คณะราษฎรพยายามสร้างสยามประเทศ เป็นชาติประชาธิปไตยอยู่ 15 ปี จาก 2475 - 2490 หลังจาก "ขุนศึก" ผิน ชุณหะวัณ ใช้กำลังทหารยึดอำนาจจากรัฐบาลประชาธิปไตยเป็นผลสำเร็จ หลังจากนั้น ความพยายามของฝ่าย "ราษฎร" หรือที่ในเวลานี้เรียกเสียใหม่ว่า "ประชาชน" ก็ถูกทำลายลงครั้งแล้วครั้งเล่า

การสิ้นสุดของ "พรรคแนวรัฐธรรมนูญ" และ "พรรคสหชีพ" หลังปี 2495 มาจนถึงการสิ้นสลายของ "พรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย" "พรรคแนวร่วมสังคมนิยมแห่งประเทศไทย" และ "พรรคพลังใหม่" หลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 และไล่มาจนถึง "พรรคไทยรักไทย" และ "พรรคพลังประชาชน" และคงจะอีกหลาย ๆ พรรคการเมือง สะท้อนให้เห็นว่า "พรรคการเมืองฝ่ายประชาชน" เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับ "แผ่นดินนี้"

ต่างจากความอยู่ยงคงกระพันอย่าง "พรรคประชาธิปัตย์" ที่ผู้ก่อตั้ง เป็นเชื้อพระวงศ์ชั้นปลาย 2 คน และอดีตอำมาตย์ที่สืบเชื้อสายจากบรรพบุรุษอำมาตย์ใหญ่ระดับพระยาพานทอง ผู้ปกครองดินแดนแว่นแคว้นหนึ่งต่างพระเนตรพระกรรณ

อีกทั้งต่างจากการเล่นแร่แปรธาตุของพรรคการเมืองอำมาตย์-ขุนศึก "แปลงร่าง" อย่าง "พรรคเสรีมนังคศิลา" ในสมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม "พรรคชาติสังคม" และ "พรรคสหภูมิ" สมัย จอมพล สฤษดิ์ ธนรัชต์ "พรรคสหประชาไทย" ในสมัย จอมพล ถนอม กิตติขจร หรือกระทั่ง "พรรคสามัคคีธรรม" ซึ่งล้วนแล้วแต่หาได้ล้มหายสาบสูญไปแต่อย่างใด

ข้อเท็จจริงคือ จากปี 2490 ถึงปี 2516 ประเทศนี้มีโอกาสสัมผัสการเมืองการปกครอง ใกล้เคียงกับความหมาย "ประชาธิปไตย" อยู่ 3 ปี เช่นเดียวกับช่วงปี 2544 - 2549 ที่การเคลื่อนไหวของฝ่ายประชาธิปไตยมีโอกาสอีกครั้ง เมื่อฝ่าย "อำมาตย์-อภิชน-ขุนศึกฟาสซิสต์" อับจนหนทางและสติปัญญานำพาชาติบ้านเมืองฝ่าพ้นวิกฤตเศรษฐกิจฟองสบู่ ที่เรียกกันว่า "วิกฤตต้มยำกุ้ง"

และเพียงพ้นวิกฤตมาเพียงหมาด ๆ กระบวนการล้างผลาญ "พรรคการเมือง" ฝ่ายประชาธิปไตยก็เริ่มขึ้น เป็นวงจรอุบาทว์ทางการเมือง พรรคการเมืองฝ่ายประชาชนที่ไม่มี "กำพืด" สืบสายสันดานมายาวนานในระบอบ "อำมาตย์" เช่นนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีระดับ "กุมกระทรวงกล่องดวงใจ" ล้วนมีอายุแสนสั้น ในท่ามกลางความไม่มั่นคงมาตลอดทุกยุคทุกสมัย

สิ่งที่ประชาชนผู้รักประชาธิปไตยจะต้องตอบตัวเองให้ได้ ต่อหน้าสภาวการณ์ที่พลังประชาธิปไตย และพลังปฏิปักษ์ประชาธิปไตย ก้าวมาถึงการเผชิญหน้าที่เกือบจะเต็มรูปแบบ ทุกขอบเขตปริมณฑล ทั้งในทาง การเมือง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม นั่นคือคำถามที่ว่า

จะเลือกอยู่ในฝ่ายที่จะนำพาชาติบ้านเมืองไปสู่สังคมที่ประชาชาตไทยมี "เสรีภาพ ความเสมอภาค และภราดรภาพ" ทัดเทียมและได้รับการต้อนรับอย่างเสมอหน้า มีเกียรติภูมิทัดเทียมกับอารยประเทศทั้งหลายในสหัสวรรษนี้.

ด้วยภราดรภาพ

อริน 

ที่มา ประชาไทเว็บบอร์ด