การจำแนกประเภทของทุน ถ้าจะจำแนกตามขนาดหรือระดับของทุนก็มี ชนชั้นนายทุนน้อย ชนชั้นนายทุนกลางและชนชั้นนายทุนใหญ่ เหมือนที่เราจำแนกหมู่บ้านเป็นขนาดเล็ก ขนาดกลางและขนาดใหญ่ คือ SML นั่นแหละ

เป็นการจำแนกแยกแยะชนชั้นนายทุน ตามฐานะทางเศรษฐกิจและฐานะทางสังคม การมีจำนวนเงินทุนมากหรือน้อยเป็นสำคัญ

ถ้าจะจำแนกทุน ตามรูปแบบการขูดรีดหรือที่มาของรายได้ หรือ ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นในกระบวนการผลิต ก็จำแนกได้เป็น นายทุนแห่งชาติ นายทุนขุนนาง นายทุนนายหน้า

นายทุนแห่งชาติ หมายถึง ชนชั้นนายทุนในประเทศเมืองขึ้นกึ่งเมืองขึ้นที่พัฒนาจากกระบวนการที่ทุนต่าง ชาติของจักรวรรดินิยมรุกรานเข้ามา และ ศักดินานิยมภายในประเทศ อยู่ในท่ามกลางการสลายตัว

นายทุนขุนนาง หมายถึง ชนชั้นนายทุนในประเทศเมืองขึ้นกึ่งเมืองขึ้นที่ประสาน สมคบ และอาศัยอำนาจรัฐมาพัฒนาทุน ซึ่งมีลักษณะนายหน้า ลักษณะศักดินาและลักษณะผูกขาด

เช่น ในประเทศจีนก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์นั้น กลุ่มบุคคลใน 4 ตระกูลใหญ่ ได้แก่ตระกูลเจียง(เจียงไคเชคเป็นตัวแทน) ตระกูลซ่ง (ซ่งจื่อเหวินเป็นตัวแทน) ตระกูลข่ง(ข่งเสียงซีเป็นตัวแทน) และตระกูลเฉิน (เฉินกั่วฟูกับเฉินลี่ฟูเป็นตัวแทน)

ทั้ง4 ตระกูลนี้เป็นกลุ่มทุนขุนนางที่มีทรัพย์สินรวมมูลค่าคิดเป็นครึ่งหนึ่งของทรัพย์สินทั้งประเทศ พรรคการเมืองที่เป็นตัวแทนของกลุ่มทุนกลุ่มนี้ก็คือ พรรคก๊กมินตั๋ง

ส่วนนายทุนนายหน้า หมายถึง ชนชั้นนายทุนใหญ่ในประเทศเมืองขึ้นกึ่งเมืองขึ้น ที่พึ่งพาอาศัยและรับใช้ทุนผูกขาดต่างชาติ ได้รับการชุบเลี้ยงจากทุนผูกขาดต่างชาติและสมคบคิดอยู่กับอิทธิพลศักดินาภายในประเทศ เป็นเสาหลักของสังคมกึ่งเมืองขึ้นกึ่งศักดินาและจักรวรรดินิยม

ถ้าจะจำแนกทุนตามวิถีดำเนินทางประวัติศาสตร์หรือกระบวนการพัฒนาของทุน ก็จำแนกได้เป็น ทุนเสรี ทุนผูกขาด ทุนผูกขาดแห่งรัฐ
ทุนข้ามชาติ ทุนโลกาภิวัฒน์ เป็นต้น

ทุนเสรี หมายถึง ชนชั้นนายทุนในยุคพัฒนาอย่างเสรีและแข่งขันกันอย่างเสรี ก่อนจะก่อรูปเป็นทุนผูกขาด

ทุนผูกขาด หมายถึง ชนชั้นนายทุนที่พัฒนาจากการแข่งขันกันอย่างเสรี จนสามารถรวมศูนย์ทุนขนาดใหญ่ ก้าวสู่การผูกขาด รวมกลุ่มจัดตั้งเป็น คาร์เทล ซินดิเคทและทรัสท์ เป็นต้น

ทุนผูกขาดแห่งรัฐ หมายถึง กลุ่มทุนผูกขาดที่ประสานเข้ากับอำนาจรัฐ อาศัยอำนาจรัฐมาขยายทุนของตนอย่างไม่มีขอบเขตจำกัด

ทุนข้ามชาติ หมายถึงกลุ่มทุนที่พัฒนาจากประเทศหนึ่ง จนก้าวข้ามพรมแดนของอีกประเทศหนึ่ง

ส่วนทุนโลกาภิวัฒน์ ก็คือกลุ่มทุนที่มีเครือข่ายเชื่อมโยงไปทั่วโลกจนไร้ซึ่งพรมแดน

ถ้าจะจำแนกทุนตามลักษณะการผลิต ก็จำแนกได้เป็นทุนอุตสาหกรรม ทุนพาณิชยกรรม ทุนธนกิจหรือทุนธนาคาร เป็นต้น

ถ้าจะจำแนกทุนเป็นภาคส่วนต่าง ๆ ก็จำแนกเป็น ทุนภาคการผลิต ภาคบริการ และภาคการเงิน เป็นต้น

ไม่เห็นมีที่ไหน เขาจำแนกทุน เป็น “ทุนสามานย์” กับ “ทุนไม่สามานย์” หรือ “ทุนที่มีคุณธรรม” “ทุนที่มีจริยธรรม”

ในพจนานุกรมที่รวบรวมศัพท์เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์สังคม เห็นมีแต่ “ทฤษฏีว่าด้วยวิวัฒนาการสามานย์” “เศรษฐศาสตร์สามานย์” “วัตถุนิยมสามานย์”

