วันมหาสงกรานต์ประจำปี 2553 จะมาถึงในวันพุธที่ 14 เมษายน 2553 ซึ่งชนเผ่าไทยแต่โบราณถือว่าวันมหาสงกรานต์นี้คือวันขึ้นปีใหม่และได้เฉลิม ฉลองในฐานะที่เป็นวันขึ้นปีใหม่ต่อเนื่องมาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้

คำว่า “สงกรานต์” นั้นไม่ได้หมายถึงสัตว์น้ำตัวเล็กๆ สีแดงๆ ที่เกือบจะสูญพันธุ์ไปแล้ว แต่หมายความว่าย้ายหรือเปลี่ยน ซึ่งมีอยู่ 3 ชนิด

คือสงกรานต์เดือน ได้แก่วันที่พระอาทิตย์โคจรย้ายจากราศีหนึ่งไปยังอีกราศีหนึ่ง การย้ายในลักษณะเช่นนี้เกิดขึ้นทุกเดือน จึงเรียกว่าสงกรานต์เดือน

อีกชนิดหนึ่งคือ อายันสงกรานต์ ได้แก่วันที่พระอาทิตย์โคจรขึ้นไปถึงกึ่งขอบฟ้าข้างทิศเหนือ หรือลงมาข้างทิศใต้ มีชื่อเรียกเฉพาะว่าอายันสงกรานต์เหนือ และอายันสงกรานต์ใต้ตามลำดับ

จะเป็นวันเวลาใดที่พระอาทิตย์โคจรไปถึงกึ่งขอบฟ้าข้างทิศเหนือและ ข้างทิศใต้ย่อมเป็นเรื่องที่นักดาราศาสตร์และนักคำนวณปฏิทินโหราศาสตร์เขาจะ คิดคำนวณกัน เป็นเครื่องบ่งบอกฤดูกาลและวิบัติต่างๆ ซึ่งปัจจุบันนี้แทบจะไม่ใช้กันแล้วเพราะมีวิธีคำนวณที่ดีกว่าและแม่นยำกว่า

ส่วนชนิดที่กล่าวถึงนี้ก็คือมหาสงกรานต์ หมายถึงวันที่พระอาทิตย์โคจรย้ายจากราศีมีนขึ้นสู่ราศีเมษ ซึ่งปีหนึ่งจะมีครั้งเดียว และถือว่าเป็นการเปลี่ยนปี เพราะถือกันมาว่าราศีเมษเป็นจุดสูงสุดของจักรราศี หรือท้องฟ้า เมื่อพระอาทิตย์โคจรเข้าราศีเมษ จึงถือเป็นวันครบรอบปีหนึ่งๆ และถือเป็นวันเริ่มปีใหม่ด้วย

ในแต่ละปีนั้นแม้ว่าพระอาทิตย์จะโคจรจากราศีมีนเข้าสู่ราศีเมษไม่ตรง วันเวลานาทีกันนัก แต่โดยรวมแล้วก็จะตกอยู่ในช่วงระหว่างวันที่ 13-14 เมษายน ซึ่งปีนี้วันเวลาที่พระอาทิตย์โคจรย้ายเข้าสู่ราศีเมษจะตรงกับวันพุธที่ 14 เมษายน 2553 ซึ่งทางจันทรคติตรงกับวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 6 เวลา 07 นาฬิกา 21 นาที จึงถือว่าวันนี้เป็นวันขึ้นปีใหม่

ความจริงวันปีใหม่ของไทยนั้นออกจะเลอะเทอะเต็มที ทั้งนี้อาจเนื่องจากประวัติความเป็นชาติของไทยนั้นยาวนานและมีการเปลี่ยน ผ่านมากมาย

บ้างก็ถือเอาวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 5 เป็นวันขึ้นปีใหม่ บ้างก็ถือเอาวันมหาสงกรานต์เป็นวันขึ้นปีใหม่ และเมื่อครั้งที่ยังนับถือจุลศักราชกันอยู่ ก็จะถือเอาวันที่ 16 เมษายน 2553 เป็นวันขึ้นปีใหม่และปัจจุบันก็ไปถือตามฝรั่ง คือถือเอาวันที่ 1 มกราคม เป็นวันขึ้นปีใหม่

แต่ถ้าจะให้เรียกว่าวันปีใหม่ไทยกันโดยทั่วไปแล้วในปัจจุบัน นี้ก็ต้องถือว่าวันมหาสงกรานต์ยังคงเป็นวันที่ได้รับการยอมรับนับถือมากที่ สุด

เมื่อเป็นวันปีใหม่ก็เป็นวันเปลี่ยนปี แต่ที่ยังมีปัญหากันอยู่ก็คือปีนักษัตร ซึ่งยังมีคติถือต่างกันอยู่ถึง 3 แบบ

พวกหนึ่งถือว่าเมื่ออนุโลมถือวันปีใหม่เป็นวันที่ 1 มกราคม ปีนักษัตรก็ต้องเริ่มแต่วันที่ 1 มกราคม ด้วย ส่วนอีกพวกหนึ่งถือว่าปีนักษัตรเป็นปีเฉพาะ ต้องถือเอาวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 5 เป็นวันเปลี่ยนปีนักษัตร ซึ่งเท่าที่ติดตามค้นคว้าก็ยังไม่เห็นเหตุผลต้นปลายอันเป็นที่มา

