coup

ฆ่าตัวตายหมู่ : ตอบโต้แถลงการณ์ 23 อาจารย์นิติศาสตร์

admin — Wed, 05 Oct 2011 15:26:58 +0700

ขอชื่นชมความกล้าหาญของ 23 คณาจารย์นิติศาสตร์ ที่ออกมาแสดงความเห็นโต้ “นิติราษฎร์”

เพราะคำแถลงของพวกท่านที่สรุปได้ว่า “ทักษิณมันเลว” ฉะนั้นไม่ควรใช้หลักนิติธรรมกับทักษิณ พร้อมกับปกป้องรัฐประหารว่า ไม่ใช่ต้นเหตุของความเลวร้าย แต่เป็นเพราะความเลวร้ายของ “เผด็จการทุนนิยม” ต่างหากที่ทำให้เกิดรัฐประหาร

ต้องใช้ความกล้าหาญอย่างมากๆ ในการลงชื่อ ในฐานะอาจารย์นิติศาสตร์ ซึ่งควรยึดมั่นในหลักนิติรัฐนิติธรรม

“รูปแบบในการปกครองในโลกนี้มีหลากหลายรูป เช่น รูปแบบเสรีนิยมประชาธิปไตย สังคมนิยม ฯลฯ ตลอดจนเผด็จการเบ็ดเสร็จโดยผู้มีอำนาจหรือโดยกลุ่มบุคคลหรือพรรคการเมือง

การที่ประเทศใดควรที่จะยึดถือรูปแบบการปกครองใด ย่อมขึ้นอยู่กับค่านิยม อุดมการณ์ทางการเมืองของคนในชาตินั้น ๆ รวมทั้งประวัติศาสตร์ บทเรียน และบริบททางสังคมที่เป็นจริงในประเทศนั้นเป็นสำคัญ

การกล่าวว่ารูปแบบการปกครองใดดีกว่ารูปแบบใดนั้นเป็นการกล่าวอ้างที่มีการโต้เถียงทางวิชาการไม่จบสิ้น เพียงแต่การปกครองในระบอบประชาธิปไตยนั้นประชาชนมีส่วนร่วมและได้รับความนิยมมากที่สุดในโลกเสรีนิยม”

แค่ขึ้นต้นข้อ 3 ก็แสดงให้เห็นทัศนะที่ชัดเจนของพวกท่านแล้วว่า ไม่ได้ยึดมั่นในอุดมการณ์ประชาธิปไตย เพราะท่านเหมือนจะบอกว่า บางทีนะ ประเทศไทยอาจจะเหมาะกับเผด็จการมากกว่าประชาธิปไตยก็ได้ (หรืออาจเหมาะกับสมบูรณาญาสิทธิราชย์มากกว่าก็ได้)

แต่ลงท้าย ท่านกลับไปตั้งข้อกังขานิติราษฎร์ว่า “ยังคงมีอุดมการณ์ที่ยึดถือการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข และเป็นระบอบการปกครองที่ประเทศไทยยึดถือมาเป็นระยะเวลายาวนาน นับตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับแรกจนถึงฉบับปัจจุบันหรือไม่”

อ้าว เฮ้ย ไหงงั้นล่ะ คนที่เสนอให้ลบล้างผลพวงรัฐประหาร กลับถูกตั้งคำถามว่ายังมีอุดมการณ์ประชาธิปไตยหรือไม่ ในขณะที่ผู้ตั้งคำถามเองกลับไม่เชื่อมั่นประชาธิปไตย รูปแบบการปกครองใดดีกว่า ยัง “โต้เถียงทางวิชาการไม่จบสิ้น” (ไม่ทราบวงวิชาการที่ไหน เมื่อร้อยปีก่อนหรือสองร้อยปีก่อน)

พวกท่านอาจจะเน้น “ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข” แต่ประชาธิปไตยไม่ว่ารูปแบบใด ก็ไม่ยอมรับเผด็จการทั้งสิ้น ไม่ใช่หรือครับ

หรือท่านจะบอกว่าไอ้การที่มีเผด็จการกับการเลือกตั้ง สลับกันมั่ง ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาใน “ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข”

ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากกล่าวหานิติราษฎร์ว่าปกป้องผู้กระทำการทุจริตหยาบช้า ตั้งข้อกังขาว่าไม่ยึดมั่น “ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข” ลงท้ายท่านก็กลับบอกว่า

“ไม่มีความประสงค์เป็นเผด็จการทางภูมิปัญญา ที่จะประณามผู้หนึ่งผู้ใดที่มีความเห็นแตกต่างว่าไม่รักชาติ ประชาธิปไตย หรือประชาชน หรือกล่าวหาว่าการไม่เห็นด้วยกับความคิดของพวกเราต้องเป็นฝ่ายตรงข้าม แต่ต้องการให้เกิดความงดงามในวิถีประชาธิปไตยที่เคารพความแตกต่างทางภูมิปัญญาและทัศนคติที่แตกต่างอย่างสร้างสรรค์”

สร้างสรรค์มากเลย นะครับ ด่าเขาเสร็จแล้วตีกันว่า อย่าประณามพวกเรานะ

ประชาธิปไตยคู่นิติรัฐ

ระบอบประชาธิปไตยไม่ได้หมายความแค่การเลือกตั้ง หรือเสียงข้างมากครองอำนาจ แต่องค์ประกอบสำคัญของประชาธิปไตยคือหลักนิติรัฐ ซึ่งกำหนดว่าประเทศต้องปกครองอย่างมีหลักเกณฑ์ ผู้ใช้อำนาจต้องรับผิดชอบ การใช้อำนาจต้องตรวจสอบถ่วงดุลได้ มีการคานอำนาจ 3 ฝ่าย ไม่มีใครใช้อำนาจได้โดยพลการ

แน่นอน ประชาธิปไตยมีจุดอ่อน บางครั้งก็เกิดปัญหาดังที่พวกท่านว่า มีการทุจริตฉ้อฉล ใช้อำนาจแทรกแซงกลไกต่างๆ ผู้มีอำนาจไม่ยึดหลักนิติรัฐนิติธรรม

แต่รัฐประหารคืออะไร รัฐประหารคือการฉีกรัฐธรรมนูญ ล้มล้างความเป็นนิติรัฐ กองทัพยึดอำนาจด้วยกำลังอาวุธ ตั้งตนเป็น “องค์อธิปัตย์” ใช้อำนาจแต่ผู้เดียวโดยพลการ ออกคำสั่ง ออกประกาศเป็นกฎหมาย ทุกคนต้องปฏิบัติตาม นี่คือการทำลายโครงสร้างของระบบกฎหมาย ทำลายหลักเกณฑ์ ให้อยู่ภายใต้อำนาจผู้ถือปืนแต่ผู้เดียว

โดยไม่ว่ามันจะเป็น รัฐประหารที่ชั่วร้ายเลวทรามหรือมีคุณธรรมจริยธรรม ก็ล้มล้างนิติรัฐเช่นกัน

ฉะนั้น ถ้านักนิติศาสตร์คนใด สนับสนุน เห็นด้วย หรืออ้างความจำเป็นของการรัฐประหาร ก็เท่ากับ สนับสนุนให้ล้มล้างนิติรัฐเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ล้มหลักการเพื่อแก้ปัญหาคนคนเดียว ซึ่งควรจะตั้งคำถามตัวเองว่า ท่านยังเป็นนักนิติศาสตร์อยู่ไหม

เพราะวิธีคิดแบบนี้ ไม่ต้องเป็นนักนิติศาสตร์ก็ได้ ชาวบ้านก็คิดได้ นักเลงเจ้าพ่อก็คิดได้ ไม่จำเป็นต้องใช้สติปัญญามากมายระดับศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ มาสนับสนุนการทำลายระบบกฎหมาย

ถ้าท่านบอกว่านักการเมืองชั่วเลว ไม่มีหนทางอื่นแก้ปัญหา ผมก็จะสมมติว่า ในตำบลบ้านผม มีเจ้าพ่ออิทธิพล ซื้อตำรวจซื้อข้าราชการ ซื้อชาวบ้าน จนเป็นนายก อบต.แล้วทุจริตฉ้อฉล ร่ำรวยมหาศาล แต่ไม่มีทางเอาผิดมันได้ ไม่มีทางไล่มันได้ ถ้าผมมาปรึกษาอาจารย์นิติศาสตร์ อาจารย์จะว่ายังไง

จะบอกว่าไม่มีทางแล้ว ต้องใช้กำลัง ไข้โป้งแม่-เลย อย่างนั้นหรือครับ ถ้าอย่างนั้นทำไมผมต้องปรึกษาอาจารย์นิติศาสตร์ ผมปรึกษานักเลงขี้เมาแถวบ้านก็ได้

ฉันใด ก็ฉันนั้น สติปัญญาของคนเป็นอาจารย์กฎหมาย ควรมีมากกว่า บอกว่า ไม่มีทางทำอะไรทักษิณได้ ทักษิณเป็นต้นธารของความเลวร้าย จึงต้องเกิดรัฐประหาร ถ้าคิดจะพูดอย่างนั้น ก็เอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ปิดปากเสียดีกว่าครับ อย่าออกมาพูดให้เสียหลักเลย

ที่ต้องพูดเรื่องนี้ก่อนเพราะต้องขีดเส้นให้ชัดเจน แต่ไม่ใช่จะประณามว่า 23 คณาจารย์เชียร์รัฐประหาร เพราะท่านฉลาดเขียนคำแถลง หลบเลี่ยงไม่บอกว่าสนับสนุน แต่ก็ไม่คัดค้านและโทษว่า “เผด็จการทุนนิยม” คือต้นธารของรัฐประหาร (ขณะเดียวกันใน 23 ชื่อก็มีอดีต คตส.อย่างบรรเจิด อดีต สสร.อย่างคมสัน แอบ ๆ อยู่)

เหตุที่ต้องขีดเส้นเรื่องหลักประชาธิปไตยคู่กับหลักนิติรัฐให้ชัดเจน ก็คือคณาจารย์จำนวนมาก ทั้งรัฐศาสตร์ นิติศาสตร์ ชอบพูดเรื่อยเปื่อยว่า การปฏิวัติประชาธิปไตย 2475 ก็เป็นรัฐประหาร

ทั้งที่รัฐประหารคือการยึดอำนาจด้วยกำลังอาวุธ ล้มล้างนิติรัฐ ตั้งตนเป็น “องค์อธิปัตย์” แต่ 2475 คือการยึดอำนาจจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ที่กษัตริย์เป็น “องค์อธิปัตย์” แต่ผู้เดียว (จะมีทศพิธราชธรรมหรือไม่ ก็แล้วแต่) มาเป็นระบอบที่มีนิติรัฐ มีการแยกอำนาจ เราจึงเรียกว่าการปฏิวัติประชาธิปไตย

23 คณาจารย์ก็หนีไม่พ้นความบ่วงนี้ เพราะท่านยังเอาการเปลี่ยนแปลง 2475 มาเปรียบเทียบกับ รสช. ซึ่งทำให้ผมนึกขำ พร้อมกับสงสัยว่า คำแถลงนี้ น่าจะมีสมคิด เลิศไพฑูรย์ ลงชื่อเป็นคนที่ 24 แต่พอดีสมคิดพลาดไปเขียนพาดพิง อ.ปรีดี จนต้องลบเฟซบุคไปก่อน

ความเห็นทางกฎหมาย ?

แน่นอน ความเห็นของ 23 คณาจารย์ส่งผลสะเทือนทางการเมือง อย่างที่สื่อยกเอาไปพาดหัวข่าว “กูรูรุมยำ” อ่านแล้วก็ขำอีกว่า พาดหัวเห็นภาพ เพราะนักวิชาการโต้กับนักวิชาการ ต้องดูหลักการเหตุผล ไม่ใช่ดูจำนวนว่า ข้างไหนมากกว่า ถ้าเอาข้างมากเข้าว่า แบบนั้น มันจิ๊กโก๋ยกพวก “รุมยำ” กัน

ผมไม่แปลกใจที่นิติราษฎร์ไม่ออกมาโต้ เพราะอ่านความเห็น 23 คณาจารย์แล้ว ผมก็ยังหาไม่เจอว่า ตรงไหนคือความเห็นทางกฎหมาย ถ้าเปรียบกับกิตติศักดิ์ ปรกติ ยังชัดเจนว่าที่แย้งเป็นประเด็น ๆ ว่าอะไรทำไม่ได้ แต่สำหรับพวกท่าน ผมเข้าใจว่า ท่านมองว่าทำได้ เลยไม่รู้จะแย้งอย่างไร ได้แต่ทักท้วงว่าอย่าทำ

โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง ข้อเสนอของนิติราษฎร์ ให้รัฐประหารเสียเปล่า ให้ประกาศ คปค.เสียเปล่า ลบล้างคำพิพากษาที่มีที่มาจากประกาศ คปค.และลบล้างการนิรโทษกรรมตัวเองของรัฐประหาร โดยขีดช่วงระหว่างวันที่ 19-30 ก.ย.2549 ที่ คปค.ตั้งตนเป็น “องค์อธิปัตย์”

ประเด็นสำคัญคือ การแสดงเจตนารมณ์ปฏิเสธรัฐประหารโดยคำนึงถึงความเป็นจริง ให้เกิดผลกระทบเหตุการณ์ที่ล่วงไปแล้วให้น้อยที่สุด

แต่คณาจารย์กฎหมายซึ่งควรจะอ่านเข้าใจ กลับไม่เข้าใจ หรือแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ กลับพูดประชดประชันเหมือนนักการเมืองว่า ทำไมไม่ย้อนหลังตั้งแต่ 2475 ถึง 2535 ที่บิ๊ก รสช.ให้สัมปทานโทรคมนาคมแก่ทักษิณ

ถามว่านี่เป็นการโต้แย้งทางกฎหมายหรือไม่ ผมว่า ไม่ ถ้าท่านจะโต้แย้งทางกฎหมายท่านก็ต้องยกหลักวิชามาแย้ง แต่ที่ท่านใช้สำนวนโวหารมาอารัมภ์ ก็เพียงเพื่อจะโน้มน้าวว่า เหตุที่นิติราษฎร์เสนอให้ลบล้างผลพวงรัฐประหาร เฉพาะ 19-30 ก.ย.2549 ก็เพื่อช่วยทักษิณ

นี่ไม่ใช่หลักวิชากฎหมาย นี่เป็นวิธีกล่าวหาแบบนักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์ (ตรงที่เหน็บแนมเรื่องสัมปทานโทรคมนาคม ยิ่งใช่เลย นี่สำนวนแบบ ปชป.ไม่ใช่สำนวนนักวิชาการ)

จากนั้นพวกท่านก็พูดถึงหลักการทางจริยธรรมของนักวิชาการ ซึ่งก็น้ำท่วมทุ่ง ไม่ทราบว่า ด่าพวกเดียวกันหรือด่าใคร เพราะเท่าที่ผมเห็น อ.วรเจตน์และนิติราษฎร์ ก็เสนอความเห็นตามหลักวิชาโดยไม่อคติ มาตั้งแต่สมัยวิพากษ์วิจารณ์ทักษิณ จนวิพากษ์วิจารณ์รัฐประหาร

ตรงกันข้าม พวกนักวิชาการที่เกลียดทักษิณต่างหาก ที่เอาอคติมาบิดเบือนหลักวิชา (สมัยวรเจตน์วิจารณ์ทักษิณ ผมไม่เคยได้ยินชื่อนักวิชาการบางคนด้วยซ้ำ แต่พอกระแสเสื้อเหลืองฮิต ก็โผล่หน้ามาโหนกันล้นหลาม)

พวกท่านน้ำท่วมทุ่ง แล้วก็วกมาตีขลุม ด่านักวิชาการที่เลือกกล่าวแต่เรื่องเอื้อประโยชน์แก่บุคคลหรือพวกพ้อง ไม่กล้าพูดตรงๆ ด้วยซ้ำว่าด่าใคร กลัวถูกฟ้องหรือครับ

นักวิชาการต้องเสนอความเห็นตามหลักวิชา คำนึงถึงความถูกต้อง โดยไม่คำนึงว่าจะทำให้ใครได้ประโยชน์ ใครเสียประโยชน์ เพราะไม่ว่าคุณเสนอแบบไหน มันก็ต้องมีฝ่ายได้ฝ่ายเสีย

แต่พวกท่านกำลังจะโหนกระแสสังคมไร้สติ ที่เห็นว่าใครเสนออะไร แล้วทักษิณได้ประโยชน์ ต้องไม่ถูกต้องต้องเป็นคนชั่วคนเลว ไร้จริยธรรม รับจ๊อบ

มิน่า ถึงบอกว่าประชาธิปไตยไม่ใช่ระบอบที่ดีที่สุด เพราะประชาธิปไตยต้องมีการเลือกตั้ง เลือกทีไร ก็แพ้ทักษิณ ฉะนั้น หลักการประชาธิปไตย จึงไม่ถูกต้อง ใครยึดมั่นหลักการประชาธิปไตยคือ พวกทักษิณ

หลักการทางจริยธรรมที่พวกท่านพูดมาทั้งหมด ยิ่งไปเน้นความกล้าหาญของนิติราษฎร์ ที่กล้ายืนหยัดในหลักการทั้งที่รู้ว่าทวนกระแส นี่สิครับ คือความกล้าหาญที่แท้จริง ไม่ใช่แค่กล้าลงชื่อแสดงความเห็นข้าง ๆ คู ๆ ประจานตัวเองไปชั่วลูกชั่วหลาน

อะไรคือนิติธรรม

พวกท่านพูดถึง “หลักนิติธรรม” ก็น้ำท่วมทุ่งอีกแหละ มีแต่คำพูดสวยหรู เลื่อนลอย อ่านแล้วสรุปความรวมกับหัวเรื่องได้ว่า อย่าใช้หลักนิติธรรมปกป้องพวกกระทำการทุจริตหยาบช้า

ฟังเหมือนถูกอีกนั่นแหละครับ แต่ในฐานะนักกฎหมาย มันแปลว่าอะไร มันแปลว่า ต้องไม่ใช้หลักนิติธรรมกับผู้มีอำนาจที่กระทำการทุจริตหยาบช้า อย่างนั้นหรือ แล้วถ้าอย่างนั้น อะไรคือหลักนิติธรรม

ผมตีความคำแถลงของพวกท่านเป็นภาษาชาวบ้านแล้ว ก็เข้าใจได้ว่า ท่านบอกว่าทักษิณมันเลว มันมีอำนาจแล้วทุจริตฉ้อฉล มันอ้างหลักนิติธรรมเพียงเพื่อปกป้องตัวเอง ฉะนั้น เราไม่ควรใช้หลักนิติธรรมกับทักษิณ นักวิชาการควรใช้หลักนิติธรรมโดยคำนึงถึงประชาชนผู้สุจริต

แล้วอะไรคือหลักนิติธรรม หลักนิติธรรมต้องใช้โดยเลือกดูหน้าคนก่อน ท่านสอนลูกศิษย์อย่างนั้นหรือ

หลักนิติธรรมต้องไม่ใช้โดยเสมอภาค ต้องมีการแยกแยะ ถ้าไอ้นี่มันคนชั่วคนเลว ก็ไม่ต้องใช้หลักนิติธรรม อย่างนั้นหรือ

ฟังเหมือนถูกต้องนะครับ แต่แล้วอะไรคือหลักนิติธรรมล่ะ หลักนิติธรรมไม่ใช่การอำนวยความยุติธรรมแก่ทุกคนโดยเท่าเทียมกันหรือ

อ.วรเจตน์เคยพูดกับผมว่า กฎหมายกับความยุติธรรมต้องไปด้วยกัน เมื่อเป็นนักกฎหมาย ไม่ว่าคนที่อยู่เบื้องหน้าเราเป็นคนชั่วหรือไม่ แต่พอมาอยู่เบื้องหน้า ก็เสมอกันในทางกฎหมายและต้องมีหลักวินิจฉัย

สัญลักษณ์ของกฎหมายในตำนานกรีกโบราณ เป็นรูป เทพีมีผ้าปิดตา มือถือตราชู อีกมือถือกระบี่ ผ้าที่ปิดตาแสดงให้เห็นว่า เบื้องหน้ากฎหมาย ทุกคนเสมอกัน ไม่ได้ดูว่าเป็นใคร ตราชูคือความเที่ยงธรรม กระบี่คืออำนาจ ประกอบกัน 3 ส่วนความยุติธรรมถึงเกิดขึ้นได้

นี่ไม่ใช่หรือคือหลักนิติธรรม หรือพวกท่านจะบอกว่าไม่ควรใช้ผ้าปิดตา หรือปิดไว้แต่แอบขยิบดูว่า ไอ้นี่เป็นคนที่สังคมประณาม ผู้คนเกลียดชัง ขับไล่ แล้วใช้กฎหมายเป็นเครื่องมือจัดการมัน นี่หรือคือหลักนิติธรรม

ผมคิดว่า นี่เป็น 2 แนวคิดที่ต่อสู้กันอยู่ในวงการนิติศาสตร์ไทย ฝ่ายหนึ่งใช้กฎหมายเป็นเครื่องมือจัดการ “คนชั่ว”ในทัศนคติของตน แต่นิติราษฎร์เห็นว่ากฎหมายต้องใช้อย่างเที่ยงธรรม แยกออกจากการต่อสู้ทางการเมืองซึ่งเป็นเรื่องของทัศนคติ

นิติราษฎร์ไม่เคยบอกว่า ทักษิณเป็นคนดีเลิศประเสริฐศรีนะครับ ไม่เคยคัดค้านการไล่ทักษิณที่อยู่ในกรอบของการเคลื่อนไหวตามระบอบประชาธิปไตย เพราะ อ.วรเจตน์ก็วิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลทักษิณมาตลอด

แต่นิติราษฎร์ยืนยันว่า การเอาผิดทักษิณต้องเป็นไปตามกระบวนการยุติธรรม และต้องเป็นไปตามหลัก “นิติธรรม” ส่วนคุณจะก่อม็อบขับไล่ ชุมนุมประท้วง เป็นเรื่องทางการเมือง ไม่เกี่ยวกับนักกฎหมาย

ใครถูกใครผิด ผมว่าเราเห็นกันชัดเจนแล้ว การจัดการกับทักษิณโดยไม่คำนึงถึงหลักนิติธรรม ออกประกาศ คปค.ตัดสิทธิย้อนหลังกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ตั้ง คตส.รอบแรก อ้าว กลัวเป็นกลางไป ตั้งใหม่ แล้วผลออกมา เอาผิดได้แค่ 2 คดีที่ไม่กระจ่างแจ้งในใจคน

“ไม่ทุจริต แต่ติดคุก” ได้ประโยชน์ “โดยไม่สมควร”ต้องยึดทรัพย์

บ้านเมืองมันถึงได้วุ่นวายมาตลอด 5 ปีตั้งแต่รัฐประหาร เพราะหลักนิติธรรมของพวกท่าน มันขัดกับหลักนิติธรรมที่มีอยู่โดยสามัญสำนึกในจิตใจของประชาชนทั่วไป

เผด็จการทุนนิยม ?

