" กูจ่ายภาษีเพื่อพัฒนาชาติ ไม่ใช่เพื่อสนับสนุนโจรเสื้อแดงเผาเมือง"

"ธุรกิจประเภทใหม่ รายได้ดี...ธุรกิจการเรียกร้องประชาธิปไตย"

"ใครไม่ตายหรือบาดเจ็บ ยังเหลือวิธีสุดท้ายคือ แกล้งบ้า ให้ญาติไปขอรับเงินได้นะคะ"

ถ้าพูดถึงแกนนำเสื้อแดง ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ และ จตุพร พรหมพันธุ์ คือ 2 หัวหอกคนสำคัญ ตั้งแต่การชุมนุมต่อต้านรัฐประหาร 19 ก.ย. 2549 การชุมนุมเดือนเม.ย. 2552 จนถึงการชุมนุมครั้งใหญ่เดือนมี.ค.-พ.ค. 2553

“ยังไม่เห็นรายชื่อ” “ยังไม่ได้ศึกษารายละเอียด” “ยังไม่ชัดเจน” รวมทั้งยังไม่ตอบ

นั่นคือคำพูดที่เราได้ยินอยู่บ่อยๆ จากปากยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ในรอบ 1 เดือนที่ผ่านมา นับแต่เป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของประเทศไทย

เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2554 ที่ผ่านมา ณ ห้องประชุมอาคารปฏิบัติการ 4 คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

โครงการประชาธิปไตยท้องถิ่น และ Book Re:Public จัดเวทีวิชาการ  "ประสบการณ์ประชาธิปไตยของชาวบ้านเชียงใหม่"  ผศ.ดร.ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่นำเสนองานวิจัยเรื่อง

ไทยโพสต์แทบลอยด์ : ร่วม 3 เดือนที่ต้องเข้าไปอยู่ในคุก ทันทีที่ กกต.รับรองและได้ประกันก็เข้าสภารายงานตัวโดยที่ไม่รู้เลยว่าจะได้เป็นผู้แทนกี่วัน เพราะยังมีศาลรัฐธรรมนูญเป็นก๊อกสองรออยู่

(ภาพจากไอเอ็นเอ็น)

ผมพลอยตื่นเต้นกับปฏิบัติการบอยคอตมาม่าของเสื้อแดง มีการตั้งเป้าของผู้เข้าร่วมที่สูงถึง 20 ล้านคน ใช้ระยะเวลาเพียงหนึ่งเดือน

รับบทหนักคอยประสานแกนนำนปช.ในเรือนจำเพื่อต่อสู้คดีก่อการร้าย รวมถึงปัญหาจุกจิกสารพัดทั้ง อาหารการกิน  กำลังใจ ระหว่างเยี่ยม “ธิดา ถาวรเศรษฐ์” ไม่ใช่แค่ศรีภริยารุ่นเดอะจากภาพที่เห็นเดินตามนพ.เหวง โตจิราการ ต้อย ๆ

บันทึกของ วิสา คัญทัพ (ฉบับที่ 1) เรื่องการยุทธและการหยุด

ทำไม วีระ มุสิกพงศ์ ประธาน นปช.แดงทั้งแผ่นดิน จึงเขียนจดหมายประกาศยุติบทบาทการต่อสู้โดยประกาศลงที่สถานีบางซื่อ ไม่ขอเดินทางต่อไปถึงสถานีหัวลำโพง คำตอบย่อมมาจากการกลั่นกรองเหตุผลหลายประการ จนตกผลึกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

พวกเราไม่มีใครคาดคิดมาก่อน ผมเองไม่อยากเชื่อว่า รัฐบาลจะทำ จะกล้าทำ กล้าฆ่าคน ในเมื่อคนส่วนใหญ่ของประเทศ เขาชนะการเลือกตั้ง แต่ไม่ได้หมายความว่า พวกเราไม่สนใจเสียงส่วนน้อยของประเทศ แต่เสียงส่วนน้อยของประเทศ มีโอกาสมากกว่าพวกเราอยู่แล้ว