ซึ่งเป็นระบบคิด ระบบทฤษฏีที่อธิบาย ระบบคิดระบบทฤษฏีที่ดีและถูกต้องอยู่แล้ว ให้กลายเป็นแบบสามานย์ อันเป็นการบิดเบือนของที่มีอยู่เดิมให้เกิดความเสียหาย สร้างความสับสนทางความคิดแก่ผู้คนทั่วไป

เหมือนอย่างที่ทุกวันนี้ มักมีคนนำเอาคำว่า “วัตถุนิยม” ไปอธิบายตีความเป็นการนิยมวัตถุสิ่งของหรือบริโภคนิยม ซึ่งเป็นการบิดเบือนจะด้วยความจงใจหรือไม่จงใจก็ตาม

สำหรับ “ทุนนิยมสามานย์” ศัพท์คำนี้ไม่พบในสาระบบของทฤษฏีลัทธิมาร์กซ เป็นวาทะกรรมหรือการบัญญัติศัพท์ขึ้นมา เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์บางอย่างของบุคคลบางกลุ่ม เพื่อปกปิดอำพรางธาตุแท้ของตัวเอง

สังคมประเทศไทยในช่วงประวัติศาสตร์ยุคใกล้ จัดอยู่ในประเภทสังคมกึ่งเมืองขึ้น กึ่งศักดินา หรือประเทศทุนนิยมที่พัฒนาทีหลัง ในขณะที่โลกก้าวสู่ยุคจักรวรรดินิยมแล้ว

ภายใต้เงื่อนไขประวัติศาสตร์ดังกล่าว ประเทศทุนนิยมที่พัฒนาทีหลัง หมดโอกาสที่จะพัฒนาทุนนิยมในประเทศของตนอย่าง เต็มรูปแบบอย่างเป็นอิสระเป็นตัวของตัวเองได้ เพราะถูกจำกัดด้วยเงื่อนไขทางประวัติศาสตร์ จนเป็นได้ก็แต่ทุนนิยมพึ่งพา เป็นบริวาร เป็นเครื่องพ่วงของทุนนิยมมหาอำนาจจักรวรรดินิยม มันจึงเป็นทุนนิยมที่พิกลพิการ

ปัจจุบัน ลักษณะสังคมไทยยังเป็นกึ่งเมืองขึ้นกึ่งศักดินาหรือเป็นทุนนิยมแล้ว ผมไม่มีหน้าที่วิเคราะห์และไม่ปรารถนาจะไปวิเคราะห์ด้วย เพราะถ้าวิเคราะห์เพื่อวิเคราะห์ มันไม่เกิดประโยชน์อะไร ถ้าจะวิเคราะห์จริงก็ต้องบอกให้ชัดเจนว่าวิเคราะห์ไปเพื่ออะไร

แต่ที่ผมค่อนข้างแน่ใจก็คือ รูปแบบการผลิต รูปแบบการขูดรีดแบบศักดินาได้ถูกแทนที่ ด้วยรูปแบบการผลิตรูปแบบการขูดรีดแบบทุนนิยมแล้ว

ชนชั้นเจ้าที่ดินศักดินา ก็แปรเป็นชนชั้นนายทุนไปเรียบร้อยแล้ว และผมกล้าพูดได้เต็มปากว่า ชนชั้นนายทุนที่แปรมาจากชนชั้นเจ้าที่ดินศักดินานั้น ก็คือ ชนชั้นนายทุนขุนนาง ซึ่งเป็นกลุ่มทุนหรือกลุ่มบุคคลที่มีอำนาจอย่างแท้จริงในอำนาจรัฐ

พรรคการเมืองที่ผลัดกันเข้ามาบริหารประเทศตามวิถีทางประชาธิปไตยของชนชั้นนายทุนนั้น ล้วนจะต้องเล่นไปตามเกมของกลุ่มทุนขุนนางซึ่งมีขุมกำลังของข้าราชการประจำ และขุมกำลังของสถาบันทหาร เป็นเสาค้ำทางวัตถุ และมีรูปการจิตสำนึกแบบศักดินาเป็นเสาค้ำทางจิตใจ

พรรคการเมืองที่เข้าบริหารประเทศ จะอยู่ได้ ก็ต้องอยู่ภายใต้การคอนโทรล และเป็นตัวแทนผลประโยชน์ของกลุ่มบุคคลเหล่านี้ ใครกล้าแข็งข้อ ก็ต้องเจอดี

คนที่ติดตามสถานการณ์ทางการเมืองของไทยตั้งแต่ปี 2475 เป็นต้นมา ล้วนจะเห็นภาพนี้ได้อย่างชัดเจน

พรรคไทยรักไทยโดยนายทักษิณ ชินวัตร คิดจะลองดีกับกลุ่มบุคคลเหล่านี้ สุดท้ายก็ต้องเจอดี จนแทบจะหาแผ่นดินอยู่ไม่ได้ ด้วยข้อหาผลประโยชน์ทับซ้อน คอรัปชั่นเชิงนโยบาย ไร้ซึ่งคุณธรรม จริยธรรม ไม่จงรักภักดี คิดล้มล้างสถาบันอันเป็นที่เชิดชูบูชาของคนทั้งชาติ สร้างระบอบทักษิณ สุดท้ายคือ ทุนของทักษิณเป็น “ทุนนิยมสามานย์” จำต้องทำลายให้สิ้นซาก

ผู้เขียน อรุโณทัย

ที่มา  lerd adison - @maytee1