นักวิชาการไทยมีความสามารถอันแปลกประหลาด ในการคิดค้นบัญญัติศัพท์และคำอธิบายว่า ประเทศไทยไม่สมควรปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย ปกติอย่างสากลโลก

ในความเห็นผม คำแถลงข้อ 3 ของ 23 คณาจารย์ เป็นข้อที่ตื้นเขินที่สุด และไม่น่าเป็นความเห็นของนักนิติศาสตร์ เพราะดังกล่าวแล้วว่า นิติรัฐอยู่คู่กับประชาธิปไตย ถ้าไม่เชื่อมั่นประชาธิปไตย แล้วจะเอาอะไรมายึดถือ เพราะเผด็จการไม่มีหลักนิติรัฐ

แน่นอนว่า ในยุคทักษิณเรืองอำนาจ รัฐบาลไม่ยึดหลักนิติรัฐนิติธรรม กระบวนการตรวจสอบอ่อนแอ แต่ถามว่า นั่นเป็นเผด็จการจริงหรือ ผมอ่านคำแถลงของพวกท่านแล้วนะครับ

“ได้มาซึ่งอำนาจรัฐโดยไม่คำนึงถึงวิธีการที่ชอบธรรม ทุจริตการเลือกตั้ง ทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวง หลอกลวงปิดบังประชาชน แทรกแซงกระบวนการตรวจสอบและกระบวนการยุติธรรม เพื่อประโยชน์ของบุคคลหรือพวกพ้อง ไม่อาจถือได้ว่าเป็นการปกครองในระบอบประชาธิปไตยในเนื้อหาที่แท้จริง

แต่กลับกลายเป็นเพียงการปกครองใน ระบอบเผด็จการเสียงข้างมาก ที่อาศัยรูปแบบแอบแฝงภายใต้เสียงข้างน้อยที่มากกว่ากลุ่มเสียงอื่นเป็นฐานเพื่อกระทำการอันเป็นประโยชน์แก่บุคคลกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเท่านั้น”

ผมว่าท่านตกไปข้อหนึ่ง ข้อสำคัญที่สุดด้วยคือ ทักษิณเรืองอำนาจด้วยความนิยมของประชาชน ซึ่งไปใช้สิทธิเลือกพรรคไทยรักไทยถล่มทลาย ข้อนี้สำคัญเพราะมันบอกว่า รัฐบาลทักษิณได้อำนาจมาโดยชอบธรรม แต่การใช้อำนาจนั้นไม่ได้ใช้โดยชอบธรรม

แน่นอน นี่ไม่ใช่ประชาธิปไตยโดยสมบูรณ์ แต่ก็ไม่ใช่เผด็จการ เป็นแค่รัฐบาลที่มีอำนาจมากจากความนิยมสูง ซึ่งก็เป็นเพียงสถานการณ์สัมพัทธ์ ไม่ได้ยั่งยืน รัฐบาลในระบอบประชาธิปไตย ล้วนมีช่วงเวลาที่ความนิยมสูง ความนิยมตกต่ำ

นักวิชาการไทย รวมทั้ง ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ (ซึ่งบางเรื่อง ก็พูดเป็นสาระ แต่ส่วนใหญ่ใช้สำบัดสำนานถากถางมากกว่าเนื้อหาสาระ) เอาทักษิณไปเปรียบเทียบกับฮิตเลอร์ว่า ชนะการเลือกตั้งมาเหมือนกัน ทั้งที่ยังไม่ใช่เลยครับ เพราะฮิตเลอร์เป็นเผด็จการจากการที่รัฐสภามอบอำนาจเด็ดขาดให้ (ซึ่งละเมิดหลักนิติรัฐ ไม่ใช่เป็นไปตามหลักนิติรัฐ ดังทวีเกียรติประชดประชัน)

ทักษิณจึงยังไม่ใช่เผด็จการรัฐสภาอย่างฮิตเลอร์ ที่นักวิชาการไทยชอบอ้าง และข้อสำคัญคือ การรัฐประหารไม่ได้เกิดขึ้นในขณะที่ทักษิณกำลังจะรวบอำนาจดังว่า แต่รัฐประหารเกิดขึ้นในขณะที่กำลังจะมีการเลือกตั้งต่างหาก

อย่าความจำสั้น นะครับ รัฐประหารเกิดขึ้นในขณะที่จะมีการเลือกตั้ง วุฒิสภาเลือก กกต. กันแล้ว เพียงแต่ยังไม่ทันโปรดเกล้าฯ ทุกพรรคการเมืองพร้อมลงเลือกตั้ง แต่อยู่ ๆ ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย พันธมิตรก็ประกาศนัดชุมนุม 20 ก.ย.แล้วทหารก็ชิงทำรัฐประหารตัดหน้าในวันที่ 19 ก.ย.โดยอ้างว่า จะเกิดการปะทะกัน

รัฐประหารไม่ได้เกิดเพราะกลัวทักษิณเป็นฮิตเลอร์ แต่เกิดเพราะกลัวทักษิณชนะการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยต่างหาก

แล้วที่อ้างว่า ทักษิณแทรกแซงได้ทุกองค์กร ไม่เว้นศาล ก่อนรัฐประหาร ศาลก็เพิ่งตัดสินจำคุก กกต. “3 หนา” ต้องลาออกก่อน ถึงจะให้ประกัน (แบบเดียวกับคดีสเตราส์คานส์ ตุลาการภิวัตน์นิวยอร์ก)

ฉะนั้น ที่พวกท่านบอกว่าปัญหามีมาก่อนรัฐประหาร จึงไม่ผิด (แต่ไม่ใช่ต้นธารแห่งความเลวร้าย ต้นธารแห่งความเลวร้าย ต้องย้อนไปพูดถึงระบอบประชาธิปไตยที่ถูกทำลายมาตั้งแต่รัฐประหาร 2490)

แต่รัฐประหารไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหาที่ถูกต้อง และกลับทำให้สถานการณ์เลวร้ายยิ่งขึ้น รัฐประหารเป็นเพียง การแย่งยึดอำนาจจากขั้วหนึ่งไปสู่อีกขั้วหนึ่ง ซึ่งก็ไม่เป็นประชาธิปไตยเช่นกัน และมากกว่าด้วยซ้ำ

จึงไม่มีเหตุผลใดเลยที่คนเป็นอาจารย์นิติศาสตร์ จะต้องมาเรียกร้องความเห็นใจให้รัฐประหาร พร้อมกับปฏิเสธการนำ “คนทุจริตหยาบช้า”ขึ้นสู่กระบวนการยุติธรรมปกติ แต่พึงพอใจกับกระบวนการยุติธรรมแบบพิเศษ ที่สร้างวิกฤตศรัทธาต่อสถาบันตุลาการและสถาบันสำคัญต่าง ๆ กระทั่งเกิดความแตกแยกรุนแรงในสังคมการเมืองปัจจุบัน

ขอย้ำอีกครั้งว่า ที่พวกท่านลงท้ายว่า “ต้องการให้เกิดความงดงามในวิถีประชาธิปไตยที่เคารพความแตกต่างทางภูมิปัญญาและทัศนคติที่แตกต่างอย่างสร้างสรรค์ ” นั้น ขัดกับคำแถลงที่กล่าวมาข้างต้นทั้งหมด

สันนิษฐานว่า ผู้ร่วมลงชื่อบางท่าน ไม่ต้องการให้มีการกล่าวหาโจมตีกัน แต่ผู้ร่างก็ซุกประเด็นไว้ โดยบางเรื่องก็ไม่กระจ่าง เช่นที่ตั้งข้อกังขานิติราษฎร์ว่า ยังมีอุดมการณ์ “ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข”อยู่หรือไม่

เหมือนจะยกมาจากกรณีที่นิติราษฎร์เสนอแก้ ม.112 แต่ก็ไม่พูดว่าเห็นด้วย เห็นต่างอย่างไร กลับยกมาลอย ๆ โดยไม่มีเหตุผลทางกฎหมาย เป็นแค่คำกล่าวหาตัดแปะ

เหนือสิ่งอื่นใด การออกมาแสดงปฏิริยา “นิติราษฎร์เอฟเฟกท์”อย่างต่อเนื่องยาวนานครั้งนี้ พิสูจน์ให้เห็นว่า ข้อเสนอของนิติราษฎร์สร้างความตื่นตระหนก

เพราะเป็นข้อเสนอที่ทำได้จริง อำนาจอธิปไตยของปวงชนสามารถลบล้างรัฐประหาร และย้อนไปเอาผิดรัฐประหาร ซึ่งเป็นการเปิดหน้าใหม่ในประวัติศาสตร์กฎหมายไทย

แม้ทักษิณและพรรคเพื่อไทย คงไม่ทำตามข้อเสนอนิติราษฎร์ แต่ข้อเสนอนี้ ก็ทำให้อำมาตย์และทหารที่คิดจะทำรัฐประหารครั้งต่อไป คิดหนัก พวกถึงได้เต้นกันน่าดู

ให้สังเกตด้วยว่า เนติบริกรชั้นครูเงียบกันหมด ไม่มีใครกล้าบอกว่า ทำไม่ได้ ขนาดมีชัย ฤชุพันธ์ มีคนเขียนไปถามในเว็บไซต์ ยังตีลูกมึน อ้างว่าอ่านแล้วไม่เข้าใจ (โห มือระดับนี้ มีหรือไม่เข้าใจ)

ใบตองแห้ง

4 ต.ค.2554

ชื่อบทความเดิม ฆ่าตัวตายหมู่

ที่มา VoiceTV

สัมภาษณ์พิเศษ พนัส ทัศนียานนท์ : ประชาชนคือรัฏฐาธิปัตย์ ตอบคำถามสมคิด 15 ข้อ

admin — Mon, 03 Oct 2011 00:21:47 +0700

พนัส ทัศนียานนท์ อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์ มธ., อดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.) ปี 2540 และ ส.ว.เลือกตั้งสมัยแรก ตอบทุกประเด็นเพื่อลบล้างวิวาทะ "รัฐประหารยังเลวน้อยกว่าโกง"

(ภาพจาก zuzaa.com )

2490 ต้นแบบรัฐประหาร

นักนิติศาสตร์กระแสหลักมักยืนข้างรัฐประหารโดยบอกว่าประเทศไทยมีบริบทเงื่อนไขเฉพาะ ฉะนั้นกลุ่มนิติศาสตร์หัวก้าวหน้าไม่ควรยึดแบบแผนตะวันตกมากเกินไป

“ผมว่ามันก็ตะวันตกด้วยกันทั้งคู่นั่นแหละ แต่เขาก็เอามาประยุกต์ คือถ้าจะอ้างทฤษฎีอ้างหลักนิติปรัชญา ก็เถียงกันได้ในมุมมองทางวิชาการ คือมุมมองในทางปรัชญาความคิดทฤษฎีกฎหมายเถียงกันได้

ว่าที่จริงสมัยผม ข้อขีดคั่น มันเป็นลักษณะ civil law กับ common law หมายความว่าพวกที่เรียนมาจากฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี ออสเตรีย ภาคพื้นยุโรป เขาจะเป็นประเทศที่ใช้ระบบประมวลกฎหมาย มีฝรั่งเศสเป็นแม่แบบ แต่เยอรมนีก็แน่นคือ หลังจากที่แพ้สงครามโลก เขาก็สร้างระบบขึ้นมาเพื่อไม่ให้เกิดลัทธินาซีขึ้นมาอีก

กฎหมายของเยอรมนีก็ต้องถือว่าก้าวหน้ามาก เขามีบทเรียนกับนาซีมาอย่างสาหัสสากรรจ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้กฎหมายเป็นเครื่องมือ อย่างนาซีฮิตเลอร์ก็บอกว่า ของเขาก็นิติรัฐเหมือนกันนะ

ในเชิงของนิติปรัชญา ถ้าหากว่าเป็นสังกัดสำนักกฎหมายบ้านเมือง Positivism เขาก็ต้องยอมรับว่า ถ้าใครมีอำนาจสูงสุดในบ้านในเมือง คนนั้นก็ต้องเป็นรัฏฐาธิปัตย์ เป็นผู้มีอำนาจอธิปไตย เพราะฉะนั้นสิ่งที่เขาสั่งเขาบังคับบัญชา ออกกฎหมายได้ เขามีอำนาจสูงสุด

ดังนั้นอันนี้ก็คือสิ่งที่เรายึดมา เนื่องจากในประเทศไทยการเมือง มันมีการต่อสู้กันดุเดือด เพราะตั้งแต่เริ่มเปลี่ยนแปลงการปกครองมา เรามีรัฐธรรมนูญครั้งแรก ถ้าผมจำไม่ผิด มีสิ่งที่คณะราษฎรพยายามสร้างขึ้นมาก็คือว่า รัฐธรรมนูญเปรียบเสมือนหนึ่งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ข้าราชการต้องปฏิญาณสาบานตนเลยว่า ต้องพิทักษ์รักษารัฐธรรมนูญ จะโค่นล้มรัฐธรรมนูญไม่ได้ ถือว่าเป็นความผิด ฉะนั้นในช่วงระยะเวลาประมาณสิบกว่าปี แนวความคิดนี้ ลงรากไปลึกพอสมควร เพียงแต่ว่า มันมีในช่วงที่จอมพล ป.ขึ้นมาเป็น นายกรัฐมนตรี ช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2

จอมพล ป.ก็ได้รับอิทธิพลมาจากทางด้านฟาสซิสต์มุสโสลินี และจากของญี่ปุ่น โดยเฉพาะหลวงวิจิตรฯ นำมาเผยแพร่ในยุคนั้น เลยทำให้กระแสทางด้านขวามันไปมาก แต่ก็เป็นขวาแบบมุสโสลินี ขวาตกขอบ ว่าที่จริงเป็นขวาที่ไม่เอาระบบเจ้าด้วย”

“คณะราษฎรเองก็มีหลายส่วน ส่วนที่เป็นทหาร ก็มีแนวโน้มเป็นแบบจอมพล ป. ยกเว้นพระยาพหลฯ ซึ่งต้องยอมรับว่า ท่านเป็นนายทหารประชาธิปไตยจริง ๆ พอจอมพล ป. ขึ้นเป็นนายกฯ ความนิยมในระบอบประชาธิปไตยโดยเฉพาะอย่างยิ่งตามรูปแบบของตะวันตก

ซึ่งก่อนที่จอมพล ป.จะขึ้นเป็นนายกฯ ทิ้งช่วงจากเปลี่ยนแปลงการปกครองก็ไม่กี่ปีเท่านั้น ฉะนั้นในช่วงนั้นอาจจะเรียกได้ว่ามันมีความเป็นประชาธิปไตยค่อนข้างจะเต็มใบ มันถึงมีวันรัฐธรรมนูญอะไรต่ออะไร คือในยุคนั้นมีความเชื่อมั่นในระบอบประชาธิปไตย คนชั้นสูงชั้นกลางเชื่ออย่างนั้น มีบรรยากาศของประชาธิปไตยโดยเรารับมาจากตะวันตกค่อนข้างจะสูงมาก”

จอมพล ป.ดึงอำนาจกลับมาที่ทหารเต็มรูปแบบ

“คือพอตัวเองขึ้นมาเป็นใหญ่ อันนี้มันเป็นกฎธรรมชาติอีกอย่างหนึ่ง ก็คืออำนาจและขณะเดียวกันก็เป็นเรื่องจากข้างนอกด้วย เพราะขณะนั้นกระแสทางด้านขวาขึ้นแรงมากนะ คนที่นิยมในอำนาจจะมีความเชื่อว่า ทางเยอรมนีจะชนะสงครามมากกว่า และผมก็เชื่อว่าจอมพล ป.ท่านคิดอย่างนั้นเหมือนกัน

ถึงตัดสินใจว่า เอาหละยอมเป็นพันธมิตรยอมให้ญี่ปุ่นเข้ามา ตรงนั้นก็เป็นช่วงหนึ่งที่ชะงักไปแต่พอสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง จอมพล ป.ถูกดำเนินคดีฐานเป็นอาชญากรสงคราม ก็หมดอำนาจไป

คณะราษฎรสาย อ.ปรีดี ก็ขึ้นมา ถึงมีการเลือกตั้งและมาเป็นรัฐธรรมนูญ 2489 ซึ่งว่าที่จริง ก็พัฒนามาดีมากๆ แล้วหละในตอนนั้น เข้าที่เข้าทาง 2489 มาสู้กันหนักก็เรื่องพฤฒสภาเท่านั้นเอง และก็เป็นมรดกตกทอดต่อมา ซึ่งสร้างปัญหาให้กับการปกครองระบอบประชาธิปไตยก็คือวุฒิสภานี่เอง”

“พอคณะราษฎรสายก้าวหน้า สายที่นิยมประชิปไตยคือสาย อ.ปรีดี ขึ้นมาครองอำนาจ มันก็ดูจะเข้าที่เข้าทางดีแล้ว แต่ฝ่ายที่สูญเสียไม่ใช่ฝ่ายจอมพล ป.เท่านั้นนะ ฝ่ายที่เขามีความรู้สึกว่า เขาน่าจะได้มีโอกาสกลับมาอีก ตอนนั้นก็คิดกันว่า จอมพล ป.จะหมดอำนาจแล้ว แต่กลับไม่เป็นอย่างนั้น

เพราะจอมพล ป.มีลูกศิษย์ลูกหาที่เป็นทหาร โดยเฉพาะจอมพลสฤษดิ์ พวกนี้เขาก็มีความรู้สึกว่า ทหารถูกทอดทิ้ง ถูก treat เป็นผู้แพ้สงครามเหมือนญี่ปุ่นด้วย ที่ไปยึดเชียงตุงไว้ ต้องเดินนับหมอนรถไฟกลับมา มันเป็นความเจ็บช้ำน้ำใจของฝ่ายทหาร เขาก็มีความรู้สึกต้องการจะกลับมามีอำนาจอีก

ก็มองเห็นจอมพล ป. ตอนที่แกชนะกบฏบวรเดช นี่แกเป็นวีรบุรุษของฝ่ายทหารเลย ทำไปทำมา ก็เลยมาจับมือกัน แล้วก็โค่นรัฐบาลประชาธิปไตยเมื่อปี 2490 เพราะฉะนั้น แบบฉบับของรัฐประหารที่มันเกิดขึ้นเต็มรูปแบบที่สุดก็คือ 2490 ซึ่งเป็นการขึ้นมาทำรัฐประหารล้มระบอบประชาธิปไตยในขณะนั้น

อันนี้แหละที่เรียกว่าเป็นการรัฐประหารอย่างแท้จริง หลัง ๆ มีรัฐประหารเงียบ รัฐประหารเนียน แต่ครั้งนี้ มันเป็นการรัฐประหารที่เข้ายึดอำนาจการปกครอง ซึ่งเป็นการปกครองระบอบประชาธิปไตย เพราะขณะที่ปี 2490 เรามีรัฐธรรมนูญ 2489 ซึ่งเพิ่งประกาศใช้ใหม่ๆ ยังอุ่นๆ อยู่เลยก็ว่าได้ ก่อนจะมาถูกรัฐประหาร“

แม้จะผ่านมาหลายสิบปี แต่ อ.พนัสยังเห็นว่ารัฐธรรมนูญ 2489 เป็นรัฐธรรมนูญที่จัดความสัมพันธ์ของอำนาจในสังคมไทยได้สมดุลที่สุด

“ผมว่าเป็นรัฐธรรมนูญซึ่งมีความพอดี มีความสมดุลในการจัดวางอำนาจต่างๆ ไว้อย่างเหมาะสมที่สุด เพราะ 2475 กดอำนาจพระมหากษัตริย์ลงมาก มีข้อห้ามต่าง ๆ ค่อนข้างเข้มงวดมาก แต่รัฐธรรมนูญ 2489 ผ่อนคลายลงมาเยอะ เพราะทางฝ่ายเจ้าเองก็มีบทบาทไปทำรัฐธรรมนูญ 2489