ส่วนอีกพวกหนึ่งรวมทั้งผู้เขียนบทความนี้ด้วยถือว่าวันมหาสงกรานต์ คือวันเปลี่ยนปีนักษัตร เพราะเมื่อไล่เรียงตำนานที่ไปที่มาแล้วก็มีเรื่องราวนิทานปรัมปรารองรับสอด คล้องต้องกันอยู่

นั่นคือเรื่องราวของการเล่นพนันขันต่อระหว่างท้าวกบิลพรหมกับมานพ หนุ่มที่ท้าทายประชันความรู้กันว่าแต่ละวันเวลา “ศรี” อยู่ที่ไหน ในที่สุดท้าวกบิลพรหมก็แพ้พนันเพราะไม่สำนึกในฐานะและวุฒิของตนว่าเป็นถึง พรหม กลับไปท้าเด็กเล่นพนัน จึงต้องตัดหัวให้เป็นเดิมพัน

ทว่าหัวของท้าวกบิลพรหมนั้นหากตกถึงพื้นก็จะกลายเป็นไฟ ประลัยกัลป์ล้างผลาญโลก จึงต้องเอาพานทองรองรับแล้วไปจัดเก็บไว้ในถ้ำแห่งหนึ่ง ถึงขวบปีก็ให้บุตรีทั้ง 7 คนหมุนเวียนเปลี่ยนกันเข้าเวรอัญเชิญเศียรพระพรหมออกจากถ้ำ ไปทำทักษิณาวัตรรอบเขายุคลธร

เป็นขบวนของเทวดา นางฟ้า และบริวารใหญ่โต ขบวนดังกล่าวนี้จะมีสัตว์ประจำปีนักษัตรนำขบวน มีเทวดาถือธงประจำปีนักษัตรนำหน้า จึงเป็นที่มาของการเปลี่ยนปีนักษัตรในวันนี้ ซึ่งเข้าที่เข้าท่าอ้างอิงที่มาได้ดีกว่าการถือคติแบบอื่นๆ

เนื่องจากบุตรีของท้าวกบิลพรหมนั้นมีถึง 7 องค์ มีชื่อต่างๆ กัน มีเครื่องทรงและการกินอยู่ต่างๆ กัน มีหน้าที่ผลัดกันเข้าเวรตามวันที่เป็นวันสงกรานต์

ในปีนี้ เนื่องจากวันมหาสงกรานต์ตรงกันวันพุธ ดังนั้นบุตรีท้าวกบิลพรหมองค์ที่จะต้องเข้าเวรในวันมหาสงกรานต์ที่เป็นวัน พุธจึงต้องเข้าเวรเป็นนางสงกรานต์เวรประจำปีนี้

บุตรีของท้าวกบิลพรหมที่เป็นนางสงกรานต์เวรปีนี้มีชื่อว่า พระนางมณฑาเทวี ทรงพาหุรัด ทัดดอกจำปา มีแก้วไพฑูรย์เป็นอาภรณ์ เสวยภักษาหารนมเนย พระหัตถ์ขวาทรงเหล็กแหลม พระหัตถ์ซ้ายทรงไม้เท้า เสด็จยืนมาบนหลังลา

จากพระนามของนางสงกรานต์ ตลอดจนการแต่งเครื่องทรงอาภรณ์ต่างๆ ได้มีคติพยากรณ์สงกรานต์ขึ้นเป็นคำพยากรณ์ใช้สำหรับทำนายทายทักสงกรานต์ ประจำปี

ดังนั้นคำพยากรณ์สงกรานต์ปีนี้จึงเป็นไปตามพระนาม การแต่งองค์ทรงเครื่อง และการทรงสัตว์พาหนะของนางสงกรานต์เวร ซึ่งสรุปความได้ดังต่อไปนี้

เนื่องเพราะพระนามนางสงกรานต์เวรปีนี้ทรงพระนามว่าพระ นางมณฑาเทวี ดังนั้นตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน 2553 นี้เป็นต้นไป ผู้หญิงจะมีบทบาทและอำนาจมากขึ้นในบ้านเมือง จะเป็นผู้มีอำนาจชี้ขาดและแก้ไขปัญหาสำคัญๆ ของชาติให้ลุล่วงไป

พระนางสงกรานต์เวรทรงพาหุรัด ทัดดอกจำปา มีแก้วไพฑูรย์เป็นอาภรณ์ มีความหมายว่าความสามัคคีในบ้านเมืองที่ชำรุดทรุดโทรมเสื่อมถอยมาระยะเวลา หนึ่ง จะค่อยๆ ฟื้นคืนเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ผ่านมา

เพชรนิลจินดาและอัญมณีต่างๆ จะมีราคาสูงขึ้น การผลิต การแปรรูป และการส่งออก จะคึกคักเฟื่องฟูมากขึ้น

