ศานติ เป็นนักอ่านนวนิยายกำลังภายในตัวยงคนหนึ่ง พบว่า โกวเล้งเป็นนักเขียนคนแรก ๆ ที่ได้สร้างสรรค์และบุกเบิกหนทางใหม่ของนวนิยายกำลังภายใน ทำให้นวนิยายกำลังภายในหลุดพ้นจากมิติของ ความรัก-ความแค้น

ก้าวกระโดดไปสู่คุณภาพใหม่ ของการสร้างสรรค์ที่หลากหลาย สะท้อนชีวิตจริงของมนุษย์และความสัมพันธ์ของมนุษย์ ที่สลับซับซ้อนและมีสีสันอันแพรวพราว

ที่มาของภาพ เว็บบลอกแกง

ที่สำคัญ โกวเล้งยังได้สอดแทรกปรัชญา และทัศนคติที่แหลมคมจำนวนมาก เกี่ยวกับชิวิตและความคิดของผู้คนในสังคม และยังได้รังสรรค์สำนวนการ บรรยาย และสำนวนการโต้ตอบแบบใหม่ขึ้นในบรรณพิภพ ซึ่งเรียกกันโดยทั่วไปว่า สำนวนของโกวเล้ง

ศานติได้เรียบเรียงเรื่องนี้ขึ้น จากหนังสือนิยายกำลังภายในจำนวนมากของโกวเล้ง ซึ่ง ว. ณ .เมืองลุง และ น.นพรัตน์ ได้แปลออกจำหน่ายในประเทศไทย

ด้วยความคารวะต่อโกวเล้ง ในฐานะบัณฑิตคนหนึ่งของโลก และด้วยความคารวะต่อผู้แปลทั้งสองท่าน กองบรรณาธิการมีความภูมิใจที่ได้เสนอคอลัมน์นี้ และมุ่งหวังว่าท่านผู้อ่าน จะได้รับประโยชน์ตามสมควร

โกวเล้ง หรือ กู่หลงในภาษาจีนกลาง แปลว่า มังกรโบราณ เป็นนามปากกาของนักเขียนนวนิยายกำลังภายในชาวจีน มีชื่อจริงว่า ฮิ้มเอี้ยวฮั้ว เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2481 บิดาเป็นขาวมณฑลกังไส ตัวเขาเกิดที่ฮ่องกง เมื่ออายุ 14 เดินทางไปศึกษาต่อที่ได้หวัน จบการศึกษาภาคมัธยมที่โรงเรียนเฉิงกงคงเสีย

จากนั้นเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัย ต้ากัง แผนกภาษาต่างประเทศ ขณะเรียนปีสอง เขาเริ่มจับปากกาเขียนหนังสือนวนิยาย เมื่อจบการศึกษา เขาทำงานอยู่ที่ค่ายที่ปรึกษาทหารอเมริกัน มีเวลาว่าง จึงเริ่มเขียนนวนิยายกำลังภายใน ส่งไปให้สำนักพิมพ์ลื่อสี เรื่องแรกชื่อ เทพกระบี่โพยม

ถึงปี 2507 โกวเล้งเริ่มเปลี่ยนแนวการเขียนจากแนว ด้วยเรื่องนักสู้ผู้พิชิต นำความแปลกใหม่มาสู่วงการนวนิยายกำลังภายใน แต่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลวงที่สุด เกิดจากนวนิยายเรื่องราชายุทธจักร ซึ่งทำให้เขาหลุดพ้นจากแบบอย่างของนักเขียนคนอื่น ๆ สร้างสรรค์เส้นทางสายใหม่ของนวนิยายกำลังภายใน และได้รับการต้อนรับจากนักอ่านอย่างกว้างขวาง

โกวเล้ง เพียรพยายามนำความแปลกใหม่ มาสู่นวนิยายกำลังภายในอย่างสม่ำเสมอ ทดลองและริเริ่มแนวทางใหม่ ๆ สร้างนวนิยายกำลังภายในจำนวนมากขึ้น แฟนนักอ่านติดกันงอมแงม นามปากกาโกวเล้งโด่งดังเป็นพลุ ชื่อเสียงขจรขจายไปทั้งในและนอกประเทศ