ว่าที่จริงแล้วคนที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงก็คือ อ.เสนีย์ (ปราโมช) เพราะฉะนั้นกว่าจะคลอดออกมาได้ ถึงมีปัญหาตรงพฤฒสภานี่แหละ เดิมทีเดียวรัฐธรรมนูญ 2475 ไม่มีพฤฒสภา มีสภาเดียว ดังนั้นที่จะพัฒนามาเป็น ร 2489

เจตนาของ อ.ปรีดี จริง ๆ คงต้องการให้มีสภาเดียว และก็มาสมาชิกประเภทเดียวก็เป็นผู้แทนราษฎรได้รับการเลือกตั้งมาโดยตรง แต่ฝ่าย อ.เสนีย์ ฝ่ายเจ้าฝ่ายอำมาตย์บอกไม่ได้ ต้องมีพฤฒสภา สุดท้าย อ.ปรีดี ก็ต้องยอม ต้องประนีประนอม และต้องมาต่อสู้กันดุเดือดมากเพื่อที่จะช่วงชิงเข้าไปในพฤฒสภา"

จริงอยู่ที่รัฐธรรมนูญ 2489 ไม่มีคำประกาศคุณค่าระบอบประชาธิปไตยหรือกำหนดให้ต้องพิทักษ์รัฐธรรมนูญ แต่คณะราษฎรต้องการยังคงมีเจตนาเหนียวแน่นที่จะสร้างให้เป็นธรรมเนียมประเพณีของการปกครองระบอบประชาธิปไตย

"เหมือนอย่างอเมริกา เขาก็ถือว่ารัฐธรรมนูญของเขาเหมือนเป็นคัมภีร์ เป็นของศักดิ์สิทธิ์ นั่นก็คือสิ่งที่คณะราษฎรพยายามจะสร้างว่า รัฐธรรมนูญล้มล้างไม่ได้เพราะเป็นเสาหลักของการปกครองระบอบประชาธิปไตย เพราะฉะนั้น ยุคนั้น ก็ไม่มีใครกล้า แม้กระทั่งจอมพล ป.เอง ก็ยังต้องยอมรับในหลักการนี้

แต่พอมาถึง 2490 ความคิดพวกนี้มันไป ความคิดที่ว่าจะต้องผูกพันอยู่กับหลักการว่าเราจะต้องเทิดทูนรัฐธรรมนูญ มันไม่มีแล้ว ถึงขนาดว่า หลวงกาจทำรัฐธรรมนูญไว้ก่อนเลย ที่เรียกว่า รัฐธรรมนูญใต้ตุ่ม เพราะได้ทำการร่างรัฐธรรมนูญไว้ก่อนแล้วและซ่อนไว้ใต้ตุ่ม

หลังจากรัฐประหารเสร็จก็นำออกมาปรับปรุงก่อนประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญปี 2490 นี่คือจุดเริ่มต้นของการไม่ยึดถือรัฐธรรมนูญ ยึดอำนาจรัฐประหาร ซึ่งเราก็เรียกสลับไปมาว่าปฏิวัติ-รัฐประหาร แต่ในยุค 2475 ไม่ใช่การรัฐประหารเพราะถ้ารัฐประหารมันคือการยึดอำนาจล้มล้างระบอบประชาธิปไตย"

"และในตอนนั้นก็มีคำพิพากษาศาลฎีกาตัดสินรับรองตรงนี้บอกว่า เมื่อเขายึดอำนาจได้สำเร็จแล้ว คนในบ้านเมืองยอมรับแล้วว่า เขามีอำนาจในการปกครอง เพื่อให้บ้านเมืองสามารถเดินหน้ากันต่อไปได้ มันไม่มีทางอื่นใด ก็ต้องรับรองว่าเขาเป็นรัฏฐาธิปัตย์

คำว่ารัฏฐาธิปัตย์ก็เกิดขึ้นมาตั้งแต่นั้น คนที่ออกมาเขียนเลยก็คือ อ.หยุด แสงอุทัย ท่านจบจากเยอรมนีและในยุคนั้น ท่านก็ดังพอๆ กับ อ.ปรีดี เป็นคนให้ความเห็นในทางกฎหมาย ขนาดคำพิพากษาศาลฎีกาปกติแล้ว คนที่จะไป comment ทำความเห็นต่อท้ายคำพิพากษาในลักษณะของการอธิบายหรือเป็นการวิจารณ์"

"อ.หยุดก็ comment คำพิพากษา 45/2496 ว่า เป็นคำพิพากษาซึ่งยืนยันว่าการรัฐประหาร 2490 เป็นการกระทำที่ชอบ โดยอาศัยหลักรัฏฐาธิปัตย์ ถ้าหากว่าผู้ที่มายึดอำนาจสามารถกระทำการได้สำเร็จและผู้คนประชาชนโดยทั่วไปก็ยอมรับ

(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 45/2496 :

“…ข้อเท็จจริงได้ความว่าในพ.ศ.2490 คณะรัฐประหารได้ยึดอำนาจการปกครองประเทศได้เป็นผลสำเร็จ การบริหารประเทศชาติในลักษณะเช่นนี้ คณะรัฐประหารย่อมมีอำนาจที่จะเปลี่ยนแปลง แก้ไขยกเลิกและออกกฎหมายตามระบบแห่งการปฏิวัติ เพื่อบริหารประเทศชาติต่อไป

มิฉะนั้นประเทศชาติจะตั้งด้วยความสงบไม่ได้ ดังนั้นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พ.ศ.2490 จึงเป็นกฎหมายอันสมบูรณ์…”)

เพราะฉะนั้นตรงนี้สำคัญ ที่ศาลฎีกามีคำพิพากษาอย่างนี้ เพราะในสมัยก่อนการรัฐประหารประชาชนไม่ว่าอะไรทั้งนั้น นี่จึงเป็นบรรทัดฐาน เป็นคำพิพากษาของศาลสูงสุด"

"รัฐประหาร 2490 ซึ่งอันที่จริงแล้ว มันก็เป็นความร่วมมือกันระหว่างฝ่ายจอมพล ป. ก็คือคณะราษฎรที่เหลืออยู่ แต่เป็นคณะราษฎรซีกขวาสุด และอีกฝ่ายก็คือ ฝ่ายอำนาจเก่า แต่ฝ่ายจอมพล ป.ถือว่ามีอำนาจสูงสุด โดยอาศัยจอมพลผิน(ชุณหะวัณ) เป็นนอมินี ฉะนั้น คนที่เป็นหัวหน้าในการทำรัฐประหารจริงๆ คือจอมพล ป.

คล้ายว่าเป็นการตกลงกันว่า จะจับมือกันก่อนนะ แล้วก็ร่วมกันทำลายทางฝ่ายคณะราษฎรและเสรีไทยให้หมด พอ อ.ปรีดี พยายามที่จะกลับมา ทำที่เรียกว่ากบฏวังหลวงซึ่งก็แพ้ เพราะทหารเรือไม่มาตามนัด

นั่นแหละคือ จุดเริ่มต้นของการกวาดล้างแนวความคิดในทางประชาธิปไตยที่ อ.ปรีดี เรียกว่าสิทธิประชาธิปไตยของคนไทยที่จะต้องพิทักษ์รัฐธรรมนูญอะไรต่างๆ พวกนี้ มันถูกทำให้ลดความสำคัญลง"

"โอเคว่า 2490 จอมพล ป.กลับมามีอำนาจ แต่ฝ่ายอำนาจเก่าไม่แฮปปี้ เพราะเดิมเป็นข้อตกลงว่า พอทำรัฐประหารให้นายควง (อภัยวงศ์ ) เป็นนายกฯ แต่เป็นอยู่ไม่กี่วัน ก็มาไล่ออกไปแล้วเอาจอมพล ป.ขึ้นมา

ฉะนั้นในช่วง 2490 มาจนถึง 2500 ที่จอมพลสฤษดิ์ยึดอำนาจ มันจึงเป็นการต่อสู้กันระหว่างจอมพล ป.กับฝ่ายอำนาจเก่า และการที่จอมพลสฤษดิ์ยึดอำนาจปี 2500 ครั้งนั้นเรียกได้ว่า คณะราษฎรไม่ว่าปีกไหนถูกทำลายหมดสิ้น

แนวความคิดของจอมพล ป.ก็จะถูกดิสเครดิต เอามาประณาม ยกเว้นอย่างเดียวคือเรื่องที่เกี่ยวข้องกับลัทธิชาตินิยม เพราะเป็นเรื่องที่ใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองได้ ที่จริงใช้ได้ทุกยุคทุกสมัยเลยนะเรื่องนี้ ซึ่งเราก็เห็นอยู่ ซึ่งการยึดอำนาจ 2500 ในความเห็นของผม มันพาเอาแนวความคิดในเรื่องการปกครองระบอบประชาธิปไตยไปด้วย

อย่างธรรมศาสตร์เองจอมพลถนอมเป็นอธิการบดี และเขาก็เปลี่ยนระบบจากมหาวิทยาลัยเปิดมาเป็นมหาวิทยาลัยปิด เปลี่ยนแม้กระทั่งเพลงประจำมหาวิทยาลัย เห็นชัดเจนเลยว่าต้องการที่จะล้างให้หมด"

ในช่วงหลังๆ นักกฎหมายมักจะเข้าไปเป็นกุนซือให้คณะรัฐประหาร ไม่ใช่แค่การตั้งเป็น สนช. แต่เริ่มวางแผนกันเลยทีเดียว

"ยุคแรกๆ ก็มี แต่อาจจะไม่ออกหน้าออกตา คือถึงอย่างไร เขาก็ต้องมีนักกฎหมายอยู่ด้วย เพราะพอยึดอำนาจปุ๊บ พวกฝ่ายกฎหมายก็มีตำแหน่งรัฐมนตรีด้วย เพราะฉะนั้นการวางแผนในทางกฎหมายของเขา มันต้องมีอยู่แล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อปี 2490 ผมคิดว่าการวางแผนในทางกฎหมายเพื่อที่จะรับรองความชอบธรรมของการยึดอำนาจครั้งนั้น คงจะได้มีการปรึกษาหารือมีการวางแผนกันอย่างลึกซึ้งพอสมควร และที่สำคัญที่สุดก็คือ ทำอย่างไรที่จะโน้มน้าวตุลาการได้ การที่จะโน้มน้าวตุลานั้นก็แน่นอนแบบไทยๆ ก็ไปล็อบบี้กันได้ อาจจะไม่ร่วมวางแผนกันมาตั้งแต่แรก "

คณะรัฐประหารยุคนั้นก็เขียนนิรโทษกรรมตัวเอง ไม่ต่างจากมาตรา 36-37 ในรัฐธรรมนูญชั่วคราว 2549

"เหตุที่เขาเปลี่ยนรูปแบบตรงนี้อันนี้เป็นสิ่งที่น่าศึกษา เพราะว่ารูปแบบที่เขาทำซึ่งต้นแบบก็คือการรัฐประหาร 2490 ก็คือการออกพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม แต่ถามว่านิรโทษกรรมเมื่อ 2490 ไม่ได้ทำหรือ เพิ่งมาทำหรืออย่างไร คำตอบก็คือไม่

รู้สึกว่าตอนที่เปลี่ยนแปลงการปกครองก็มีกฎหมายนิรโทษกรรมเหมือนกัน และตอนที่พระยามโนปกรณ์ฯ ปิดสภา ซึ่งก็เท่ากับเป็นการยึดอำนาจอย่างหนึ่ง หมายความว่าไม่ยอมรับอำนาจของประชาชนจึงปิดสภา พระยาพหลฯ ก็เข้าไปยึดกลับคืนมา เมื่อปี 2476

ฝ่ายโน้นเขาก็อ้างว่า นี่ถือเป็นรัฐประหารเหมือนกัน ก็อย่างที่เถียงกันมาตั้งแต่หลัง 19 กันยาว่า คราวพระยาพหลฯ ไม่เป็นรัฐประหารหรือไง ซึ่งอันนี้ก็นำมาสู่การที่บอกว่าสมัย อ.ปรีดี ไม่เรียกปฏิวัติแต่เป็นอภิวัฒน์"

'จิตวิญญาณ' ยังมี

ข้อเสนอของคณะนิติราษฎร์ ท้ายที่สุดแล้วก็อยู่ที่การลงประชามติของประชาชน

"เขาก็ไม่ได้เสนออะไรที่มันออกไปนอกกรอบของหลักวิชานิติศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนิติศาสตร์กระแสหลักที่เรายึดถือกันมา ก็คือ Positivism หลักสำนักกฎหมายบ้านเมือง เพียงแต่ว่า นิติราษฎร์เขายืนยันว่า อำนาจรัฏฐาธิปัตย์คือประชาชน เขายึดถือระบอบการปกครองประชาธิปไตย

เพราะฉะนั้น ถ้าใครจะมาแอบอ้างจะโดยวิธีการใดก็แล้วแต่ ใช้กำลังเข้ามายึดอำนาจยึดบ้านเมืองแล้วบอกว่า ตัวเองเป็นรัฏฐาธิปัตย์ นิติราษฎร์เขาปฏิเสธตรงนั้น ในยุคสมัยก่อน ความรู้สึกที่ว่า การยึดอำนาจมันแทบจะไม่เป็นเรื่องผิดร้ายอะไร ในความรู้สึกของคนไทยก็คือ มันก็พวกเดียวกัน ก็คือเป็นพวกอำนาจนิยมด้วยกันทั้งนั้น แล้วมาสู้กันเท่านั้นเอง

ฉะนั้นพอจาก 2490 มาแล้ว ถึงแม้จะมีการยึดอำนาจครั้งแล้วครั้งเล่า มันก็เป็นการต่อสู้กันในระหว่างชนชั้นนำ มันไม่ได้มีการต่อสู้กันเพื่อประชาชนหรือเพื่อประชาธิปไตย พอหลังจาก 2490 เรามีกบฏมีปฏิวัติรัฐประหารตั้งหลายครั้ง จอมพล ป. ก็ปฏิวัติตัวเอง จอมพลถนอมก็ปฏิวัติตัวเอง ที่เราเรียกว่าปฏิวัติเงียบ

และคำว่าปฏิวัติเริ่มใช้ตั้งแต่ 2500 เพราะจอมพลสฤษดิ์เรียกตัวเองว่าคณะปฏิวัติ ฉะนั้น อ.ปรีดี ถึงออกมาอธิบายในตอนนั้น ท่านบอกว่าของท่าน revolution คืออภิวัตน์ ฉะนั้นการปฏิวัติแบบที่ทำอยู่เป็นการปฏิวัติเพื่อช่วงชิงอำนาจกันในกลุ่มอำนาจนิยม"

"อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าปฏิวัติหรือรัฐประหาร ความรู้สึกของคนในสังคมตอนนี้ไม่เหมือนสมัยก่อนแล้ว ที่เคยรู้สึกว่าได้ผิดอะไร ผมคิดว่าสาเหตุที่เปลี่ยนไปเนื่องจากว่า คนไทยมีประสบการณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักกับการยึดอำนาจของทหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้านับเนื่องมาตั้งแต่ 14 ตุลาเป็นต้นมา

การบาดเจ็บล้มตายของนักศึกษา ยิ่งพอมาถึง 6 ตุลา กระทบความรู้สึกของคนไทยมากๆ มันถึงทำให้ทหารเขาต้องเปลี่ยนท่าที ในยุคจอมพล ป. จอมพลสฤษดิ์ เราอาจจะเรียกได้ว่า ทหารเป็นผู้ถืออำนาจที่แท้จริง เป็นเผด็จการทหารเลย"

จิตวิญญาณเสรีประชาธิปไตยที่ถูกบอนไซตั้งแต่ 2490 ทำให้เราไม่เห็นคุณค่ารัฐธรรมนูญและยอมรับรัฐประหารที่อ้างว่าปราบนักการเมืองคอรัปชั่น

"ผมไม่ได้บอกว่าจิตวิญญาณมันไม่มีอยู่ ผมเพียงแต่บอกว่า มันเป็นความพยายามของฝ่ายที่ต้องการจะทำลายประชาธิปไตยให้สิ้นซาก แม้กระทั่งความคิดความอ่านที่เป็นประชาธิปไตย ก็ต้องการที่จะล้างออกไปให้หมด นั่นเป็นความพยายามและได้กระทำกันมา แต่สุดท้ายแล้วมันพิสูจน์ให้เห็นว่า สิ่งนี้มันล้างออกไปไม่ได้

และสิ่งที่มันแปลกไปกว่านั้นก็คือ คนที่มีจิตสำนึกเรื่องประชาธิปไตย เมื่อก่อนจะพูดคุยกันเฉพาะคนในระดับปัญญาชนคนชั้นกลางขึ้นไป แต่ตอนนี้ มันลงไปอยู่ระดับล่าง ตรงนี้สำหรับฝ่ายอำนาจที่ยังต้องการรักษาอำนาจของตัวเองไว้ในลักษณะเดิมมันก็เป็นการคุกคามเขา"

ปัญญาชนคนชั้นกลางกลับเห็นด้วยว่ารัฐประหารเลวน้อยกว่าโกง

"เป็นความพยายามที่จะสร้างเงื่อนไขให้ทำรัฐประหารได้ เป็นข้อยกเว้นสำหรับการที่จะเข้ามายึดอำนาจกลับไปเป็นของพวกตัวเอง โดยที่คนชั้นกลางปัญญาชนในยุคซึ่งถูกปกครองมาหลังจาก 6 ตุลา ได้รับการปลูกฝังในความคิดจิตวิญญาณของตัวเองในลักษณะว่า ตัวเองไปเป็นฝ่ายอำนาจโดยไม่รู้ตัว

เพราะฉะนั้นการที่บอกว่าในเมื่อรัฐบาลเลวคอรัปชั่น มันก็มีความชอบธรรมที่จะรัฐประหารได้ มันเป็นวิธีคิดของคนชั้นกลาง พวกปัญญาชนซึ่งในที่สุดแล้วพวกนี้ก็กลายพันธุ์"

โดยที่ปากก็บอกว่า ไม่เอารัฐประหาร

"ที่เขาบอกว่าไม่เอารัฐประหาร ผมสันนิษฐานว่า มันเป็นเพราะในความรู้สึกของปัญญาชนในช่วงที่มีการต่อสู้ตั้งแต่ 14 ตุลามา คือ คนที่จะเรียกว่าตัวเองเป็นปัญญาชนได้ทุกคน จะต้องบอกว่า ไม่เอารัฐประหาร เพราะสู้กับเผด็จการทหารมาตลอด

แต่ในเมื่อตัวเองมีความรู้สึกว่า กำลังถูกคุกคามจากสิ่งที่กำลังจะเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะเมื่อทักษิณเข้ามา แล้วใช้นโยบายหาเสียงจนปลุกฐานคนระดับล่างขึ้นมาทั้งหมด พวกนี้ก็เลยเหวี่ยงตัวเองไปอีกด้านหนึ่ง เรียกว่าเป็นอำมาตย์ใหม่ก็ได้ เพราะว่ากันตามจริง เขาก็เป็นอำมาตย์กันอยู่แล้วทั้งนั้น โดยฐานะตำแหน่งของเขาเพียงแต่คราบยังทำให้คนเข้าใจผิดอยู่

เพราะหลายๆ คนได้เคยร่วมต่อสู้มาตั้งแต่ 14 ตุลา 6 ตุลา พฤษภาทมิฬ เคยต่อสู้กับเผด็จการทหาร ซึ่งมันทำให้อย่างน้อยที่สุด เขามีความรู้สึกว่า เขายังเป็นนักสู้นะ ยังมีความภูมิใจตรงนี้อยู่ ยังมีความรู้สึกว่า ยอมรับไม่ได้ที่จะให้ทหารมามีอำนาจเหนือตัวเอง

อันนี้มันเป็นสภาวะจิตใจของคนไทยอย่างหนึ่ง แต่ขณะเดียวกันปัญญาชนไทยฝ่ายที่ในที่สุดแล้วก็ยอมรับว่า มันมีการรัฐประหารที่ดีได้นะ (หัวเราะ) ก็คือรัฐประหารที่มาทำลายคนเลว การรัฐประหารอาจจะเป็นเครื่องมือที่จำเป็นในการเอามากำจัดคนชั่วโดยเฉพาะอย่างยิ่งคือทักษิณ"

ก็เลยยึดเอา 'ผล' เป็นหลัก ไม่ต้องสนใจ 'กระบวนการ'

"อย่างที่สมศักดิ์ (เจียมธีรสกุล) เขียนไว้ว่า โดยเนื้อหาหรือโดยกระบวนการอันไหนสำคัญกว่ากัน แต่ถ้าดูให้ดีจะเห็นว่า ของเรายึดอย่างนี้มานานแล้ว คือวิธีคิดแบบไทยถ้าจะให้ classified แบบฝรั่ง อาจจะเรียกว่าเป็นพวก pragmatic ก็ได้ หมายความว่าเอาของอะไรที่มันจริงและมันเกิดผลได้จริงและเป็นประโยชน์