พระบรมเดชานุภาพแห่งพระมหากษัตริย์จะแผ่ขจรขจายไพศาล ด้วยพระปรีชาญาณในการกำจัดผองภัยและขจัดปัดเป่าเมฆหมอกอันมืดดำให้ผ่านพ้นไป ด้วยดี

เพราะเหตุที่พระนางสงกรานต์เวรเสวยภักษาหารเป็นนมเนย พวกฝรั่งมังค่าชาติตะวันตกจะเข้ามามีบทบาทในทางเศรษฐกิจและการเมืองในประเทศ ไทยมากขึ้น ประเทศไทยจะถูกแทรกแซงจากมหาอำนาจตะวันตกมากขึ้น ในขณะที่การค้าขายและการลงทุนจะได้รับการเกื้อหนุนเป็นการตอบแทน

โดยเฉพาะการสนับสนุนการผลักดันดัชนีในตลาดหุ้นและสินค้าล่วงหน้าจะ เกิดขึ้นอย่างผิดหูผิดตา

การที่นางสงกรานต์เวรทรงเหล็กแหลมในพระหัตถ์ขวา ทรงไม้เท้าในพระหัตถ์ซ้าย และเสด็จยืนมาบนหลังลา มีความหมายที่ต้องพยากรณ์เป็นเนื้อความรวมกัน

โดยรวมก็คือ วิบากกรรมจากการใช้คนโง่หรือการใช้คนด้วยความชอบใจเป็นหลัก ไม่ได้ยึดถือการใช้คนเพราะเป็นคนดีมีฝีมือเป็นหลัก จึงทำให้มีอุปสรรคและปัญหาหนักหน่วงกว่าที่คาดคิด

ผู้เป็นรัฏฐาธิปัตย์มีอาการซวนเซ แต่ไม่ถึงกับล้ม เพราะมีไม้เท้าพยุง แต่ดำรงตนอยู่ด้วยความประมาทเกินการ แม้กระนั้นวาสนาและอานิสงส์แห่งกุศลในบางบรรพ์ยังคงค้ำจุนไว้ได้มาก จึงสามารถตัดสินใจในวาระสำคัญอย่างเฉียบขาด ใช้อำนาจเป็นธรรม ยับยั้งกลียุคได้

ในปีใหม่ไทยที่จะมาถึงนี้ การคำนวณเกณฑ์ฝนปรากฏว่าจะมีฝนตก 300 ห่า ตกในจักรวาล 120 ห่า ตกในป่าหิมพานต์ 90 ห่า ตกในมหาสมุทร 60 ห่า เหลือตกในโลกมนุษย์เพียง 30 ห่าเท่านั้น หมายความว่าฝนจะน้อย ภักษาหาร มังสาหารในที่ลุ่มยังพอได้ผล แต่ในที่สูงที่ดอนจะเสียหายมาก

ครั้นดูจากเกณฑ์นาคให้น้ำ และเกณฑ์น้ำ ปรากฏว่าปีนี้นาคให้น้ำ 7 ตัว หมายความว่าฝนจะน้อย อากาศจะแล้ง สอดคล้องกับเกณฑ์น้ำที่ตกปูมเตโช ซึ่งบอกความหมายตรงตัวว่าโลกจะร้อนขึ้น อากาศจะร้อนจัด น้ำจะขาดแคลน

ส่วนเกณฑ์ธัญญาหารชื่อวิบัติ หมายความว่าข้าวกล้าในนาจะได้ผลแค่ครึ่งเดียว อีกครึ่งหนึ่งเสียหายหมด พืชพันธุ์ธัญญาหารอื่นๆ ก็ได้ผลเพียงพอประมาณเท่านั้น

จากปูมวันสงกรานต์ดังกล่าว สำหรับปีนี้กลับมีห้วงเวลาคาบเกี่ยวอันน่าพิศวง ที่เมื่อสัมพันธ์กับการในฟ้าอากาศแล้ว จะมีความสุดโต่งสองขั้วเกิดขึ้นในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน

ช่วงวันที่ 14-21 เมษายน 2553 พระอาทิตย์โคจรเข้าสู่ราศีเมษเป็นมหาอุจม์ แต่เป็นกาลกิณีจร ทับลัคนาดวงเมือง ต้องด้วยบทพยากรณ์ว่ากาลีอุจจาวิหายะติ แปลความว่าจะเกิดหายนะครั้งใหญ่ที่สุดในบ้านเมือง มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้นในบ้านเมือง

ครั้นล่วงถึงวันที่ 21 เมษายน 2553 พระอาทิตย์จรเปลี่ยนคุณสมบัติจากกาลีจร กลายมาเป็นมนตรีจร เปลี่ยนสภาพจากโทษอนันต์เป็นคุณมหันต์ในพริบตา พระสยามเทวาธิราชจะแผ่พระบารมี ระงับดับกลียุคและทุกข์เข็ญในบ้านเมือง

แต่จะเป็นรูปแบบใดและวิธีใด มนุษย์เดินดินอย่างเราท่านไหนเลยจะไขลิขิตแห่งสวรรค์ได้!

โดย สิริอัญญา

ที่มา ASTVผู้จัดการ