นวนิยายกำลังภายในของโกวเล้ง ได้รับการดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ร้อยกว่าเรื่อง ผลงานเรื่องแรกที่ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์คือ เซียวจับอิดนึ้ง โดยบริษัท ชอว์บราเดอร์ สาขาไต้หวัน ส่วนใหญ่ภาพยนตร์ที่สร้างจากนวนิยายกำลังภายใน ของโกวเล้ง มักได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ทีวี ทั้งโดยทีวีบีและเอทีวีของฮ่องกง

โกวเล้งเข้าพิธีแต่งงานสองครั้ง ภริยาคนแรกชื่อ กัวลีลี่ คนที่สองชื่อป้อจู ทั้งสองคนต่างให้กำเนิดบุตรแก่เขา ต่อมาได้เลิกร้างไป ผู้ที่ใช้ชีวิตคู่กับโกวเล้ง ในช่วงสุดท้ายของชีวิตเป็นสุภาพสตรีแซ่อู

ในนวนิยายของโกวเล้ง เต็มไปด้วยกลิ่นอายของสุรา ชีวิตจริงของเขา ก็เต็มไปด้วยสุรา

ในนวนิยาย เขาเชิดชู คุณธรรมน้ำมิตร ในชิวิตจริง เขาก็ชอบคบหาคนทุกประเภท ทุกระดับชั้น

ผลจากการดื่มสุราอย่างหามรุ่งหามค่ำ ทำให้เขาป่วยเป็นโรคตับแข็ง ม้ามโตเลือดออกทางกระเพาะ ครั้งแรกที่เข้าโรงพยาบาล กระอัดเลือดออกมาสองอ่าง หมอสั่งห้ามดื่มเหล้าอีกเด็ดขาด เขาอดเหล้าได้ไม่นาน ก็ดื่มอีก

เขาให้เหตุผลว่า ที่ชมชอบ ไม่ใช่รสชาติของเหล้า หากแต่เป็นเพื่อนในวงเหล้า เมื่อดื่มเหล้าเข้าไป ก็กระอักเลือดออกมา ต้องเข้าโรงพยาบาลอีก เข้า ๆ ออก ๆ ถึงสามครั้ง

ต่อมาเขาตั้งใจว่า จะไม่แตะต้องเหล้าอีก ชีวิตหลังการอดเหล้า สงบเงียบเหงาและราบเรียบ กระทั่งเขาใช้คำพูดว่า "ไม่ต่างจากหลวงจีน" ในที่สุดเขาไม่อาจทนความเงียบเหงาได้ ตัดสินใจว่า หากต้องอดเหล้า ยอมตายเสียดีกว่า

ก่อนเสียชีวิต เขาชวนเพื่อนฝูงไปยังย่านโป่โฉว เที่ยวเตร่สามวันสามคืน หมดเงินไปสามแสนกว่าเหรียญไต้หวัน ต้องการให้ตัวเอง เมามายพันปี เขาดื่มจนสลบไสล ไม่ได้สติ

เพื่อนนำตัวเขาส่งโรงพยาบาลซันจวิน ที่กรุงไทเป จนกระทั่งเวลาหกนาฬิกา เก้านาที ของวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2528 เขาได้เสียชีวิต รวมอายุได้ 47 ปี (หรือ 48 ปีหากนับตามธรรมเนียมจีน)

โกวเล้งอาศัยปากกาด้ามเดียว สร้างนวนิยายกำลังภายในแนวใหม่จำนวนมากขึ้น ทั้งได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ ทั้งทางจอแก้วและจอเงิน มีรายได้ประมาณห้าสิบล้านเหรียญไต้หวัน (ประมาณยี่สิบห้าล้านบาท-เทียบอัตราแลกเปลี่ยน เมื่อปี 2528)

เมื่อเขาเสียชีวิต กลับมีมรดกไม่มากนัก นับว่าเป็นบุคคลพิสดารในยุคสมัยปัจจุบันคนหนึ่ง

คอลัมน์นี้ จะนำท่านผู้อ่านไปรู้จักกับแนวคิดของบุคคลพิสดารผู้นี้

(เรียบเรียงจากคำนำของเรื่อง คมดาบสั้น โดย น.นพรัตน์)

ดูข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับโกวเล้วที่ วิกีพีเดีย

อนุญาตให้นำงานในคอลัมน์นี้ ไปใช้ได้ตาม สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า 3.0 ประเทศไทย