ส่วนวิธีการจะเป็นอย่างไรไม่สำคัญ ก็ให้มันเป็นที่พอใจเท่านั้นเอง เพราะฉะนั้นถ้าหากมีการตั้งเป้าว่าจะเอาอย่างนี้ อย่างนี้เป็นสิ่งที่พึงพอใจเป็นสิ่งที่เราต้องการ ถือว่า ideal ที่สุด ไปให้ถึงตรงนั้น จะอย่างไรก็ได้ขอให้ไปถึงตรงนั้นให้ได้แล้วกัน"

การประกาศความเสียเปล่าของรัฐประหาร 19 ก.ย.49 เป็นสิ่งใหม่สำหรับเมืองไทย ซึ่งคงไม่ได้เกิดขึ้นง่ายนัก

"กลุ่มนิติราษฎร์ก็บอกไว้ว่า สิ่งที่เขาเสนออกมาไม่คิดว่า มันจะต้องสำเร็จผลตามที่เขาเสนอในทันทีทันใด แต่อย่างน้อยที่สุดความคิดอันนี้มันออกมาแล้ว เขาเปรียบเทียบดี มันเหมือนความคิดของสังคมไทยเราอยู่ในกรงขัง คือคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้ ส่วนใหญ่ก็คิดว่า เออ ในเมื่อเขายึดอำนาจได้สำเร็จ เขาก็ต้องเป็นรัฏฐาธิปัตย์ เขาก็มีความชอบธรรมที่จะปกครองบ้านเมือง

แต่สิ่งที่ อ.วรเจตน์กับคณะเสนอ มันคือการคิดนอกกรอบอันนั้นออกมา ว่าแท้ที่จริงมันคิดอีกอย่างหนึ่งได้ แต่ส่วนที่ว่า จะไปถึงสิ่งที่เขาเสนอเมื่อไหร่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขในสังคมไทยเราเอง อาจจะไม่เกิดในตอนนี้หรืออาจจะเกิดในเร็ว ๆ นี้ก็เป็นไปได้ทั้งนั้น

อย่างสมมติว่า มันไปโดนใจตุลาการ ซึ่งผมเชื่อว่ามีเยอะ ในสังคมไทยเราไม่กล้าที่จะแหกคอก เพราะเป็นห่วงสถานภาพของตัวเอง เคยทำมาอย่างไร ก็ต้องทำไปอย่างนั้น ทั้งๆ ที่ตัวเองไม่เห็นด้วย

อย่างการตัดสินว่า ในเมื่อเขายึดอำนาจได้แล้ว เขาก็เป็นรัฏฐาธิปัตย์ ศาลฎีกาเคยตัดสินไว้อย่างไรก็ตัดสินตามนั้นไป แต่ถ้าเกิดพวกนี้เขามีความรู้สึกว่า แล้วทำไมเขาจะต้องทำอย่างนั้นต่อไปล่ะ ก็เริ่มมีแล้วไงล่ะ ผู้พิพากษาทำความเห็นแย้งในคดียงยุทธ"

หรือแม้แต่ทหารชั้นผู้น้อยก็เริ่มรู้สึกว่า ทำไมต้องทำตามผู้บังคับบัญชา

"ใช่ สิ่งนี้ไงคือสิ่งที่วรเจตน์กับคณะนิติราษฎร์ที่เขาเสนอมา มันไม่ได้เป็นการเสนอว่าจะต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ เขาเพียงบอกว่า ถ้าอยากให้มันสำเร็จผล มันมีวิธีอยู่ เพียงแต่ว่าเงื่อนไขที่จะไปสู่วิธีนั้นมันยังเป็นไปไม่ได้ ข้อเสนอนั้นมันเป็นตัวกระตุ้น

ซึ่งเมื่อก่อนคนไทยอาจจะมีความรู้สึกว่า โอ้ย ป่วยการคิด บ้านเมืองไม่ได้เป็นของเราคนเดียว คิดไปก็เท่านั้น เพราะฉะนั้นถึงแม้ว่าสิ่งพวกนี้ฉันจะไม่ยอมรับมันเราก็ต้องทนอยู่กับมันต่อไป สิ่งที่นิติราษฎร์โยนลงมา มันทำให้คนเริ่มมาคิดว่า เอ๊ะ มันทำได้นี่หว่า ฉันไม่จำเป็นต้องทำตามก็ได้นี่หว่า

และว่าที่จริงถ้าอ่านใจกันจากเงื่อนไขที่มีในเวลา และนิติราษฎร์โยนอันนี้ลงมา คิดว่าทางทหาร เขาก็ต้องคิดหน้าคิดหลังเยอะไหมล่ะ ถ้าเขาคิดจะทำ โดยเฉพาะเงื่อนไขที่สำคัญคือ ขณะนี้ไม่มีใครทราบหรอกว่า

คนที่คิดแบบเสื้อแดงมันมากน้อยแค่ไหน อาจจะไม่ใช่เสื้อแดง แต่ไม่อยากได้แบบเก่า เบื่อเต็มทีแล้ว ฉันอยากจะเป็นประชาธิปไตยจริงๆ เสียที คนคิดแบบนี้ผมก็ว่ามีเยอะเหมือนกัน"

คนที่ออกมาต่อต้านนิติราษฎร์หนักๆ คือคนที่จะได้รับผลกระทบอย่าง คตส.-อดีต ส.ส.ร. เพราะอาจต้องโดนข้อหากบฏ

"ผมยังเคารพอยู่นะว่า หลายๆ ท่านที่ทำก็จำเป็นต้องทำ เพราะไม่กล้าที่จะแหกคอกออกไป ไม่กล้าที่จะแหกกรงออกไป เพราะฉะนั้นในเมื่อขนาดชาวบ้านยังคิดได้ ทำไมพวกนี้เขาจะคิดไม่ได้ เพียงแต่ว่าอย่าง คตส.เอง เขาจะโดนผลกระทบโดยตรงเลยจากข้อเสนอนิติราษฎร์ นอกเหนือไปจาก คมช.ก็คือคตส.นี่แหละ

ส.ส.ร.50 น่าจะห่างออกไปด้วยซ้ำ แต่ คตส.เขาก็ต้องทำเหมือนกับกลุ่มอื่นๆ นั่นแหละ เขาเกิดขึ้นมาก็เนื่องจาก คมช.สั่งให้เขาทำอย่างนั้น เพราะฉะนั้นตัวการที่แม้จริงคือ พวกที่รวมกลุ่มเป็น คมช.ในการเข้ามายึดอำนาจทำรัฐประหารนี้เท่านั้น ผมคิดว่า ข้อเสนอของวรเจตน์ เขาไม่ได้เสนอถึงขั้นที่ว่าจะเอาพวกทำรัฐประหารมาลงโทษนะ ไม่ได้ชัดเจน

เขาเสนอเพียงแต่ว่าไม่ให้ถือว่ามีผลเท่านั้นเอง ทีนี้คนก็ไปบอกว่าอย่างนั้นถ้าถือว่าไม่มีผล พวกนี้ก็ต้องเป็นความผิดฐานกบฏ แต่จะเป็นความผิดฐานกบฏตามหลักกฎหมายอาญา ต้องเป็นผู้ที่คบคิดเป็นตัวการ คนที่มาช่วยทีหลังเขาเรียกว่า after fact มันไม่ใช่ผู้สนับสนุนในทางกฎหมาย

ผู้สนับสนุนที่จะมีความผิดร่วมด้วย จะต้องสนับสนุนด้วยกันมาตั้งแต่เริ่มต้น แต่นี่เขายึดอำนาจสำเร็จแล้วบอก เฮ้ย คุณมาช่วยเขียนกฎหมายให้หน่อยสิ คุณมาออกคำสั่งอะไรต่างๆ ให้หน่อยสิ อันนี้มันหลังจากเกิดการยึดอำนาจแล้ว ถ้าจะเอาหลักกฎหมายอาญามาจับจริงๆ พวกนี้เขาไม่ผิดในฐานะที่เป็นตัวการสมคบหรือเป็นผู้สนับสนุนด้วย

เพราะความผิดมันเกิดขึ้นแล้วในการยึดอำนาจ ที่จะผิดฐานทำรัฐประหารเป็นกบฏ คือผู้ที่สมคบคิดกันมาตั้งแต่ต้นและก็ลงมือกระทำ และเมื่อเขายึดอำนาจสำเร็จแล้วส่วนใหญ่เขาก็จะเรียกคนโน้นคนนี้เข้ามาช่วย พวกที่ถูกเรียกเข้ามาทุกคนก็อ้างได้ ก็ฉันไม่ได้ไปสมคบคิดกับเขา เขาเรียกมา ฉันมีหน้าที่ก็ต้องไป เขาบอกให้ทำอย่างนี้ก็ต้องทำ

ที่ว่าจะเอาโทษฐานเป็นกบฏกันจริงๆ มันคือคนที่คบคิดกันแล้วมาทำการยึดอำนาจเท่านั้นเอง ทีนี้มันก็ขึ้นอยู่กับการตีความอีก หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับหลักฐานอีกว่า ได้ไปสุมหัวกันที่บ้านนั้นบ้านนี้หรือเปล่า มันอยู่ที่การพิสูจน์หลักฐาน

แต่คนที่ปฏิเสธไม่ได้เลยก็คือ คนที่เอารถถังออกมา ออกมาประกาศนั่งเรียงแถวหน้ากระดานอ่านคำแถลงการณ์ นอกนั้นคนอื่นๆ ก็อ้างได้ว่าตั้งเขาขึ้นมา เขาไม่ได้ไปสมคบด้วย อย่าง คตส.ก็พูดได้เพียงแต่ว่าคนเหล่านี้ การที่เขาไปอยู่ตรงนั้นบางคนเขาไปอยู่ด้วยความเต็มใจ ไปด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ฉะนั้นถ้ามีใครมาเสนอว่าสิ่งที่คุณทำมันไม่ถูก มันอาจจะผิดกฎหมายด้วย แน่นอนว่ามันก็ต้องกระทบกระเทือนกับเขา เขาก็ต้องโดดมา โดยสัญชาตญาณเขาก็ต้องป้องกันตัวเขาเอง"

เป็นหนทางเดียวที่จะทำให้ไม่มีรัฐประหารในประเทศไทยอีก

"ถ้ามันสามารถสร้างให้เป็นประเพณีนิยมของคนไทยในที่สุดว่า เฮ้ยไม่ได้ คนที่จะเป็นผู้มีอำนาจตัดสินใจต้องเป็นประชาชน นี่คือสิ่งที่นิติราษฎร์เขาเสนอออกมา ถ้าสิ่งที่เขาเสนอมา มันไปกระตุ้นต่อมสำนึกของคนส่วนใหญ่ ให้ถึงขนาดที่ว่า เฮ้ย ไม่ใช่ใครจะมาใช้อำนาจบาตรใหญ่ ถือว่าตัวเองมีกำลังมีอาวุธเข้ามายึดอำนาจ อำนาจเป็นของฉันนะ เป็นของประชาชนนะ

ถ้าเขาสร้างสามัญสำนึกอย่างนี้ได้ มันก็เหมือนสหรัฐอเมริกา นายพลทั้งหลายในกองทัพอเมริกาถ้ามันสั่ง อาวุธมันขนาดไหน แต่ไม่เคยเห็นมีใครมาคิดโค่นประธานาธิบดี เพราะฉะนั้นในความเห็นของผม ผมคิดว่าขณะนี้มันเป็นพลวัต เป็นพัฒนาการของสังคม และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง การถูกกระตุ้นด้วยเหตุการณ์หลายอย่างที่เกิดขึ้น

ซึ่งมันทำให้คนไทยมีความรู้สึกโหยหากับสิ่งที่เรียกว่าประชาธิปไตย จะคืออะไรก็แล้วแต่ แต่นั่นหมายความว่าเขาต้องการจะมีสิทธิ์มีเสียง เขาจะไม่ยอมสยบกับใครก็แล้วแต่ ที่บอกว่าฉันมีอำนาจมากกว่าแกนะ แกต้องฟังฉัน ผมว่าตรงนั้นต่างหาก ไม่ใช่เป็นเพราะนิติราษฎร์ ซึ่งนิติราษฎร์เข้ามาในจังหวะที่คนอยากจะเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว

แต่มันหาอะไรมา spark ไม่ได้ จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ที่มีการต่อสู้กันระหว่างรัฐบาลกับเสื้อแดงแล้วทหารเข้ามา อันนี้มันทำให้คนมีความรู้สึก ฉะนั้นถ้าใครมาเสนออะไรลักษณะที่เรียกว่าจะสามารถเอาไปต่อสู้ หรือเอาไปทำลายล้างกับสิ่งที่เขาคิดว่ามาย่ำยีทำลายเขา เขาเอาทั้งนั้นแหละ"

"แต่สิ่งที่น่าเป็นห่วงมันก็มีอยู่อย่างเดียว คือเมื่อมีอำนาจอยู่ในมือจริงๆ แล้ว เป็นอำนาจของประชาชน ยังจะเป็นประชาธิปไตยต่อไปอีกหรือเปล่าเท่านั้นเอง นี่คือสิ่งที่น่าห่วง เพราะในความคิดของคนเรา ถ้ามีความรู้สึกของความแค้น ความเกลียดชังอะไรต่างๆ รวมอยู่ด้วย มันไม่ใช่เป็นความรู้สึกในแง่ที่ว่า ฉันต้องการจะต่อสู้เพื่อสิทธิเสรีภาพของฉันอย่างเดียว

เมื่อไม่ใช่เป็นความรู้สึกที่บริสุทธิ์แบบนั้น โอกาสที่เขาจะรูสึกว่า เฮ้ยไม่ได้ ถ้าเราแย่งอำนาจมาอยู่ในมือเราได้แล้ว เราจะต้องยึดมันไว้ให้ได้อย่างเหนียวแน่นที่สุดเท่าที่จะเหนียวแน่นได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม มันก็จะเริ่มคิดอย่างนี้เกิดขึ้นมาอีก"

หากคิดมุมกลับว่าข้อเสนอของนิติราษฎร์ อาจทำให้ต่อไปนี้จะเป็นรัฐประหารแบบเบ็ดเสร็จ และกุมอำนาจยาวนานเหมือนในอดีต ไม่ใช่ยึดอำนาจแล้วจัดให้มีการเลือกตั้ง

"ผมว่าเงื่อนไขมันไม่ได้แล้ว เพราะตัวอย่างที่คิดแบบนี้ก็คือพม่า ซึ่งมาจนถึง ณ เวลานี้ พวกผู้นำทหารของพม่าเอง ก็ยอมรับแล้วว่า มันไม่น่าจะทำได้แล้ว เพราะฉะนั้นผมคิดว่า จากการที่มันมีความเคลื่อนไหวทางความคิด จากการที่ทางนิติราษฎร์เป็นคน spark มันทำให้คนไทยเกิดความรู้สึกร่วม

ถึงแม้ว่าจะไม่ลงไปถึงในระดับล่างทั้งหมด อย่างน้อยที่สุดในระดับปัญญาชนคนชั้นกลางด้วยกันเอง ซึ่งพูดง่ายๆ ว่าเลือกที่จะอยู่ข้างประชาธิปไตย มันมีความรู้สึกว่าเขามีความหวังมากขึ้นเยอะ พวกนี้จะเป็นพลังที่ต่อต้าน พวกนี้จะบอกว่า เฮ้ย ฉันไม่กลัวแล้วต่อไปนี้ ลองออกมาสิ จะสู้แล้วล่ะ

มันจะมีคนอย่างนี้เพิ่มมากกว่าเดิมเยอะเลย จะมีคนเชื่อมั่นว่าการรัฐประหารมันสามารถต่อต้านได้ มันเป็นสิ่งที่ไม่ควรจะมีความชอบธรรมอีกต่อไปแล้ว และมันจะมีแรงกดดันไปยังสถาบันตุลาการที่จะไม่ให้ออกมารับรองอีก"

ต่างมีจุดยืน

เห็นชัดว่าสำนักอธิการบดีเห็นต่างจากคณะนิติราษฎร์ และแม้แต่อาจารย์คณะนิติศาสตร์ด้วยกันเองต่างก็มีจุดยืนเป็นของตัวเอง แต่ในฐานะศิษย์เก่าและอดีตคณบดี อ.พนัสเห็นว่า ในแวดวงวิชาการควรจะได้ดีเบตทางความคิด เพราะคณะนิติศาสตร์ไม่ได้อยู่ในวัฒนธรรมเด็กเดินตามผู้ใหญ่เหมือนแต่ก่อนแล้ว

"คณะนิติศาสตร์ในยุคผม เราไม่เคยรู้จักคณบดีเลย เรารู้จักแต่ชื่อไม่เคยเห็นท่าน ท่านอยู่ที่ศาล และอาจารย์ที่มาสอนทุกท่านเป็นอาจารย์พิเศษหมด และส่วนใหญ่ก็เป็นผู้พิพากษา เวลาเราต้อนรับอาจารย์มาสอนเรา ก็เหมือนต้อนรับขุนนางชั้นผู้ใหญ่ การพูดคุยแลกเปลี่ยนเป็นเรื่องที่เราไปเสาะแสวงหากันเอาเอง

คุยกันในระหว่างพวกเรากันเอง หรือไม่ก็ไปหาคนที่เราเคารพนับถือ ขอฝากตัวเป็นลูกศิษย์ลูกหาอะไรไปอย่างนั้น เราแทบจะไม่มีโอกาสได้ไปใกล้ชิดกับอาจารย์ เพราะฉะนั้นอาจารย์แต่ละคนของเราเรารู้จักแต่กิตติศัพท์ท่านเท่านั้น อย่างสมมติ อ.เสนีย์ (ปราโมช) สอบได้ที่หนึ่งเนติฯ อังกฤษ ว่าความเก่งมาก

อันนี้ก็เป็นกิตติศัพท์ ฝรั่งเขาเรียกว่ามัน spin สร้างกิตติศัพท์ โดยเฉพาะการสร้างกิตติศัพท์ในแง่ดี มันเหมือนมี spin ดอกเตอร์ในยุคนั้นกิตติศัพท์ดีๆ ทั้งนั้น เพราะฉะนั้นเราเห็นอาจารย์แต่ละคน เราจะรู้สึกชื่นชม

และกิตติศัพท์ของผู้พิพากษาก็เรียกว่าเป็นเหมือนพระ หลายๆ คนในสมัยนั้นผมก็เชื่อว่าเป็นอย่างนั้นนะ แต่ในยุคหลังนี่เป็นนายทุนมากกว่าผู้พิพากษา"

"ว่าที่จริงในคณะนิติศาสตร์ เขาก็เรียนมาแหล่งเดียวกันแทบทั้งนั้น เรียนฝรั่งเศสเป็นส่วนใหญ่ ตอนหลังเยอรมนีก็เพิ่มมากขึ้น พวกที่ไปเรียนอังกฤษ อเมริกา จะน้อยลงไปเรื่อยๆ ถึงอย่างไรก็ตามแต่ มันมีการสืบทอดในแง่ความคิดอยู่ จากอาจารย์ถึงศิษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกที่เข้ามาเป็นอาจารย์ในคณะ

ซึ่งในความคิดในเชิงนิติศาสตร์ของคณะนิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ คือในยุคผม อิทธิพลทางความคิด จะมาจากอาจารย์ส่วนใหญ่ที่เป็นผู้พิพากษา และผู้พิพากษาที่ดีกรีพอจะเป็นอาจารย์ได้ ส่วนใหญ่ก็จบจากเมืองนอก เป็นเนติฯ อังกฤษ พวกที่จบดอกเตอร์อังดรัวต์มีเหมือนกันแต่น้อย

ฉะนั้น แนวความคิดต่าง ๆ ที่อาจารย์เอามาแทรกให้เราด้วยการสอนกฎหมายก็เป็น tradition เป็นธรรมเนียมประเพณีของทางระบบกฎหมายอังกฤษ เราก็ชื่นชมตามนั้น"

"แต่ต่อมามันมีการต่อสู้กันในทางความคิด ฝ่ายที่ไปเรียนทางภาคพื้นยุโรป เรียนฝรั่งเศส เขามาบอกว่า ระบบกฎหมายในเชิงนิติศาสตร์ที่มันสมบูรณ์แบบมากกว่า มันต้องเป็นระบบประมวลกฎหมาย เป็นระบบ civil law

แล้วท่านอาจารย์ที่มาอุทิศตัวให้คณะนิติศาสตร์ และขึ้นมาเป็นคณบดีคือท่าน อ.ปรีดี เกษมทรัพย์ ท่านจบมาจากเยอรมนี และก็มีการสืบทอดต่อเนื่อง อาจารย์นิติศาสตร์ได้ทุนไปเรียนฝรั่งเศส เยอรมนี ออสเตรีย

ทีนี้ในแง่ความคิดที่มันมาเกี่ยวข้องในเรื่องที่พูดง่ายๆ ว่ามันมามีผลในทางการเมืองด้วย อย่างเช่นนิติราษฎร์ออกมา อันนี้มันไม่ใช่เป็นการแบ่งแยกแบบสมัยก่อน ที่แบ่งว่านี่พวก common law นี่พวก civil law

นิติราษฎร์ใช้ชื่อราษฎร์ซึ่งเขาก็จงใจอยู่แล้ว ก็หมายความว่าเขามีความคิดบุกเบิกของเขาเหมือนอย่างคณะราษฎร เขาต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย แต่การต่อสู้อันนี้มันก็จำเป็นที่จะต้องมีการแยกตัวออกมา จากแนวคิดกระแสหลักทางนิติศาสตร์ที่นักนิติศาสตร์ไทยเรายึด"

