วันเวลาเยี่ยงไร จึงนับว่า เป็นวันเวลาที่มีความสุข

ได้อยู่ดี กินดี สวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์ดี

นั่นไม่อาจนับเป็นวันเวลาที่ประเสริฐ

ที่สำคัญที่สุดคือ ต้องดูหัวใจท่านมีความสุขหรือไม่

ขอเพียงหัวใจมีความสุข

เรื่องอื่น ๆ ต่างมิเป็นที่สำคัญของข้าพเจ้าเลย  (1)

ทรัพย์สมบัติ แม้ไม่แน่นักว่า

จะบันดาลให้ผู้คนมีความสุข

แต่อย่างน้อย ยังประเสริฐกว่ายากไร้มากนัก  (2)

(2) จากนวนิยายเรื่อง พญามังกรเจ็ดดาว แปลโดย น.นพรัตน์

ชื่อภาพ Elegant Gathering in the Apricot Garden จาก NYC Metropolitan Museum of Art  

ในสังคมปัจจุบัน ท่านจำเป็นต้องมีทรัพย์สินเงินทอง หากไม่มีหรือมีน้อยเกินไป นอกจากไม่มีความสุข ยังอาจไม่สามารถมีชีวิตอยู่รอด

แม้รัฐธรรมนูญ ที่เป็นกฎหมายสูงสุด รับรองว่า เบื้องหน้ากฎหมาย ทุกคนมีสิทธิเสรีภาพเท่าเทียมกัน แต่ถ้าท่านไม่มีทรัพย์สินเงินทอง สิทธิเสรีภาพที่ว่ามี ก็เป็นเรื่องที่ใช้ยาก ใช้เย็น หรือถึงกับใช้ไม่ได้ เพราะความยากไร้ของท่านเอง

เช่น ไม่มีสิทธิเสรีภาพในการกินดี อยู่ดี ไม่มีสิทธิเสรีภาพในการสวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์ที่ดี ไม่มีสิทธิเสรีภาพในการใช้รถยนต์ที่ดี ไม่มีสิทธิเสรีภาพในการเดินทางท่องเที่ยว  กระทั่ง ไม่มีสิทธิในการอยู่รอด เมื่อยามป่วยไข้

ดังนั้น การมีทรัพย์สินเงินทอง จึงนับว่าประเสริฐกว่ายากไร้มากนัก

แน่นอนว่า สำหรับทรัพย์สินเงินทอง มักไม่มีผู้คน ตำหนิว่า มีมากเกินไป บ้างถึงกับคิดเห็นว่า  ยิ่งมีมาก ยิ่งนับว่าดี

ผู้คนในสังคมปัจจุบัน จึงดิ้นรนขวนขวาย เพื่อแสวงหาทรัพย์สินเงินทอง เนื่องเพราะ มนุษย์ต้องการมีชีวิตที่ดี และอยากใช้ชีวิตที่ดี

แต่ทว่า หลายคนกลับลุ่มหลงทรัพย์สินเงินทองอย่างไม่ลืมหู ลืมตา ทำทุกอย่างพื่อให้ได้ทรัพย์สินเงินทองโดยไม่คำนึงถึงความใด ๆ

ถึงกับเพื่อให้ได้มา ก็ไม่คำนึงถึงวิธีการหรือความเดือดร้อนเสียหายของผู้คน บางครั้งถึงกับเอาชีวิตเพื่อมนุษย์ เป็นเครื่องเซ่นสังเวย ดังคำที่ว่า " เงินทอง ทำให้คนฆ่ากัน "

พวกเขาได้กลายเป็น "ทาส" ของทรัพย์สินเงินทองไปแล้ว ลืมไปว่า วัตถุประสงค์ที่แท้จริงของชีวิตคือ การใช้ชีวิตทีมีความสุข หรืออีกนัยหนึ่งคือ การใช้ชีวิตที่ไม่มีความทุกข์

เป็นความจริงที่ว่า ทรัพย์สินเงินทอง อาจใช้ซื้อหาปัจจัยสี่ ไปจนถึงปัจจัยสิบ ที่ทำให้ชีวิตของคนเรา รอดพ้นจากความขาดแคลนขัดข้อง นานัปการ

แต่ความสุขที่แท้จริงของคนเรา มักไม่อาจใช้ทรัพย์สินเงินทองซื้อหามาได้

ความสุขของคนเรา แท้จริงขึ้นอยู่กับกิจกรรมและการกระทำในแต่ละวัน

ท่านได้ทำงานที่มีคุณค่าและเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นหรือสังคม หรือไม่ ?

ท่านมีผู้คนที่ดีแวดล้อมหรือไม่ ?

ท่านมีชีวิตครอบครัวที่มีความสุขหรือไม่ ?

รวมความคือ ในแต่ละวัน หัวใจของท่านมีความสุขหรือไม่ ?

ขอเพียงหัวใจท่านมีความสุข วันนั้นก็เป็นวันที่ประเสริฐในชีวิตของท่าน

เมื่อวันนี้เป็นวันที่ประเสริฐ ต่อไป อดีตของท่าน ก็จะมีแต่วันเวลาที่ประเสริฐ

โดยกฎธรรมชาติ เหตุย่อมก่อให้เกิดผล เหตุที่ร้าย ย่อมก่อผลที่ร้าย และเหตุที่ดี ย่อมก่อผลที่ดี ดั่งคำพระที่ว่า " หว่านพืชชนิดใด ย่อมได้รับผลเป็นพืชชนิดนั้น "

เมื่อวันเวลาในอดีต และปัจจุบันเป็นวันเวลาที่ประเสริฐ นั่นย่อมก่อผลให้วันเวลาในอนาคตของท่าน โน้มนำไปสู่วันเวลาที่ประเสริฐด้วย

ถามหัวใจของท่านดูว่า วันนี้ท่านมีความสุขหรือไม่ ?

ทำให้วันเวลาที่จำกัดของชิวิต เป็นเวลาที่ประเสริฐ ตั้งแต่วันนี้

หมายเหตุ เผยแพร่ครั้งแรกในหนังสือมติชนสุดสัปดาห์ ธันวาคม 2531 แก้ไขปรับปรุงกันยายน 2552 

อนุญาตให้นำงานในคอลัมน์นี้ ไปใช้ได้ตาม สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า 3.0 ประเทศไทย