส่วนตัวชี้วัดของกลุ่มประเทศที่สองมีดังนี้ครับ

• โครงสร้างพื้นฐาน (ฝั่งผู้บริโภค)
  • จำนวนหมายเลขโทรศัพท์บ้านต่อประชากร
  • จำนวนหมายเลขโทรศัพท์มือถือต่อประชากร 100 คน
  • จำนวนการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต (internet subscribers) ต่อประชากร 100 คน
  • อัตราส่วนผู้ใช้บรอดแบนด์
  • อัตราส่วนของประชากรที่อยู่ในเขตที่มีสัญญาณมือถือ
• การใช้งานของผู้บริโภค
  • อัตราการรู้หนังสือ
  • จำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ต (internet users) ต่อประชากร 100 คน
  • อัตราส่วนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตที่เป็นสตรี
  • จำนวนนาทีเฉลี่ยที่ใช้ในการคุยโทรศัพท์ (ผ่านโทรศัพท์บ้าน, มือถือ, VoIP) ของประชากร
  • จำนวน SMS เฉลี่ยต่อเดือนของประชากร
• โครงสร้างพื้นฐาน (ฝั่งธุรกิจ)
  • จำนวนอินเทอร์เน็ตเซิร์ฟเวอร์ที่ปลอดภัย (เข้าใจว่าหมายถึง HTTPS) ต่อประชากร 1 ล้านคน
  • จำนวนพีซีต่อประชากร 100 คน
  • แบนด์วิธออกต่างประเทศต่อประชากร
  • จำนวนบรอดแบนด์ภาคธุรกิจ (enterprise access lines) ต่อประชากร
  • งบประมาณใช้จ่ายด้านฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์สำหรับธุรกิจต่อประชากร
• การใช้งานของภาคธุรกิจ
  • อัตราเด็กเข้าเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษา
  • จำนวนนาทีที่โทรออกต่างประเทศเฉลี่ยของประชากร (คิดเฉพาะโทรศัพท์บ้าน)
  • corporate data revenue ต่อประชากร (ผมเข้าใจว่าหมายถึงการใช้บริการ data ของมือถือ คิดเป็นจำนวนเงิน และคิดเฉพาะภาคธุรกิจ)
  • งบประมาณใช้จ่ายด้านบริการไอทีเฉลี่ยต่อประชากร คิดเฉพาะจากภาคธุรกิจ
• โครงสร้างพื้นฐาน (ฝั่งรัฐบาล)
  • อันดับในรายการ e-Government ของรัฐบาลทั่วโลก
  • งบประมาณใช้จ่ายด้านฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์สำหรับรัฐบาลต่อประชากร
• การใช้งานของภาครัฐบาล
  • งบประมาณใช้จ่ายด้านบริการไอทีเฉลี่ยต่อประชากร คิดเฉพาะจากภาครัฐบาล
  • บริการของภาครัฐที่อยู่บนอินเทอร์เน็ต

ประเทศในกลุ่มแรกนั้นจะมีตัวชี้วัดที่ต่างออกไป เช่น มีจำนวนผู้ใช้ 3G, อินเทอร์เน็ตแบบไฟเบอร์, จำนวนหมายเลข IP ฯลฯ เพิ่มเข้ามาด้วย

ประเทศเพื่อนบ้านที่อยู่ในการจัดอันดับ มีดังนี้

• สิงคโปร์ (9 - กลุ่มแรก) 5.99
• มาเลเซีย (1 - กลุ่มหลัง) 7.07
• จีน (15 - กลุ่มหลัง) 3.19
• ฟิลิปปินส์ (16 - กลุ่มหลัง) 3.17
• เวียดนาม (19 - กลุ่มหลัง) 2.75
• อินเดีย (20 - กลุ่มหลัง) 1.88
• อินโดนีเซีย (21 - กลุ่มหลัง) 1.87

ตัวเอกสารฉบับเต็มดาวน์โหลดได้จาก Connectivity Scorecard (PDF)

ที่มา - Ars Technica

อัพเดต เนื่องจากผมอ่านแต่ตัวเปเปอร์ฉบับเต็ม เลยพลาดข้อมูลที่อยู่บนเว็บของ Connectivity Scorecard ไป

คะแนนของประเทศไทยเป็นไปตามกราฟและตาราง

เนื่องจากว่าเรามีเฉพาะข้อมูลแบบแยกเป็นหมวด ไม่มีข้อมูลละเอียดของแต่ละตัวชี้วัด แต่แค่นี้เราก็คงเห็นว่าส่วนของผู้บริโภคไทยนั้นแข่งขันกับประเทศที่เป็นผู้ นำได้สบาย ในขณะที่ส่วนของภาคธุรกิจและภาครัฐบาลนั้นมีคะแนนต่ำมาก

ในผลการสำรวจครั้งนี้ได้ให้น้ำหนักกับภาคธุรกิจสูงมาก (ดูตามตารางคือ 67% ในขณะที่ภาครัฐบาลรวมกันแค่ 4% เท่านั้น) ดังนั้นถ้าจะตอบคำถามว่าทำไมคะแนนของประเทศไทยในการสำรวจนี้ถึงต่ำ ก็ต้องบอกว่าเป็นปัญหาที่ภาคธุรกิจนั่นเอง

ส่วนสำคัญที่ประเทศไทยได้คะแนนน้อยที่สุดคือ "โครงสร้างพื้นฐาน (ฝั่งธุรกิจ)" ตรงนี้อาจเป็นสัญญาณเตือนที่ดีว่า ภาคธุรกิจไทยต้องนำไอทีมาใช้งานให้มากกว่านี้ เพื่อความสามารถในการแข่งขันบนเวทีโลก

เพิ่มเติม : หน้าของประเทศไทยบน Connectivity Scorecard, เอกสารเฉพาะข้อมูลของประเทศไทย (PDF)

ที่มา- บลอกนอน โดย mk