"โดยเฉพาะกระแสหลักของนักนิติศาสตร์ไทย ก็คือการเชื่อกันมาโดยไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นอย่างอื่นไปได้ เชื่อว่าถ้าหากว่า ใครขึ้นมาปกครองประเทศและเป็นที่ยอมรับของประชาชน คนคนนั้นก็มีความชอบธรรมในการที่จะปกครองประเทศได้ เป็นรัฏฐาธิปัตย์ ถ้าในเชิงนิติปรัชญาจะพูดอย่างนี้ก็ได้ว่า กระแสหลักเป็น Positivism หมด

ตัวที่เป็นหลักฐานที่สำคัญก็คือ ถ้าไปถามนักกฎหมายว่า ยอมรับไหมที่ศาลฎีกาตัดสินว่า อย่างนี้ถูกต้องแล้ว ก็เชื่อว่าส่วนใหญ่ก็ต้องตอบว่าถูกต้อง ในเมื่อเขายึดอำนาจสำเร็จแล้วไปเรียกว่ากบฏได้ไง ส่วนใหญ่จะเชื่อกันอย่างนี้

และความเชื่ออย่างนี้ มันตรงกับความคิดของคนในสังคม เพราะอย่าลืมว่า สังคมไทยชนชั้นปกครองในระบอบพระมหากษัตริย์ตั้งแต่ดั้งเดิมมา มีการต่อสู้ช่วงชิงอำนาจมาโดยตลอด ใครมีกำลังอำนาจ มายึดได้ ก็ปราบดาภิเษกตัวเองขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ อันนี้ก็คือไทยแท้

เพียงแต่เอาเหตุผลของฝรั่งในทางนิติศาสตร์ที่เรียกว่า Positivism มาสนับสนุนเท่านั้นเอง แต่โดยจารีตประเพณีแต่ดั้งเดิมของไทยเรา หลักนิติศาสตร์ไทยก็คืออันนี้ นี่คือหลักนิติศาสตร์ไทยแท้ ๆ คือถ้าใครยึดอำนาจได้เขาไม่เรียกว่ากบฏ มีสิทธิ์ที่จะปราบดาภิเษกตัวเองด้วยซ้ำไป มันเป็นเรื่องของอำนาจล้วน ๆ อำนาจไหนชนะก็ถือว่ามีความชอบธรรม"

"ในความเห็นผม เวลานี้ตัวชี้ขาดมันอยู่ที่สำนึกของประชาชน แต่ถ้าในที่สุดมันมุ่งไปสู่การเป็นประชาธิปไตยจริงๆ ผมก็ยินดี แต่สิ่งที่ผมเป็นห่วงก็คือ คนไทยเราคุ้นเคยกับอำนาจนิยมมานาน

ผลสุดท้ายถ้าแนวทางของคณะนิติราษฎร์ชนะ จะสถาปนาตัวเองหรือเปล่าล่ะ สุดท้ายจะไม่ต่างกันหรือเปล่า มันจะเป็น choice of evil ของสังคมไทยหรือเปล่า จะหาวิถีทางทุกอย่างเพื่อจะกุมอำนาจไว้ตลอดไป มันก็จะไม่ต่างอะไรกับเผด็จการ"

ถาม-ตอบ
สมคิด-พนัส

1.เราสามารถยกเลิกกฎหมายที่ถูกยกเลิกไปแล้วได้หรือไม่ เช่นการยกเลิก รธน.2549

ตอบ นิติราษฎร์ไม่ได้เสนอให้ยกเลิก รธน.2549 แต่ให้ถือว่าการนิรโทษกรรมให้แก่ผู้ทำรัฐประหารตามมาตรา 37 ไม่เกิดผลตามกฎหมาย

2.ถ้าตำรวจจับคนร้ายที่ทำผิดจริงมา แต่ไม่ได้สอบสวนโดยละเอียด ต่อมาคนร้ายถูกฟ้องศาล มีการโต้แย้งว่ากระบวนการของตำรวจไม่ค่อยถูกต้อง แต่ศาลเห็นว่าไม่เป็นไร ศาลก็พิพากษาไป ตกลงคำพิพากษาของศาลใช้ได้หรือไม่

ตอบ ตาม ป.วิ. อาญา. การสอบสวนที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ย่อมมีผลทำให้การฟ้องคดีของอัยการไม่ชอบด้วยกฎหมายด้วย ซึ่งโดยหลักการพิจารณาคดีก็ต้องถือว่าไม่ชอบทั้งหมด แต่ศาลไทยบอกไม่เป็นไร หากพิจารณาว่าจำเลยกระทำผิดจริง ก็ลงโทษจำเลยได้ ซึ่งก็เหมือนกับการยอมรับว่าการรัฐประหาร (การกระทำความผิดฐานกบฏ) เป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมายหากทำสำเร็จนั้นเอง

3.ถ้ามีคนเห็นว่ากระบวนการยุติธรรมในช่วง คมช.ไม่ถูกต้อง ก็ให้ดำเนินการใหม่ คนอีกกลุ่มเห็นว่าการตัดสินคดีซุกหุ้น ศาลตัดสินผิดโดยสิ้นเชิง คนกลุ่มหลังจะขอให้ยกเลิก รธน.2540 ตั้งศาล รธน.ใหม่ แล้วพิพากษาคดีซุกหุ้นใหม่ จะได้หรือไม่

ตอบ ศาลรัฐธรรมนูญที่ตัดสินคดีซุกหุ้นของทักษิณ เกิดจาก รธน. 2540 ที่มิได้มีที่มาจาการรัฐประหารเหมือน รธน.2550 หากมีหลักฐานพิสูจน์ได้ว่าศาลตัดสินผิด ก็น่าจะมีการออกกฎหมายมาให้รื้อฟื้นคดีใหม่ได้ โดยไม่ต้องยกเลิก รธน.2540 ซึ่งมิได้เกิดขึ้นจากการกระทำผิดกฎหมายฐานกบฏ (การทำรัฐประหาร)

4.ประชาชนจะลงมติแก้ รธน.ที่ถูกยกเลิกไปแล้วได้หรือไม่

ตอบ เป็นคำถามประเด็นเดียวกันกับคำถามที่ 1 คำตอบก็คือไม่ใช่การแก้รัฐธรรมนูญที่ถูกยกเลิกไปแล้ว แต่เป็นการยกเลิกเพิกถอนผลของการกระทำที่เกิดจากรัฐธรรมนูญ ที่เป็นผลพวงของการรัฐประหารที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย

5.รธน.2550 ได้รับการลงประชามติโดยประชาชน ในทางกฎหมายเราจะพูดได้หรือไม่ว่า ประชาชนลงมติโดยไม่ถูกต้อง หรือ รธน.2550 ไม่ได้ผ่านความเห็นชอบของประชาชน ?

ตอบ พูดได้ เพราะมีการหลอกลวง ขู่เข็ญบังคับให้ประชาชนลงมติ จึงเป็นการลงประชามติที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย

6.คตส.ตั้งโดย คมช. ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองก็ตั้งโดย คมช.ใช่หรือไม่

ตอบ คตส.ตั้งโดย คมช.แน่นอน ส่วนศาลฎีกาแผนกคดีอาญานักการเมืองก็เกิดจากรัฐธรรมนูญ 2550 ซึ่ง คมช.เป็นผู้ให้กำเนิดเช่นกัน ดังนั้น เมื่อการกระทำรัฐประหารของ คมช.เป็นการกระทำที่ละเมิดบทบัญญัติมาตรา 63 แห่ง รธน.2540 และเป็นความผิดฐานกบฏตาม ป.วิ. อาญา. มาตรา 113 ทั้ง คตส.และศาลฎีกาแผนกคดีอาญานักการเมือง จึงเป็นองค์กรที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายด้วยกันทั้งคู่

7.การดำเนินการตามแนวคิดของนิติราษฎร์ ไม่มีผลทางกฎหมายต่อนายกฯ ทักษิณเลยใช่หรือไม่

ตอบ ตามที่นิติราษฎร์แถลง มีผลโดยตรงแน่นอน คือต้องพิจารณาคดีใหม่โดยกระบวนการยุติธรรมที่ชอบด้วยหลักนิติธรรม ถ้ากระทำผิดจริงตามข้อกล่าวหาก็ต้องถูกลงโทษ

8.มาตรา 112 ขัดแย้งกับ รธน.จริงหรือ และขัดกับ รธน.2550 ที่จะถูกยกเลิกใช่หรือไม่

ตอบ ป.วิ. อาญา. ม.112 เท่าที่มีการตีความและใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน มีผลขัดแย้งกับรัฐธรรมนูญแน่นอน เพราะเป็นการลิดรอนเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นของประชาชน ซึ่งเป็นสิทธิ์ขั้นมูลฐานตาม รธน.ของประชาชนโดยสิ้นเชิง แต่อาจไม่ขัดแย้งกับ รธน.2550 เพราะเจตนารมณ์ของผู้ร่าง (ส.ส.ร. 2550) ไม่ถือว่าขัดแย้งอยู่แล้ว

9.ประเทศทั้งหลายในโลกรวมทั้งเยอรมนี เขาไม่คุ้มครองประมุขของประเทศเป็นพิเศษแตกต่างไปจากประชาชนใช่หรือไม่

ตอบ ทุกประเทศมีกฎหมายคุ้มครองประมุขของประเทศ แต่ประเทศที่เป็นประชาธิปไตยอย่างเช่นเยอรมนี, อังกฤษ, อเมริกา เขาถือว่าเสรีภาพในการแสดงออกซึ่งความคิดเห็นของประชาชน เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการปกครองระบอบประชาธิปไตยตามหลักนิติธรรม ประมุขของประเทศจึงอาจถูกวิพากษ์วิจารณ์ได้ หากมีการกระทำใดๆ ที่มีผลต่อการเมืองการปกครองของประเทศ ไม่ว่าจะโดยตรงหรือโดยอ้อม

10.ถ้ามีคนไปโต้แย้งนิติราษฎร์ในที่สาธารณะ เขาจะไม่ถูกขว้างปาและโห่ฮาเหมือนกับหมอตุลย์ใช่หรือไม่

ตอบ หากท่านคิดจะไปโต้แย้งกับนิติราษฎร์ ท่านอธิการก็จัดเวทีที่ธรรมศาสตร์สิครับ ผมเชื่อว่าไม่มีใครกล้าโห่ฮาท่านแน่นอน

11.ถ้าเรายกเลิกกฎหมายที่ถูกยกเลิกไปแล้วได้ เราจะล้มเลิกการกระทำทั้งหลายและลงโทษคณะรัฐประหารกี่ชุด สุจินดา-ถนอม-ประภาศ-สฤษดิ์-จอมพล ป.-อ.ปรีดี หรือจะลงโทษเฉพาะคณะรัฐประหารที่กระทำต่อนายกฯ ทักษิณ

ตอบ การประกาศให้ผลของการรัฐประหารไม่เป็นการนิรโทษกรรมให้แก่ผู้กระทำผิดฐานกบฏ โดยการแก้ไขรัฐธรรมนูญ และให้ประชาชนลงประชามติตามที่นิติราษฎร์เสนอ เป็นการยกเลิกการนิรโทษกรรมที่กำหนดไว้ใน รธน.2550 ไม่ใช่ยกเลิกกฎหมายที่ยกเลิกไปแล้ว

ส่วนที่ถามว่าทำไมไม่ยกเลิกผลของการกระทำรัฐประหารของสุจินดา-ถนอม-สฤษดิ์-จอมพล ป.-ปรีดี แล้วเอาตัวคนเหล่านี้มาลงโทษฐานกบฏด้วย เห็นด้วยว่าสมควรทำในสิ่งที่ยังพอกระทำได้ เช่นการให้ความช่วยเหลือเยียวยาแก่ผู้ที่ได้รับผลร้ายจากการกระทำรัฐประหารเหล่านั้น

(โดยเฉพาะผู้ที่ถูกลงโทษ โดยไม่ผ่านการพิจารณาคดีตามกระบวนการยุติธรรม) แต่การนำตัวผู้กระทำรัฐประหารมาลงโทษคงกระทำไม่ได้แล้ว เพราะผู้กระทำผิดส่วนใหญ่ตายไปแล้ว ที่ยังเหลืออยู่คดีก็ขาดอายุความหมดแล้ว

12.ความเห็นของนักกฎหมายที่เห็นไม่ตรงกับนิติราษฎร์ แต่ดีกว่านิติราษฎร์ รัฐบาลนี้จะรับไปใช่หรือไม่

ตอบ ช่วยเสนอให้หน่อยว่าความเห็นของท่านที่ดีกว่าของนิติราษฎร์คืออย่างไร ถ้าดีกว่าจริงจะขอสนับสนุนเต็มที่เลย ในฐานะที่เป็นนักกฎหมายด้วยกัน

13.ศาล รธน.ช่วยนายกฯ ทักษิณคดีซุกหุ้นถือว่าใช้ได้ แต่ไม่ช่วยคดียึดทรัพย์ถือว่าใช้ไม่ได้ เป็นตุลาการภิวัฒน์ใช่หรือไม่

ตอบ ตุลาการภิวัฒน์ คือ ตุลาการที่ยอมตนเป็นเครื่องมือและอาวุธให้แก่ผู้มีอำนาจกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งได้ใช้ เพื่อประหัตประหารและทำลายล้างศัตรูของตน ตุลาการศาลทั้งในคดีซุกหุ้นและคดียึดทรัพย์ทักษิณ จึงเป็นตุลาการภิวัฒน์ด้วยกันทั้งสิ้น เพียงแต่ว่าในคดีซุกหุ้นตุลาการภิวัฒน์เป็นฝ่ายแพ้

14.บทบัญญัติว่าด้วยสิทธิเสรีภาพของประชาชนตาม รธน.2550 แย่กว่า รธน.2540, 2475 ที่นิติราษฎร์จะนำมาใช้ใช่หรือไม่

ตอบ บทบัญญัติว่าด้วยสิทธิเสรีภาพตาม รธน.2550 และฉบับอื่นทุกฉบับไม่มีความหมายอะไรเลย ไม่มีฉบับใดดีกว่ากัน เพราะตราบใดที่ตุลาการไทยยังยอมรับว่ารัฏฐาธิปัตย์คือผู้ที่ได้อำนาจอธิปไตยมาโดยรถถังและปืน และอำนาจอธิปไตยไม่ใช่อำนาจของประชาชน

15.คมช.เลว ส.ส.ร.ที่มาจาก คมช.ก็เลว รธน.2550 ที่มาจาก ส.ส.ร.ก็เลว แต่รัฐบาลที่มาจาก รธน. เลว เป็นรัฐบาลดีใช่หรือไม่ ส.ส.ร.ที่มาจากรัฐบาลชุดนี้ และที่ อ.วรเจตน์จะเข้าร่วม ก็เป็น ส.ส.ร.ที่ดีใช่หรือไม่

ตอบ ไม่ใช่เรื่องใครดี ใครเลว แต่เป็นเรื่องของหลักการในทางนิติศาสตร์ ที่จะต้องมีการยืนยันว่าระหว่างอำนาจรัฐกับเสรีภาพของประชาชน และระหว่างระบอบเผด็จการกับระบอบประชาธิปไตย นักกฎหมายควรจะยืนอยู่ข้างใดมากกว่า

ที่มา ไทยโพสต์

ข้อเสนอคณะนิติราษฎร์ ทำลายกล่องดวงใจคณะรัฐประหาร ทำให้ต่อไปพวกเขาจะไม่มีที่ยืน

admin — Sun, 25 Sep 2011 21:14:56 +0700

หลังจาก คณะนิติราษฎร์ ได้จัดแถลงข้อเสนอทางวิชาการ " 5 ปี รัฐประหาร 1 ปี นิติราษฎร์ " เมื่อวันอาทิตย์ที่18ก.ย.ที่ผ่านมา ปรากฏว่า แถลงการณ์ดังกล่าวได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักหน่วง

ซึ่งคณะนิติราษฎร์ เห็นว่า คำวิจารณ์มีความผิดพลาดคลาดเคลื่อนไปจากข้อเสนอของคณะนิติราษฏร์ จนสร้างความเข้าใจผิดแก่สาธารณะชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้อเสนอให้ "ลบล้างผลพวงจากรัฐประหาร 19 กันยายน 2549" ประกอบกับมีผู้ตั้งคำถามและวิพากษ์วิจารณ์โดยไม่ได้ศึกษารายละเอียดของข้อเสนอดังกล่าวให้เข้าใจอย่างแท้จริง

ล่าสุด วันที่ 25ก.ย. ที่ห้องประชุม LT 1. คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ นักวิชาการกลุ่มนิติราษฎร์แถลงข่าว กรณี "ข้อเสนอให้ลบล้างผลพวงจากการรัฐประหาร" ประกอบไปด้วย

อ.วรเจตน์ ภาคีรัตน์, อ.จันทจิรา เอี่ยมมยุรา, อ.สาวตรี สุขศรี, อ.ปิยบุตร แสงกนกกุล, อ.ธีระ สุธีวรางกูร, อ.ปูนเทพ ศิรินุพงศ์ และ อ.ฐาปนันท์ นิพิฏกุล ได้ชี้แจงเพิ่มเติมกรณีข้อเสนอให้ลบล้างผลพวงจากการรัฐประหาร หลังข้อเสนอถูกบิดเบือนจากสื่อและนักการเมืองตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา

อ.จันทจิรา เอี่ยมมยุรา กล่าวเปิดว่า คณะนิติราษฎร์ไม่มีความสามารถทางอื่นเลย นอกจากสู้กันด้วยเหตุด้วยผลทางวิชาการ อืกทั้งเรื่องสำนวนโวหารนั้นเราสู้ไม่ได้ ขณะเดียวกัน เมื่อข้อเสนอของนิติราษฎร์ออกสู่สาธาณชน ก็มีคนสนใจอย่างกว้างขวาง ได้รับกำลังใจ ข้อเสนอแนะมากมาย

แต่ก็พบว่า ข้อเสนอของนิติราษฎร์มีผู้ที่ยังสงสัย ตั้งคำถาม วิพากษ์วิจารณ์ และส่วนหนึ่ง ก็เป็นไปในทิศทางที่เสนอภาพลบอย่างยิ่ง ทำนองว่า ข้อเสนอของนิติราษฎร์จะทำให้เกิดกลียุคในบ้านเมือง ระส่ำระสายวุ่นวายนองเลือด จึงเห็นว่าจำเป็นต้องมาถกแถลงอีกครั้ง

นอกจากนี้ เมื่อผู้อ่านเป็นสุจริตชนที่อ่านข้อเสนอแนะของคณะนิติราษฎร์อย่างละเอียดพอสมควร และถ้ามีใจเป็นกลาง ไม่มีอคติ ไม่มีประโยชน์เกี่ยวเนื่องกับรัฐประหาร ก็จะเห็นว่า ข้อเสนอดังกล่าวเป็นการผ่าทางตันข้อขัดแย้งที่ฝังรากลึกในสังคมไทย ที่ไม่ยอมรับผลพวงของรัฐประหาร มุ่งหมายให้เปลี่ยนผ่านทางการเมืองอย่างสันติ ไม่อยากให้มีการเสียเลือดเนื้อต่อไป

ด้วยการเสนอให้ทำประชามติ เพื่อให้ไทยพ้นจากวังวนของรัฐประหาร ด้วยการไม่ยอมรับการนิรโทษกรรมจากการรัฐประหาร และเป็นการเสนอโดยไม่มองหน้าคน แต่ให้ทุกคนที่ถูกกล่าวหาได้เข้าสู่กระบวนการการพิสูจน์ตัวเองตามกระบวนการตามปกติ

อ.วรเจตน์ ภาคีรัตน์ กล่าวว่า หลังจากที่ได้ออกแถลงการณ์ไปเมื่อหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ก็ไม่คิดว่าจะต้องมาอธิบายขยายความเพิ่มเติม ซึ่งก็รู้ดีว่าการเสนอประเด็นนี้ จะมีความสั่นสะเทือนสังคมอยู่ในระดับหนึ่ง แต่ไม่คาดคิดว่าจะส่งผลต่อเนื่องหลายวงการ และในแถลงการณ์ของคณะนิติราษฎร์นั้น ก็ชัดเจนว่าไม่ใช่การนิรโทษกรรม ไม่ใช่การล้างมลทิน

แม้แต่การพูดอย่างนี้ สื่อบางสำนักก็ยังบอกว่าเป็นการล้างความผิด ซึ่งไม่เข้าใจว่าทำไมไม่เสนอให้ตรงไปตรงมาในเบื้องต้นก่อน แล้วค่อยมาวิจารณ์กันภายหลัง โดยเข้าใจว่า การนำเสนอเช่นนั้นอาจะเป็นไปได้ว่า เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์การปกครองระบอบประชาธิปไตย 2475

ซึ่งไม่เคยมีที่ไหนมาก่อน สื่อจึงไม่สามารถเสนอตามความเป็นจริง มากกว่านั้น เหตุผลของคณะนิติราษฎร์มีน้ำหนักมากจนกระทั่งการเสนอข่าวตามความเป็นจริงจะทำให้สังคมคล้อยตาม

เหตุผลที่ต้องลบล้างคำวินิจฉัยนั้น ถ้าปฏิเสธการรัฐประหารต้องปฏิเสธผลของรัฐประหารนั้นด้วย เมื่อถามว่าการประกาศลบล้างคือการไม่เคารพอำนาจศาลหรือศาลจะขุ่นเคืองใจหรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าผู้พิพากษาท่านนั้นเป็นคนอย่างไร ถ้าผู้พิพากษาท่านนั้นมีจิตใจฝักใฝ่เผด็จการรับเผด็จการทหาร เขาย่อมขุ่นเคืองใจ

แต่ถ้าเกิดผู้พิพากษาจำนวนหนึ่งมีจิตใจฝักใฝ่ประชาธิปไตย และสถานการณ์ขณะรัฐประหาร ทำให้เขาไม่สามารถทำอะไรเป็นอย่างอื่นได้ นอกจากต้องตัดสินไปตามคำสั่งนั้น ผู้พิพากษานั้นต้องขอบใจกลุ่มนิติราษฎร์ เพราะสิ่งที่เราทำอยู่คือการช่วยศาล

ประเด็นสำคัญอีกประการหนึ่ง คือการลงโทษผู้ที่กระทำรัฐประหาร ซึ่งป็นประเด็นที่สื่อมวลชนส่วนใหญ่ไม่พูดถึง ทั้งๆ ที่มีการพูดแล้วในการแถลงข่าวครั้งที่ผ่านมา เพราะข้อเสนอของคณะนิติราษฎร์ มีข้อเสนอที่น่าสนใจคือ การเสนอให้ลบล้างมาตรา 36-37 ของ รัฐธรรมนูญปี 2549(ฉบับชั่วคราว)

เพราะเป็นบทบัญญัตินิรโทษกรรมให้กับการรัฐประหาร ซึ่งประเทศไทยมักมีการนิรโทษกรรมให้กับการรัฐประหารทุกครั้ง และนวัตกรรมการรับรองรัฐประหารในสังคมไทยนั้น ได้สร้างให้เกิดการพัฒนาการเขียนกฎหมายสนับสนุนรัฐประหาร ขณะเดียวกัน ก็พอจะทราบว่าทำไมสื่อมวลชนไม่เสนอประเด็นนี้

เพราะมองว่า มาตรา 37 เป็นกล่องดวงใจของคณะรัฐประหาร ข้อเสนอของคณะนิติราษฎร์นั้น เป็นการทำลายกล่องดวงใจของคณะรัฐประหาร และจึงเป็นที่เข้าใจว่า ทำไมข้อเสนอของคณะนิติราษฎร์ จึงถูกทำให้กลายเป็นการช่วยคนๆ เดียวให้พ้นผิด

" นิติราษฎร์ดูไม่มีความหมาย เพราะเขากลัวอำนาจประชาชน "

การที่มีคนบอกว่า ข้อเสนอของคณะนิติราษฎร์เป็นข้อเสนอที่สุดโต่ง เป็นบุคคลอันตรายแน่ต่อคนที่ทำรัฐประหาร จริงๆ แล้วคณะนิติราษฎร์เป็นการลบล้างประกาศ คปค. ตั้งแต่ 19 ก.ย. 2549 ซึ่งไม่ได้ลบล้างรัฐธรรมนูญ 2549 หรือ รัฐธรรมนูญ 2550 ด้วย

แปลว่า ถ้าไม่เข้าใจเพียงพอ เขาก็อาจจะแกล้งไม่เข้าใจ เพราะรัฐธรรมนูญ 2549 คณะนิติราษฎร์ก็ไม่ได้เสนอให้ลบทั้งหมด แต่ลบเฉพาะมาตราที่เกี่ยวกับผู้ทำรัฐประหาร เพราะถ้าลบทั้งหมดจะเกิดความวุ่นวายทางกฎหมายที่ตามมา

ทั้งนี้ คณะนิติราษฎร์ได้ไตร่ตรองข้อเสนอนี้แล้วอย่างรอบคอบ และมีการกระทำกันแล้วในต่างประเทศ แต่จะเป็นของใหม่มาก ในระบบกฎหมายของไทย และถ้ามันทำได้สำเร็จ ก็เชื่อว่าการทำรัฐประหารจะเกิดขึ้นได้ยากมาหรืออาจจะไม่เกิดขึ้นอีกเลย

ประเด็นสุดท้ายคือ ทำไมข้อเสนอของคณะนิติราษฏร์ จึงถูกมุ่งไปที่คดีของทักษิณ กลายการเป็นชวนทะเลาะ เหตุที่เป็นเช่นนี้เ พราะฝ่ายที่ทำให้ข้อเสนอของคณะนิติราษฎร์ดูไม่มีความหมายไม่มีคุณค่า เพราะเขากลัวอำนาจประชาชน เขากลัวว่าวันหนึ่งข้อเสนอนี้ถูกผลักดันเกิดเป็นจริงขึ้นมา

และประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศนี้เห็นด้วยกับคณะนิติราษฎร์ เขาจะไม่มีที่ยืน และการที่มีคนบอกว่า ข้อเสนอของคณะนิติราษฎร์ไม่ต่างกับเผด็จการที่ได้อำนาจแล้วออกกฎหมายตามใจชอบ

ตรงนี้อธิบายได้ว่ามันต่างกันมากราวสวรรค์กับนรก เพราะคณะนิติราษฎร์ไม่มีอำนาจอะไรที่จะล้มล้างอำนาจรฐัประหาร มีแค่กำลังความคิดและกำลังสติปัญญา แต่สิ่งที่เป็นไปได้ก็คือ ถูกเอาไปให้ประชาชนตัดสิน

"ท้ายที่สุดถ้าท่านยังเข้าใจไม่ชัด ผมจะอธิบายจนกว่าจะสิ้นลม จนกว่าท่านจะเข้าใจ คนเราถ้าไม่รู้ต้องถาม อย่าไปคิดเอาเอง อย่าไปตีความบิดเบือน" อ.วรเจตน์ย้ำ

" ต่อไปนี้รัฐประหารจะไม่หมูอย่างที่คิด "

อ.ปิยบุตร แสงกนกกุล กล่าวว่า จากการสำรวจพบว่า หลังคณะนิติราษฎร์แถลงข่าวเมื่อวันที่ 18 ก.ย. ที่ผ่านมา มีคนพูดประเด็นกฎหมายและหลักการน้อยมาก แต่ถูกบิดเบือนเป็นเรื่องการช่วยทักษิณเป็นส่วนใหญ่ ในที่นี้ขอยืนยันว่า สิ่งที่คณะนิติราษฎร์กำลังทำเป็นสิ่งที่ประเทศอื่นทำมาแล้ว และทำด้วยวิธีแตกต่างไป เช่น

ในเยอรมัน ฝรั่งเศส โดยเฉพาะประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ที่ได้ตราพ.ร.บ.เพิกถอนคำพิพากษาของศาลที่ลงโทษบุคคลที่ให้ความช่วยเหลือผู้ลี้ภัยจากนาซี ให้ประกาศความเสียเปล่าของคำพิพากษาเหล่านั้นทั้งหมดและตั้งคณะกรรมการเยียวยาขึ้นมาชุดหนึ่ง หรือประเทศสเปน

หลังนายพลฟรังโกออกจากอำนาจและเข้าสู่ประชาธิปไตย แม้รัฐสภาสเปนก็พยายามปรองดองและนิรโทษกรรมให้นายพลฟรังโกไป แต่มีกลุ่มนักสิทธิมนุษยชนและนักกฎหมายบางส่วนรวมทั้งเครือญาติผู้ได้รับผลกระทบ มีความพยายามผลักดันกันในระดับสภาให้มีการเอาโทษผู้ทำการรัฐประหาร เป็นต้น

จากกรณีที่กลุ่มนิติราษฎร์เรียกร้องให้ยกเลิกผลทางกฎหมาย เฉพาะการรัฐประหาร 19 ก.ย. ก็เพราะว่าผลพวงความเลวร้ายยังเกิดอยู่ในปัจจุบันเต็มไปหมด ในเบื้องต้นต้องจัดการกับผลของการรัฐประหารครั้งนี้ก่อน ส่วนการที่บางคนบอกว่าให้ถอยไปเมื่อ 24 มิ.ย. 2475 นั้น คงเข้าใจผิด

นั่นคือการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง เปลี่ยนอำนาจสูงสุดมาเป็นของราษฎรทั้งหลาย เขาเรียก"ปฏิวัติ" และจากการโยงไปที่ศาล แม้จะไม่เกี่ยวกับการรัฐประหารเลย ในเบื้องต้นไม่มีอะไรเกี่ยวอยู่แล้ว แต่บังเอิญว่าเรื่องที่ชงเข้ามาเริ่มจาก คตส. ถึง 2 ชุด

ชุดแรก มีนายสวัสดิ์ โชติพานิชย์ เป็นประธาน ก่อนตั้ง คตส. ชุดใหม่ พอเรื่องเหล่านี้มาถึงศาล ศาลก็ตัดสินจากคดีที่เริ่มมาจากตรงนั้น เราจึงต้องไปลบล้างคำพิพากษาซึ่งมีความสัมพันธ์โดยตรงต่อเนื่องมาจากรัฐประหาร 19 กันยา

อีกประเด็นคือ กรณีที่มีนักกฎหมายตั้งข้อสงสัยว่า สิ่งที่คณะนิติราษฎร์ทำ ไม่ต่างกับรัฐประหารนั้น ต้องขอยืนยันว่าต่างกันชัดเจน แม้กระทั่งเด็กอมมือก็เห็นว่าสิ่งที่มาจากรัฐประหารมาจากคนไม่กี่คน เอามาเทียบกับประชามติของคนทั้งประเทศ ถ้าท่านยืนยันว่าเหมือนกันแปลว่าท่านไม่ให้น้ำหนักของประชาชน

เพราะเขาคิดไม่เหมือนท่าน จึงฝากไปยังบรรดาสื่อ นักวิชาการว่า อย่าความจำสั้นเกินไป ก่อนจะวิจารณ์คนอื่น ก็ช่วยพิจารณาการกระทำของตัวเองก่อน เนื่องจากข้อเสนอของคณะนิติราษฎร์มีคนมาถกเถียงในเนื้อหาน้อยมาก

เพราะอะไร เพราะข้อเสนอของคณะนิติราษฎร์ มันบีบพวกท่านไม่เห็นด้วยแบบอัตโนมัติ ทำให้คิดไปโดยปริยายว่า ท่านสนับสนุนรัฐประหาร

อย่างไรก็ตาม ตลอดเวลาสัปดาห์ที่ผ่านมา ขอบคุณสื่อมวลชนที่ช่วยกันขยายผลให้เป็นประเด็นร้อนในสังคม อย่างน้อยสังคมไทยได้หันมาฉุกคิดว่ามีวิธีการลบล้างผลพวงการรัฐประหารจริง เป็นผลพลอยได้ ต่อไปนี้รัฐประหารไม่หมูอย่างที่คิด เพราะบรรดานักกฎหมายที่เข้าไปรับใช้กลุ่มที่ฝักใฝ่รัฐประหารก็ทำงานไม่หมูอย่างที่คิด

จากคำกล่าวของ ฌอง ปอล ซาร์ต ตอนหนึ่งว่า ปัญญาชนต้องผูกมัด (engage) กับสิ่งที่ไม่เป็นธรรมกับการกดขี่ เราก็ผูกมัดตัวเองกับประชาธิปไตยและประชาชน เราไม่ผูกพันตัวเองกับรัฐประหารและวิถีทางที่ไม่เป็นประชาธิปไตย

นี่คือการขับเคลื่อนทางความคิด เพื่อให้อุดมการณ์แบบประชาธิปไตยและนิติรัฐได้ลงหลักปักฐาน จนกว่าวันหนึ่งอำนาจสูงสุดจะเป็นของราษฎรทั้งหลายอย่างแท้จริง" อ.ปิยบุตร กล่าว

ที่มา มติชน

ฟังคลิปการแถลงข่าวทั้งหมดได้ ที่นี่

รายงานการเสวนาเรื่อง 5 ปี รัฐประหาร 19 กย. 2549 ′เผด็จการ...โปรดฟังอีกครั้ง′

admin — Sat, 17 Sep 2011 23:24:49 +0700

วันที่ 17 ก.ย.2554 เวลา 13.00 น. มีการจัดเสวนา 5 ปี รัฐประหาร 19 กันยายน 2549 ′เผด็จการ...โปรดฟังอีกครั้ง′ ณ โรงแรมรัตนโกสินทร์ โดยมีวิทยากรผู้ร่วมเสวนา อาทิ

พ.อ.ดร.อภิวันท์ วิริยะชัย ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อพรรคเพื่อไทย และ รศ.ดร.พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์ อาจารย์คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยมีนายจอม เพชรประดับ เป็นผู้ดำเนินการเสวนา

5 ปี รัฐประหารที่ผ่านมา ประเทศไทยได้อะไร เสียอะไร?

นายจอม เพชรประดับ พิธีกรเกริ่นนำว่า ตั้งแต่การรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 เป็นต้นมานั้น ถ้าไม่นับความสูญเสียชีวิตของกลุ่มคนเสื้อแดงแล้ว การรัฐประหารดังกล่าว ก็ยังมีข้อดีที่ว่า ทำให้ประชาชนมีความตื่นตัวทางการเมืองมากขึ้น และทำให้ประชาชนเกิดอาการ "ตาสว่าง"

ต่อมา รศ.ดร.พิชิต วิทยากรคนแรกได้กล่าวว่า ในการต่อสู้ของขบวนการคนเสื้อแดงที่ผ่านมานั้น ตนมีคำถามมาตลอดว่า "นักวิชาการไปอยู่ที่ไหน"

"แต่ผ่านมาครบ 5 ปีแล้วก็ยังคงไม่มีคำตอบอยู่ดี หลังการเข่นฆ่าประชาชนในปีที่ผ่านมา (เหตุการณ์เมษา-พฤษภา 53) คนเสื้อแดงเลิกถามไปแล้วว่า นักวิชาการอยู่ที่ไหน ในสองสามปีนี้ ประชาธิปไตยจะไม่ได้ได้มาด้วยนักศึกษาหรือนักวิชาการ แต่จะได้มาด้วยประชาชน" อาจารย์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์กล่าว

รศ.ดร.พิชิตกล่าวต่อไปว่า ทั้งนี้ การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ไม่กี่ปีมานี้ แต่การต่อสู้ดังกล่าวมีมาตั้งแต่ครั้งปฏิวัติ พ.ศ. 2475 แล้ว นอกจากนี้ ขบวนการเสื้อแดงยังเป็นกลุ่มการเคลื่อนไหวทางการเมืองที่ประชาคมโลกให้การยอมรับ

"ก่อนช่วงเมษา-พฤษภา 2553 สื่อต่างชาติยังไม่ค่อยเข้าใจกลุ่มคนเสื้อแดง เวลาที่สื่อเหล่านี้เรียกคนเสื้อแดง ก็จะมีคำต่อท้ายมาด้วยว่า ′พวกทักษิณ′ หรือ ′Thaksin′s supporters′

แต่ตั้งแต่เหตุการณ์เมษา-พฤษภา 53 เป็นต้นมา เวลาที่สื่อต่างชาติเรียกขบวนการเสื้อแดง ไม่มีคำว่า ′Thaksin′s supporters′ อีกแล้ว มีแต่คำว่า ′ขบวนการเสื้อแดงประชาธิปไตย′"

"ทุกวันนี้ นักข่าวต่างชาติมองว่า การเคลื่อนไหวของคนเสื้อแดงคือขบวนการประชาธิปไตย ไม่ใช่เครื่องมือของนักการเมืองคนใดคนหนึ่ง"

รศ.ดร.พิชิตกล่าวต่อว่า เหตุการณ์ที่ประชาชนลุกฮือขึ้นมาโค่นล้มระบบเผด็จการซึ่งเกิดขึ้นในตะวันออกกลาง ตูนิเซีย อียิปต์ ซีเรีย ซึ่งกลุ่มผู้ประท้วงนั้นไม่มีใครเป็นแกนนำ

แต่เป็นการเคลื่อนไหวโดยอาศัยสื่อออนไลน์อย่างอินเตอร์เน็ตเป็นหลัก สื่อต่างชาติมองเหตุการณ์ในตะวันออกกลางว่า มีลักษณะการเคลื่อนไหวแบบเดียวกับของกลุ่มคนเสื้อแดงในประเทศไทย

"ตอนนี้ ขบวนการของคนเสื้อแดงกลายมาเป็นหัวข้อถกเถียงกันในวงวิชาการทั้งไทยและต่างประเทศ จากงานวิจัยของอาจารย์ท่านหนึ่งที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ระบุว่า คนเสื้อแดงนั้นมีทุกลำดับชั้น ตั้งแต่ชนชั้นสูงจนถึงคนรากหญ้า คนเสื้อแดงมีในทุกอาชีพ ทุกระดับการศึกษา

ซึ่งลักษณะที่หลากหลายของคนเสื้อแดงนั้น มีจุดร่วมอยู่อย่างหนึ่งคือ ความไม่พอใจกับความอยุติธรรม ที่ในช่วงเวลา 4-5 ปีมานี้ มีการใช้อำนาจทั้งในและนอกกฏหมายมากระทำอยู่ฝ่ายเดียว มีการผูกขาดอำนาจและความร่ำรวยของคนกลุ่มหนึ่งที่เอาอำนาจการปกครองมาอยู่ในมือตัวเอง

นี่คือแรงขับดันที่สำคัญที่สุดของคนเสื้อแดง"

นักวิชาการจากคณะเศรษฐศาสตร์ มธ. ระบุด้วยว่า คนเสื้อแดงนั้นถูก "รุม" จากทุกสถาบัน ทั้งทหาร องค์กรยุติธรรม นักวิชาการ และที่สำคัญคือสื่อกระแสหลัก โดยปัจจัยสำคัญของฝ่ายเผด็จการคือ การกุมสื่อไว้ในมือ ในขณะที่คนเสื้อแดงไม่มีสื่อกระแสหลักอยู่ในมือ

"ปัจจัยสำคัญที่ทำให้รัฐประหารครั้งนี้ไม่สำเร็จในระยะยาว ก็เพราะว่า คนเสื้อแดงมีสื่อชนิดหนึ่งที่ควบคุมไม่ได้ สื่อชนิดนี้คือสื่อออนไลน์ ′สื่ออินเตอร์เน็ตคือกระดูกสันหลังของการสื่อสารของคนเสื้อแดง′ เมื่อปิดทีวี ปิดวิทยุแล้ว คนเสื้อแดงก็ยังสื่อสารกันได้" รศ.ดร.พิชิตกล่าว

อาจารย์ธรรมศาสตร์กล่าวในช่วงท้ายว่า เราจะสามารถเข้าใจเหตุการณ์ทางการเมืองทุกวันนี้ได้ไม่ยาก หากเรามองย้อนไปในเหตุการณ์เมื่อ 3-4 ปีที่ผ่านมา ซึ่งฝ่ายเผด็จการยังคงมีกลไกอำนาจอันเดิมอยู่

"การยึดอำนาจอย่างเปิดเผยเป็นความเสี่ยงของฝ่ายเผด็จการ เพราะว่าตอนนี้ นานาชาติเขาก็ไม่เอาด้วยแล้ว" รศ.ดร.พิชิต สรุป

ส่วน พ.อ.ดร.อภิวันท์ วิริยะชัย กล่าวว่า ประเทศไทยเป็นประเทศเดียวในโลกที่มีการรัฐประหารมากครั้งที่สุด "เรามีการยึดอำนาจรัฐทั้งหมด 24 ครั้ง เป็นการปฏิวัติเสีย 2 ครั้งซึ่งได้แก่การปฏิวัติในปี พ.ศ.2475 และการปฏิวัติตนเองของจอมพลถนอม กิตติขจร นอกจากนั้นแล้ว ที่เหลือคือการรัฐประหารทั้งสิ้น"

ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อพรรคเพื่อไทย กล่าวว่า การรัฐประหารของพลเอกสนธิ บุญยรัตกลินไ ด้ก่อให้เกิดความเสียหายต่อบ้านเมืองร้ายแรงที่สุดครั้งหนึ่ง ซึ่งการรัฐประหารดังกล่าว ได้ก่อให้เกิดความแตกแยกทางการเมืองอย่างชัดเจน

มีการแบ่งฝักแบ่งฝ่าย แต่ทั้งนี้ การรัฐประหารดังกล่าวก็มีข้อดีคือ "ทำให้เรารู้ว่า บ้านเมืองของเราแบ่งเป็นฝ่ายเผด็จการ กับฝ่ายประชาชนที่ต้องการประชาธิปไตย"

"การรัฐประหารในปี 2549 ก่อให้เกิดพัฒนาการของมวลชนที่ลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย ซึ่งเห็นได้จากประชาชนจำนวนมากที่ลุกขึ้นมาต่อต้านการรัฐประหาร บ้านเมืองได้มาถึงจุดนี้แล้ว แต่ถ้าถามว่าบ้านเมืองได้พัฒนามาจนถึงจุดที่เป็นประชาธิปไตยหรือยัง ก็ต้องตอบว่ายัง" อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎรกล่าว

ที่มา มติชน

ม๊อบเส้นใหญ่ ปะทะ รัฐบาลผัดซีอิ๊ว มหามิตรบาดหมาง ฝุ่นควันรัฐประหาร 2554

admin — Sat, 05 Feb 2011 16:11:50 +0700

มหากาพย์เรื่องดินแดนพิพาท ระหว่าง "ไทย" และ "กัมพูชา" นำมาสู่วิกฤติทางการเมืองประเทศไทย ครั้งใหญ่อีกครั้งหนึ่ง

ปฐมเหตุ กรณี "กัมพูชา" จับกุม "พนิช วิกิตเศรษฐ์" ส.ส.กทม. พรรคประชาธิปัตย์ พร้อมด้วย "วีระ สมความคิด" แกนนำเครือข่ายคนไทยหัวใจรักชาติ รวมไปถึง "แซมดิน เลิศบุตร" และ "ตายแน่ มุ่งมาจน" ศิษย์ก้นกุฏิ "สมณโพธิรักษ์" เจ้าสำนักสันติอโศก

ที่ถือสถานะเป็นหนึ่งในคนใกล้ชิด "พล.ต.จำลอง ศรีเมือง" แกนนำกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ในบริเวณพื้นที่พิพาทไทย-กัมพูชา ระหว่างเดินทางลงพื้นที่ พร้อมด้วยเครือข่ายคนไทยหัวใจรักชาติกลุ่มหนึ่ง

จน มีคำพิพากษาของศาลกัมพูชา ตัดสินลงโทษ จำคุกคนไทยกลุ่มดังกล่าวในท้ายที่สุด

นำ มาซึ่งการประกาศชุมนุมยืดเยื้อ "พล.ต.จำลอง ศรีเมือง" ในนามของ "เครือข่ายพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย" ในวันที่ 25 มกราคม 2554

ปิด ตั้งแต่เชิงสะพาน "มัฆวานรังสรรค์" ถนนราชดำเนิน จรด "แยกมิสกวัน" ถนนพิษณุโลก รอบพื้นที่ทำเนียบรัฐบาล

เพื่อเรียกร้องให้ "อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ" นายกรัฐมนตรี ดำเนินการแก้ไขปัญหาชายแดนไทย-กัมพูชา ก่อนที่จะเสียดินแดน

โดย ยื่นเงื่อนไข 3 ข้อ คือ 1.รัฐบาลยกเลิกเอ็มโอยู 2543 2.ให้ถอนตัวจากคณะกรรมการมรดกโลก และ 3.ผลักดันทหารกัมพูชาออกจากพื้นที่ทับซ้อน ยื่นคำขาดให้ "อภิสิทธิ์" ต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดและทันทีทันใด!

แม้ ในอดีต "พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย" และ "พรรคพรรคประชาธิปัตย์" จะถูกมองว่าเป็น "มหามิตร" ทางการเมือง

เพราะในการต่อสู้ขับไล่ "ระบอบทักษิณ" ที่ยืดเยื้อยาวนานกว่า 4 ปี กว่าจะทำให้ "รัฐบาลทักษิณ ชินวัตร-สมัคร สุนทรเวช และ สมชาย วงศ์สวัสดิ์" ต้องพ้นจากวงจรโคอำนาจนั้น

รับ รู้กันเป็นการทั่วไปว่า "พรรคประชาธิปัตย์" คือผู้อยู่ "เบื้องหลัง" ความสำเร็จ และ "เบื้องหน้า" ในการรับมรดก จากผลสัมฤทธิ์ที่เกิดขึ้น

แต่ปฏิกิริยาของ "กลุ่มพันธมิตรฯ" ที่มีต่อพรรคประชาธิปัตย์ครั้งนี้ ภายใต้ "เงื่อนไข" 3 ข้อที่ "รัฐบาล" ไม่สามารถปฏิบัติได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ โดยเฉพาะการกดดันให้ "กองทัพ" แสดง "แสนยานุภาพทางทหาร"

เป็นบริบทการเมืองที่มีนัยยะสำคัญ

ทำให้ทุกฝ่ายมองได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่าง "รัฐบาล" กับ "พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย" ได้เปลี่ยนแปลงไป

ประกอบ กับ การปราศรัยบนเวทีกล่าวหา "อภิสิทธิ์" ด้วยข้อหาหนักๆ ว่าขายชาติ! การกำหนดเป้าหมายที่จะเคลื่อนพล ไปในสถานที่สำคัญ พร้อมขู่บุกบุกเข้าไปสำรวจพื้นที่ภายใน "ทำเนียบรัฐบาล"

ไปจนถึงการ ขยายประเด็นเรียกร้องไปถึง "การทุจริตคอร์รัปชั่น" ภายใน "รัฐบาล"

ลง ความเห็นได้ทันทีว่า "มหามิตร" ได้บาดหมางกันขึ้นแล้ว

จึงไม่แปลกที่ "อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ" นายกรัฐมนตรี และ "สุเทพ เทือกสุบรรณ" ผู้จัดการรัฐบาล จะแสดงมุมมองที่เปลี่ยนแปลงไปต่อ "พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย"

ความพยายามที่จะตั้งโต๊ะเจรจากับ "ผู้ชุมนุม" ในระยะแรกของการก่อตัว ได้เปลี่ยนเป็น "นิ่งเฉย" และ "ตอบโต้กลับอย่างรุนแรง" ในเวลาต่อมา

โดย "อภิสิทธิ์" นอกจากจะยืนยันแข็งขันว่าเงื่อนไข 3 ข้อของ "พันธมิตรฯ" ไม่สามารถปฏิบัติตามได้ และหากทำไป อาจจะเป็นผลร้ายมากกว่าผลดี แล้ว "ผู้นำรัฐบาล" ยังแสดงอาการหัวเสียและตอบโต้ "พันธมิตรฯ" เป็นระยะ

ทั้ง "ผมไม่เคยกล่าวหาเลยว่าพันธมิตรฯ ไปรับเงินกัมพูชามาหรือเปล่า" และ "ผมไม่เคยกล่าวหาพันธมิตรฯว่าขายชาติบ้าง ทั้งที่เห็นว่าประเมินไม่ถูกต้อง"

โดย ไม่ต้องพูดถึง "สุเทพ เทือกสุบรรณ" ที่ออกอาการหัวเสีย และออกปากไล่ "พล.ต.จำลอง" และ "มวลชน" ให้ไปรบกับ "กัมพูชา" เสียเอง

นอกจากนี้ ท่าทีของ "พรรคประชาธิปัตย์" ผ่านสารพัด "โฆษก" แสดงออกถึงร่องรอยความปริแยกของ "อดีตมหามิตร" อย่างรุนแรง ที่นับวันจะมีแต่มากขึ้น

ปฏิเสธไม่ได้ว่า "เหตุการณ์รัฐประหาร 2549" โดย "พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน" อดีตคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) และปรากฏการณ์ รัฐประหารหน้าจอโทรทัศน์ 2552 ในยุคของ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา เป็น ผบ.ทบ. ล้วนแต่มีจุดก่อกำเนิดจากปรากฏการณ์การชุมนุมของ "กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย"

ดัง นั้น รอยปริร้าวระหว่าง "ประชาธิปัตย์" กับ "พันธมิตรฯ" ที่มากขึ้น จึงไม่แปลกที่ "ข่าวลือ" ของการเตรียมการ "รัฐประหาร 2554" จะดังขึ้นตามไปด้วย

โดยเฉพาะกระแสการเคลื่อนไหวของ "บุคคลในกองทัพ" และปฏิกิริยาของ "นายทหารระดับคุมกำลัง" ที่เดินสายปรึกษาหารือกันถึงสถานการณ์การเมือง ในหลายวาระและหลากโอกาส

รวม ไปถึงการรวมตัวไปขอคำแนะนำจากผู้มีชื่อเสียงในสังคม เพื่อปรึกษาหาหนทางในการคลี่คลายปม "ปัญหาการเมือง" ประเทศไทย ที่ยังไม่สามารถแก้ได้ตก ซ้ำยังจะถึงทางตัน ในเวลาอันใกล้

ซึ่งมี ข้อมูลการประเมินศักยภาพของรัฐบาลอภิสิทธิ์ และ "พรรคประชาธิปัตย์" ที่ไม่ได้สร้างความมั่นใจให้กับ "ผู้มีอำนาจตัวจริง" ได้ว่าหลังการเลือกตั้งครั้งหน้าจะสามารถเอาชนะ "พรรคเพื่อไทย" เพื่อเดินหน้าโรดแม็ปสำหรับแก้ปมวิกฤติ หลุดออกมาเป็นระยะๆ

หรือแม้ แต่ความห่วงใยว่า หาก "พรรคประชาธิปัตย์" สามารถเอาชนะ "เพื่อไทย" ได้ ก็ยังจะต้องอาศัย "นักการเมืองหน้าเก่า" เข้ามาช่วยประคับประครองสถานะ "รัฐบาล"

ซึ่งจะทำให้การต่อรอง "ผลประโยชน์" มีสูงขึ้น ควบคู่ไปกับการ "ทุจริต-คอร์รัปชั่น" ที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม

ที่ สำคัญคือการวิเคราะห์ถึง "มวลคนเสื้อแดง" และ "พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร" ที่ "รัฐบาล" ยังไม่สามารถกำจัดให้สิ้นลงไปได้ แม้จะมีอำนาจอยู่ในมือมากว่า 2 ปีแล้วก็ตาม

ล้วนแต่เป็นองค์ประกอบของ "ข่าวลือ" ที่มีหนาหูขึ้นทุกวันๆ

รวมไปถึงปัญหากับประเทศเพื่อนบ้าน ยังดูเหมือนจะบานปลาย จนสร้างความกังวลให้กับ "กองทัพ" อย่างสูง

ผล สรุปของความห่วงใยทั้งหมด ที่คุยกันปากต่อปากว่าการปล่อยให้ "นักการเมือง" แก้ปัญหากันเอง อาจจะไม่ใช่คำตอบที่สามารถชี้ทางออกประเทศในระยะเวลาอันใกล้

และ การเว้นวรรคให้ "กองทัพ" เข้ามารักษาการ โดยจัดหาบุคคลที่มีความเด็ดขาด เข้ามาจัดระเบียบการเมืองใหม่อีกสักครั้ง อาจจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่าการปล่อยให้ปัญหา "เรื้อรัง" และ "ลุกลาม" ต่อไปในอนาคต

จึงเป็นกระแสที่รุนแรงขึ้นพร้อมๆ ไปกับการต่อตัวของ "กลุ่มพันธมิตรฯ"

และเมื่อมีการเปิดฉาก ปะ ฉะ ดะ กันอย่างจริงจัง ระหว่าง "ม็อบเส้นใหญ่" กับ "รัฐบาลผัดซีอิ๊ว"

จึงถูกจับสังเกต ถึงโอกาสการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ โดยมี "มวลชน" เป็นเครื่องมือในการ "ไขกุญแจ" เปิดประตูให้ "กองทัพ" ได้เคลื่อนกำลังพล

แม้วันนี้ "กองทัพสีเหลือง" ที่ยึดเอาเชิงสะพานมัฆวานรังสรรค์ เป็นป้อมค่าย ยังมีจำนวนน้อยนิด เมื่อเปรียบเทียบกับการชุมนุมใหญ่ ปี "2548-2549" และการบุกเข้ายึดทำเนียบรัฐบาล ปี "2552"

แต่การปล่อยให้ "ม็อบอาชีพ" ของ "พล.ต.จำลอง" ได้สุมเชื้อ-เผาหัวและปลุกระดมมวลชน เพิ่มกำลังพล นับว่าอันตรายอย่างยิ่ง

เพราะจะเท่ากับว่า "รัฐบาล" ปล่อยให้ "ฝ่ายที่ต้องการจะเปลี่ยนแปลง" มีโอกาส มีเวลา และรวบรวมเงื่อนไขให้พร้อมได้มากขึ้น

แม้วันนี้ทั้ง "บิ๊กกองทัพ" ทั้งหลาย จะออกมาปฏิเสธว่า "การรัฐประหาร 2554" แทบจะไม่มีโอกาสเกิดขึ้นได้

แต่ จากปากคำของ "พล.ต.จำลอง ศรีเมือง" คนที่คุ้นเคยกับการรัฐประหารหลายครั้ง

โดยมีประสบการณ์ทั้ง "ฝ่ายก่อการ" และ "ฝ่ายถูกรัฐประหาร" ยังยืนยัน ระหว่างยืนอยู่บนถนนราชดำเนินว่า "อย่าพูดว่าในยุคนี้การรัฐประหารในประเทศไทยเกิดขึ้นไม่ได้ เพราะการเมืองไทยยังไม่เข้มแข็ง ดังนั้น ประตูของการยึดอำนาจ จึงเปิดรออยู่ตลอดเวลา"

ฝุ่นควันของการ "รัฐประหาร 2554" ที่ตลบอบอวลจากมูลเหตุแห่งความบาดหมางของ "อดีตมหามิตร" ครั้งนี้ จึงน่าจับตาอย่างยิ่ง !

ที่มา มติชน

สนนท. ประกาศกร้าว ต่อต้านการรัฐประหาร ! นัดชุมนุม 1 ก.พ.นี้ หน้า บก. ทบ.

admin — Sun, 31 Jan 2010 17:12:22 +0700

29 ม.ค. 53 ที่มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี นายอนุธีร์ เดชเทวพร เลขาธิการสหพันธ์นิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย(สนนท.) กล่าวกับประชาไท ภายหลังจากการสัมมนาเรื่อง บทบาทนักศึกษากับสถานการณ์การเมืองปัจจุบัน” ว่า กิจกรรมดังกล่าว สนนท.ได้จัดร่วมกับกลุ่มกิจกรรมนักศึกษาและกลุ่มเยาวชนในภาคอีสาน

ได้แก่ สหพันธ์นิสิตนักศึกษาภาคอีสาน(สนนอ.) เครือข่ายนักศึกษาเยาวชนพิทักษ์ประชาชน ( คพช.) สถาบันเพื่อการพัฒนาเยาวชนประชาธิปไตย และกลุ่มกิจกรรมนักศึกษาทั่วประเทศ เพื่อวิเคราะห์สถานการณ์ทางเมือง กำหนดการเคลื่อนไหวของขบวนการนักศึกษา ต่อสถานการณ์ทางการเมืองในปัจจุบัน

โดยที่ประชุมสัมมนาแกนนำนักศึกษาทั่วประเทศ มีมติร่วมกันดังต่อไปนี้คือ หากเกิดการรัฐประหาร ทางเครือข่ายองค์กรนักศึกษาทั่วประเทศ จะร่วมกันออกมาต่อต้านทันที และทาง สนนท.จะร่วมกับองค์กรนักศึกษาเยาวชนที่ยึดมั่นในแนวทางประชาธิปไตย

จัดมหกรรมกรรมประชาธิปไตยสัญจรตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เปิดเวที รณรงค์ เพื่อแก้ไขรัฐธรรมนูญ ให้เป็นประชาธิปไตย โดยการนำรัฐธรรมนูญ ปี 40 เป็นต้นร่าง

เลขาฯ สนนท.ยังได้กล่าวถึงสถานการณ์การเมืองในปัจจุบันว่า ทหารเข้ามามีบทบาท เข้ามายุ่งเกี่ยวกับการเมือง ข่มขู่ ดูถูกประชาชนเจ้าของประเทศ ด้วยการทำรัฐประหาร 19 กันยา 49 และในช่วงเวลาอันใกล้นี้ ก็มีกระแสข่าวว่า ทหารจะออกมาทำรัฐประหารอีกครั้ง

แม้ว่า ผบ.ทบ.จะออกมายืนยันว่า จะไม่มีการทำรัฐประหาร แต่คำพูดของท่าน ก็ไม่เป็นที่น่าเชื่อถือ เนื่องจากในช่วงที่ผ่านมา จะเห็นได้ว่า มีกิจกรรมหลายๆอย่างของกองทัพ ที่ส่อให้เห็นถึงเจตนาที่ทหารจะเข้ามาแทรกแซงการเมืองอีกครั้ง

นับแต่การเคลื่อนย้ายกำลังอาวุธ การตบเท้าให้กำลังใจผู้นำทหาร ของนายทหารในระดับคุมกำลังพล จนถึงการออกมาพูดในเชิงข่มขู่ ของนายทหารหลายท่าน ที่อ้างแต่จะปกป้องชาติ ปกป้องสถาบันฯ

อนุธีร์ ยังกล่าวอีกว่า สนนท.ได้กำหนดการเคลื่อนไหวครั้งต่อไป โดยจะจัดชุมนุมเพื่อแสดงจุดยืนทางการเมืองต่อต้านการรัฐประหาร ที่หน้ากองทัพบก เวลา 10.00น. ในวันที่ 1 กพ. 53

“ พวกเขามักจะอ้างว่าจะปกป้องชาติ ปกป้องสถาบัน แต่ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา ทำให้เราได้เห็นว่าพวกเขาปกป้องแต่ผลประโยชน์ของตัวเอง

ผมอยากจะถามว่า พวกเขามีความคิดที่จะปกปักรักษา ระบอบประชาธิปไตย หรือประชาชนอยู่ในหัวของพวกเขา บ้างหรือไม่ ?

การชุมนุมที่หน้า ท.บ.ที่ทาง สนนท. จัดขึ้น จะเป็นการประกาศยืนยันว่า ถ้าทหารมีความกล้าพอที่จะทำรัฐประหาร สหพันธ์นิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย ก็พร้อมที่จะออกมาต่อต้านทันที ”

ที่มา ประชาไท

กลุ่มคนเสื้อแดง ชุมนุมหน้า บก.ทบ. เรียกร้องทหารชั้นผู้น้อยต้านรัฐประหาร ประกาศลั่น - ถ้ามึงปฏิวัติ กูเผา

admin — Sun, 31 Jan 2010 04:12:11 +0700

ช่วงบ่ายวันที่ 29 ม.ค.2553 ที่หน้ากองบัญชาการทหารบก (บก.ทบ.) กลุ่มคนเสื้อแดงตั้งเวทีปราศรัย โดยนายจตุพร พรหมพันธ์ ส.ส.พรรคเพื่อไทย แกนนำคนเสื้อแดง สวมเสื้อสีม่วงขึ้นเวทีกล่าวโจมตีรัฐบาลและพล.อ. เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก (ผบ.ทบ.) และ พล.อ.ประยุทธ จันทร์โอชา รอง ผบ.ทบ.

อนุพงษ์-ประยุทธ์ ไม่อยู่ บก.ทบ. ไปปัตตานี

อย่างไรก็ตาม พล.อ.อนุพงษ์ ไม่ได้ทำงานด้านใน บก.ทบ. โดยตั้งแต่เวลา 09.30 น. ที่กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนหน้า ค่ายสิรินธร ต.เขาตูม อ.ยะรัง จ.ปัตตานี พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก พร้อมด้วย พล.อ.ประยุทธ จันทร์โอชา รองผู้บัญชาการทหารบก และคณะ ได้เดินทางมา เพื่อเข้าร่วมประชุมหารือ รับทราบผลการปฏิบัติงานแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้

พล.อ.อนุพงษ์ เปิดเผยก่อนเข้าร่วมประชุมกับหน่วยกำลังว่า จากการประเมินสถานการณ์ในภาพรวม ปัจจุบันประชาชนได้มีส่วนร่วมกับเจ้าหน้าที่ทุก ๆ เรื่อง การแก้ปัญหาในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้โดยรวมเป็นไปในทางที่ดี มีแนวโน้มที่ดีขึ้น ภายใต้การใช้การเมืองไปแก้ปัญหาก็ทำได้ดี หรือสิ่งที่ทางเจ้าหน้าที่พยายามจะทำให้ดีกว่านี้

จตุพรลั่น ถ้ารัฐประหารให้ยึดศาลากลาง สกัดหน้าค่ายทหาร โอ่ถ้าตายให้เอาศพไปสู้ด้วย

ส่วนบรรยากาศชุมนุมที่หน้า บก.ทบ. ตั้งแต่ในช่วงบ่าย คนเสื้อแดงได้ทยอยรวมกัน เพื่อสอบถาม พล.อ. ประยุทธ์ จันทร์โอชา ถึงข้อมูลที่ทางกลุ่มทราบว่า จะมีการทำรัฐประหาร โดยมีการรวมกันจนเต็มหน้าทางเข้า บก.ทบ. จนต้องปิดถนนราชดำเนิน

นายจตุพร พรมพันธ์ ปราศรัยเมื่อเวลา 16.00 น. ว่า ถ้ามีการรัฐประหาร คนเสื้อแดงทุกจังหวัดให้ไปที่ศาลากลางจังหวัด และยึดทันที และให้ไปจอดรถหน้าประตูค่ายทหาร เอารถบรรทุกมาเทดินหน้าค่ายทหาร เพื่อห้ามไม่ให้ทหารนำรถถังออกมาทำรัฐประหาร ให้ปิดทุกเส้นทางที่ทหารจัดเข้าเมืองหลวง ส่วนในกรุงเทพฯ ให้มารวมกันที่สนามหลวง หน้า บก.ทบ. และทำเนียบรัฐบาล และให้จัดการตามที่เห็นสมควร

นายจตุพร ปราศรัยว่า ถ้ามีนายพลคนไหนที่คิดทำรัฐประหาร ให้ประกาศมาเลยว่าวันไหนจะยึดอำนาจ แต่คิดว่านักปฏิวัติไม่เป็นลูกผู้ชาย เป็นหมาลอบกัดทำปฏิวัติทุกครั้ง นายจตุพรยังปราศรัยด้วยว่าถ้าตนตาย ให้คนเสื้อแดงพาศพของตนไปสู้ด้วย ถ้าหาศพไม่เจอ ให้เอารูปไปวางบนเวที แล้ววิญญาณของตนจะมาสู้อยู่กับท่าน

นายจตุพรปราศรัยว่า การต่อสู้ของคนเสื้อแดงจะทำให้อำมาตย์บ้านสี่เสาฯ ไม่สามารถสู้ได้อีกต่อไป พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ควรเป็นอำมาตย์คนสุดท้ายที่ได้อยู่บ้านสี่เสาฯ ต้องเอานวมทอง ไพรวัลย์ และวีรชนที่เสียชีวิตจากการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยไปอยู่ที่นั่นแทน

วีระบอกมาถามจะปฏิวัติหรือไม่ ชี้รัฐประหารแต่ละครั้งเพิ่มปัญหาประชาชน

เวลาประมาณ 16.30 น. นายวีระ มุสิกพงศ์ ประธาน นปช. ปราศรัยว่า ที่มาในนี้ มาผูกมิตรทหารกล้า ต่อต้านขี้ข้าอำมาตย์ มาถามว่าจะปฏิวัติหรือไม่ ถ้าปฏิวัติมาก็ปฏิวัติไป ถ้าไม่ปฏิวัติก็ไม่ปฏิวัติ มาชุมนุมพอหอมปากหอมคอ

นายวีระกล่าวว่า คนเสื้อแดงได้รับผลโดยตรงจากการทำรัฐประหาร จากการยึดอำนาจทุกครั้ง และผลลัพธ์ที่ปรากฏกับคนเสื้อแดงคือได้แต่ความทุกข์ ความเดือดร้อน การรัฐประหารเพิ่มปัญหาประชาชน ไม่เคยแก้ปัญหาประชาชนแท้จริงได้เลย

ชี้ในอาเซียน มีแต่ไทยกับพม่าที่รัฐประหาร

พี่น้องในกองทัพครับ ไม่ต้องไปดูไกล ดูมิตรประเทศในอาเซียน 10 ประเทศ มีประเทศไหนบ้างที่เถียงกันว่า จะปกครองด้วยเผด็จการดีหรือประชาธิปไตยดี ไม่มีเลย ของเขาลงตัวหมดแล้ว ไม่เถียงกันแล้ว ประชาชนไม่ต้องลุกขึ้นมาเดินขบวน เสียเวลา เพื่อทวงหาสิทธิเสรีภาพ ประเทศเหล่านั้นแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจปากท้อง ไม่ต้องเถียงเรื่องการปกครอง มีสองประเทศเท่านั้นคือไทยกับพม่า เสมอสูสีกัน น่าจัดให้ชกที่เวทีราชดำเนินมาก

พี่น้องทหารหาญเราเดินตามหลังลาว กัมพูชาแล้ว รู้ตัวกันบ้างไหมเล่า มิตรประเทศเหล่านั้นเขากำลังพัฒนาเศรษฐกิจ มีสิทธิเสรีภาพ ส่วนพม่าก็ดิ้นรนขวนขวายพยายามอยู่ นานาประเทศทั่วโลกก็บีบเข้าไป เค้นเข้าไป เพื่อให้มีการเลือกตั้ง รัฐบาลทหารพม่าก็สัญญาว่าปีนี้จะเลือกตั้งแล้ว ของเราล่ะครับ อย่ามาบอกว่านี่เป็นรัฐบาลเลือกตั้ง อย่าพูดเป็นอันขาด เพราะรู้ว่าทำคลอดรัฐบาลนี้กันในค่ายทหาร

เล็งดำเนินคดีอภิสิทธิ์ ใช้เอกสารเท็จ

นายวีระ ปราศรัยด้วยว่า อย่างที่จตุพรบอก ที่กองทัพไปยกย่องคนหนีทหารมาเป็นนายกรัฐมนตรี แม้อายุความการหนีการเกณฑ์ทหารหมดไปแล้ว แต่การใช้เอกสารเท็จเข้ารับราชการทหารยังมีอายุความและมีความผิด ผมเห็นช่องทางแล้ว เดิมผมไม่เคยความสำคัญกับรัฐบาลนี้ เพราะเป็นส่วนหนึ่งขององคาพยพอำมาตย์จะอยู่หรือไปก็ไม่สำคัญ เพราะแม่ปลวกยังอยู่ ไล่ลูกยังไงก็ไม่ไป

ความคิดนั้นแม้ดำรงอยู่ แต่ผมเกิดความคิดใหม่ แม้รัฐบาลนี้จะเป็นลูกปลวกที่ไม่มีความสำคัญมากมายนัก แต่มันกัดกินเสาเรือนเราจนจะพังอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเราต้องกำจัดปลวกด้วย และจัดการแม่ปลวกไปพร้อมๆ กัน การกำจัดปลวกนั้นตั้งประเด็นชัดเจน

นายกรัฐมนตรีไม่มีคุณสมบัติ ส.ส. เพราะใช้เอกสารเท็จรับราชการทหาร กองทัพพิจารณาแล้ว ทุกคนมีความผิดถูกลงโทษตามลำดับขั้น ยกเว้นอภิสิทธิ์ที่กองทัพไม่ดำเนินการ และเรามีหลักฐานมีสำนวนการสอบจากกองทัพบก ท่านทราบไหมว่าเราได้ยังไง ถ้าคนในกองทัพไม่ส่งให้ก็คงไม่ได้

ดังนั้นถือว่า คุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะเป็นผู้ต้องหามอบตัวให้กองทัพบกไปดำเนินคดี ถ้าไม่เช่นนั้น คนเสื้อแดงก็จะชุมนุมให้กองทัพบกนำตัวอภิสิทธิ์ไปดำเนินคดี ถ้าท่านปกป้องอภิสิทธิ์เท่ากับช่วยเหลือผู้กระทำความผิดตามกฎหมาย ประชาชนเสื้อแดงที่รักชาติสามารถจับกุมได้ ถ้าประวิตร วงษ์สุวรรณ อนุพงษ์ เผ่าจินดา ถ้าไปปกป้องอภิสิทธิ์ก็จะถูกจับ เราจะไม่ให้อภิสิทธิ์ทำงานแล้ว แต่ให้ไปมอบตัวสู้คดี

ย้ำรัฐประหารอีกครั้ง ไทยจะไปต่อคิวหลังพม่า

นายวีระย้ำว่า รัฐประหารไม่เกิดประโยชน์ ถ้าทำอีกครั้ง เราจะไปต่อคิวหลังพม่า อย่าทำอีก ที่ทำกันมาครั้งสุดท้าย 3 ปีมาจนบัดนี้เห็นแล้วใช่ไหมไม่มีอะไรดีขึ้น ทุกอย่างเลวลง มันกู้ไม่ฟื้นเวลานี้ เพราะเราแก้ผิดวิธี ไปแก้โดยรัฐประหาร

ถ้าพี่น้องในกองทัพเห็นพ้อง ประชาชนเห็นพ้อง ต่อไปนี้ขอให้จับมือกัน ผูกมิตรกันต่อต้านรัฐประหาร ส่วนบ้านเมืองจะเดินไปยังไง แก้เศรษฐกิจ สังคมยังไง ตอบได้ว่า ถ้าทุกคนจริงใจ และจริงจัง น้อมนำพระราชดำรัสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราโชวาทชัดเจนทุกอย่างจะดีขึ้นเอง

ทหารอย่าออกมาตั้งรัฐบาล อย่าแทรกแซงรัฐวิสาหกิจ ตำรวจรักษากฎหมาย ครูสอนหนังสือ หมอรักษาคนไข้ คนเสื้อแดงทำงาน อาบเหงื่อต่างน้ำ เสียภาษี เลี้ยงประเทศ ทุกคนเคารพซึ่งกันและกัน ประเทศอาเซียนไม่มีที่ไหนสู้เราไม่ได้ แต่เพราะทำผิดหน้าที่ไขว้เขวอย่างนี้ เราถึงลำบาก

“กี้” ขู่กรุงเทพฯ จะเป็นทะเลเพลิง ถ้าทหารทำรัฐประหาร

เวลาประมาณ 17.00 น. นายอริสมันต์ พงษ์เรืองรอง แกนนำคนเสื้อแดงปราศรัยว่า ถ้ามีการทำรัฐประหาร ให้ประชาชนเข้ากรุงเทพฯ แล้วเอาขวดแก้วมาใบเดียว มาเติมน้ำมันเอาข้างหน้า ถ้ามาล้านคน ก็เติมล้านลิตร กรุงเทพฯ เป็นทะเลเพลิงแน่นอน ขอบอกให้ทหารได้รับทราบ ส่วนทหาร ให้ประชาชนเสื้อแดง 3 คน ต่อทหาร 1 คน ไปทหารมัด แล้วยึดปืนเอาไว้ ปฏิบัติตามนี้ รับรองได้ว่าคนเสื้อแดงชนะอำมาตย์แน่นอน

“ณัฐวุฒิ” ถามตอนสนธิใช้ผ้าอนามัยเช็ดพระบรมรูปทรงม้า ไม่เห็นนายทหารทำอะไร

ต่อมานายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ แกนนำ นปช. ปราศรัยว่า นายทหารที่ตบเท้าออกมาปกป้อง พล.อ.อนุพงษ์ จาก เสธ.แดง นั้น ขอถามว่าตอนที่สนธิ ลิ้มทองกุล เอาผ้าอนามัยเช็ดลานพระบรมรูปทรงม้า ซึ่งเป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ของผู้ก่อตั้งโรงเรียนนายร้อย จปร. แท้ๆ แต่นายทหารกลับไม่เห็นออกมาทำอะไร

นายณัฐวุฒิปราศรัยด้วยว่า สมัย พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี มีข่าวว่าประเทศไทยจะเป็นโน่น จะเป็นนั่น พอสมัยอภิสิทธิ์ เป็นหนี้อย่างเดียว

ชี้นายทหารชั้นผู้น้อยไม่ควรถูกใช้ทำรัฐประหาร-ถูกอมเบี้ยเลี้ยงภาคใต้

นายณัฐวุฒิกล่าวด้วยว่า ทหารชั้นผู้น้อยไม่ควรเป็นเครื่องมือให้นายทหารใช้ทำรัฐประหาร ถ้านายทหารชั้นผู้ใหญ่จริงใจกับนายทหารชั้นผู้น้อยจริง ทหารที่ไปอยู่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ คงไม่ถูกอมเบี้ยเลี้ยงเหมือนในปัจจุบัน

นี่เสื้อเกราะยังได้ไม่ครบคน แต่ส่งอุปกรณ์ GT200 ที่หลักการทำงานเหมือนไม้ล้างป่าช้า ไปให้ตรวจระเบิด ในเมื่อนักวิชาการอย่างอาจารย์เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งผมก็ไม่รู้จักท่านเป็นการส่วนตัว ท่านตรวจสอบแล้วว่ามันใช้ไม่ได้ผล

ที่อ้างว่าข้างในมีชิบตรวจระเบิด พอข่าวบีบีซีไปแกะปรากฏว่าชิบหาย มันชิบหายมาตั้งแต่ต้น แล้วไปให้ลูกหลานประชาชนถือ ผมเจ็บปวดแทนท่าน แทนพ่อแม่ลูกเมียท่าน ถือท่านเดินถือ GT200 โดยเข้าใจว่านายเอาของดีมาให้ใช้

ถามทหารจะรบกับใคร ย้ำถ้าเสื้อแดงชนะ จะเอาประชาธิปไตยให้ทุกคน

ทหารกล้าที่เคารพ วันนี้ผมพูดตรงไปตรงมา บอกให้เข้าใจว่าสิ่งที่คนเสื้อแดงสู้ ถ้าพวกผมแพ้ พวกผมแพ้เอง ถ้าถูกจับ ก็จับ ถ้ายิงพวกผมโดนก็ตาย ยิงไม่โดนพวกผมก็หลบ ไม่ได้สนใจ ไม่ได้อินังขังขอบกับผลที่ตามมาถ้าพ่ายแพ้ ไม่มีที่ยืนหรือไร้อิสรภาพ ไม่มีปัญหา

แต่ถ้าผมชนะ ผมจะเอาชัยชนะให้ท่าน ให้ครอบครัว ให้ลูกหลานท่าน ได้เติบใหญ่มีประชาธิปไตยในวันข้างหน้า คนเสื้อแดงยินดีสละร่างให้ทุกท่าน เดินในบ้านเมืองที่มีประชาธิปไตยในวันข้างหน้า

จึงถามใจท่านว่า ทหารท่านจะรบเพื่อใคร เขากล่าวหาว่าคนเสื้อแดง จ้องทำลายสถาบัน ขอเรียนว่าถ้าผมคิด ถ้าผมทำ พวกผมไม่เดินกันมาขนาดนี้ คงไม่มีที่ยืนในประเทศนี้มานานแล้ว ผมไม่เคยคิด ไม่เคยทำ ขอให้ถามนายท่านดีกว่า

ที่มีปัญหาเรื่องนี้ ตอนพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยชุมนุมปิดเส้นทางพระราชดำเนิน พันธมิตรฯ ไม่เปิดเส้นทาง ทำให้พระเจ้าอยู่หัวและพระบรมวงศานุวงศ์ต้องเปลี่ยนไปใช้ ถ.หลานหลวง ตอนนั้นนายทหารท่านเจ็บปวดบ้างไหม แต่พวกผมเจ็บปวด ท่านรู้สึกเหมือนพวกผมไหม

ตอนที่อนุสาวรีย์พระบรมรูปทรงม้า ถูกนายสนธิ กระทำการอย่างนั้น นายของท่านไม่กล้าแม้แต่จะสบตาดุสนธิด้วยซ้ำไป แต่พวกผมเจ็บปวด ท่านรู้สึกเหมือนพวกผมไหม

ลั่นศึกครั้งนี้เลี่ยงไม่ได้ เรียกร้องทหารชั้นผู้น้อยต้านรัฐประหาร

ท่านถามใจตัวเองสิครับ ท่านจะรบเพื่อใครในศึกนี้ ศึกนี้เลี่ยงไม่ได้ ถ้าท่านรัฐประหารผมก็สู้ ถ้าไม่ทำรัฐประหารพวกผมก็โค่นอำมาตยา ศึกนี้เลี่ยงไม่ได้ ถามใจท่านว่าจะสู้เพื่อใคร รบเพื่ออนุพงษ์ เพื่อประยุทธ์ ซื้ออาวุธ เอา GT200 ใส่มือท่าน ท่านจะรบเพื่อคนพวกนี้หรือ

ขณะเดียวกันถ้าท่านรบเพื่อประชาชน ประชาชนมามือเปล่าสู้ไม่กลัวตาย เหนื่อยไม่ย่อท้อ สามปีกว่าถูกเขาไล่ขยี้ตลอดมา แต่พวกเรายังยืนอยู่ได้ ถ้าหากเราชนะ ชีวิตหลังจากนี้ไปของท่านทุกวันทุกเดือน ท่านจะยิ่งใหญ่เป็นเจ้าของประเทศเท่าเทียมกับประชาชน

ถ้ารบเพื่ออนุพงษ์ ก็ช่วยอนุพงษ์ รบเพื่อประยุทธ์ ก็ช่วยประยุทธ์ ถ้ารบเพื่อประชาชน ก็ช่วยตัวเอง ช่วยพ่อแม่ ช่วยประชาชน ถามใจตัวเองเถิด ถ้าอาวุธเขาจ่ายมาทำรัฐประหาร รองเท้าบู้ทที่ท่านจะเดินเป็นเส้นทางไปฆ่าประชาชน หรือจะเดินเคียงข้างประชาชนท่านตัดสินใจเอง

ชูทหารชั้นผู้น้อย รศ.130 – คณะราษฎรต่อสู้เพื่อให้ได้ประชาธิปไตย

การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยในไทย มาจากนายทหารยศไม่ใหญ่ทั้งนั้น บรรพบุรุษของเรา กบฏ รศ.130 ก็เป็นนายสิบ เป็นจ่ามากมาย แม้ รศ.130 จะไม่สำเร็จ แต่เป็นก้าวย่างฐานสำคัญของคณะราษฎรในย่ำรุ่ง 24 มิถุนายน

แล้วคณะราษฎรก็ไปหาแกนนำ รศ.130 ว่า ถ้าไม่มีพวกท่านวันนั้น ก็ไม่มีพวกเราวันนี้ ถ้าท่านทำเพื่อประชาธิปไตยอีก 10 ปีข้างหน้า ลูกหลานมันจะเดินมาหาท่าน แล้วบอกว่าถ้าไม่มีพวกท่านวันนั้น ก็ไม่มีประชาธิปไตยในวันนี้ ขอถามท่าน กระบอกปืนของท่านมีไว้เข่นฆ่าทำลาย หรือมีไว้สร้างสรรค์ มีไว้ปลิดชีวิต หรือสร้างชีวิต มีไว้รับใช้เผด็จการ หรือสร้างประชาธิปไตย คิดให้ดีทหารกล้า

ย้ำอีกครั้ง ถ้าปฏิวัติจะเผา ก่อนสลายการชุมนุม

“ขอกราบเรียน พล.อ.ประยุทธ์ พล.อ.เปรม และนายทหารใหญ่น้อย อยากเรียนว่า ถ้ามึงปฏิวัติ กูเผา โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง ถ้ามึงปฏิวัติ กูเผา” นายณัฐวุฒิกล่าว จากนั้นในเวลา 18.00 น. นายณัฐวุฒิได้เชิญชวนให้ผู้ชุมนุมร้องเพลงชาติ ร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี ก่อนสลายการชุมนุม

ที่มา ประชาไท

วิเคราะห์การทำรัฐประหาร : พัลลภ สหรัฐฯ ประยุทธ์ และรอยเตอร์

admin — Sun, 31 Jan 2010 02:54:53 +0700

ข่าวกรอง : พัลลภกล่าวว่า ครั้งนี้เป็นการยากที่จะทำการรัฐประหาร

วิเคราะห์ว่า : พัลลภ อดีตคีย์แมนของ กอ.รมน. ซึ่งเวลานี้หันมาสนับสนุนทักษิณและเสื้อแดง พัลลภเป็นบุคคลผู้อยู่เบื้องหลังการโจมตีอนุพงษ์ของเสธ.แดง และเป็นกุญแจสำคัญในการวางแผนทางยุทธศาสตร์ ต่อกองกำลังของทักษิณ และทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่กับ พล.อ.ชวลิต อดีตผบ.ทบ. ผู้ได้ชื่อว่า “ขงเบ้งเมืองไทย” พัลลภผู้ชำนาญการรบนอกแบบทำนอง “ปฏิบัติการณ์ใต้ดิน”

ข่าวกรอง : ประยุทธ์เข้าคุมความมั่นคงแห่งชาติของไทย

วิเคราะห์ว่า : ประยุทธ์เป็นผู้ที่เปรมและอนุพงษ์จะตั้งให้เป็น ผบ.ทบ. คนต่อไป เป็นผู้ซึ่งคุมรัฐบาลอภิสิทธิ์ไม่ให้มีการแตกแถว ประยุทธ์ผู้นี้ เป็นผู้ต่อต้านเสื้อแดงอย่างไม่ให้ผุดให้เกิด และเหตุผลที่เป็นตัวเลือกของเปรมและอนุพงษ์ เพราะลำพังตัวประยุทธ์เอง ไม่มีน้ำยาที่จะทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการได้ด้วยตัวเอง เพราะเป็นผู้มีอารมณ์แปรปรวน

ดังนั้นแผนการของเปรมและอนุพงษ์คือ การชักรอกประยุทธ์ โดยการมอบตำแหน่งอันมีหน้ามีตาทางการเมืองให้ ขณะนี้อนุพงษ์และนายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ จึงปล่อยมือจากงานด้านการรักษาความมั่นคงแห่งชาติ และยกความรับผิดชอบทั้งหมดให้กับประยุทธ์

ข่าวกรอง : ทูตสหรัฐฯเตือนอย่างแข็งกร้าว

วิเคราะห์ว่า : ทูตสหรัฐฯกล่าวว่า การทำรัฐประหารในขณะนี้เป็นเพียงแค่ข่าวลือ และถ้าเกิดขึ้น ปฏิกิริยาจากอเมริกาครั้งนี้ จะหนักมากกว่าการทำรัฐประหารในปี ๒๕๔๙ ซึ่งเห็นเพียงการปฏิเสธเชิงสัญลักษณ์ ด้วยการตัดความช่วยเหลือทางทหาร – แต่ในขณะที่รายงาน กองกำลังอเมริกาในภาคพื้นแปซิฟิก กำลังสอนนายทหารระดับนายพลไทย ให้เข้าใจถึงแนวคิดด้านการประชาสัมพันธ์ ซึ่งกองทัพอเมริกานำมาใช้อยู่

ข่าวกรอง : รอยเตอร์ยืนยันรายงานการวิเคราะห์จากข่าวกรองของไทย

วิเคราะห์ว่า : รอยเตอร์ลงคำพูดจากแหล่งข่าวที่ไม่เปิดเผย ซึ่งกล่าวว่า มีความแตกแยกทางอุดมการณ์ภายในกองทัพไทย อุดมการณ์ที่แตกแยกในกองทัพไทยนี้เกิดขึ้นระหว่าง ทหารประชาธิปไตยและทหารฝ่ายอำมาตย์ หรือทหารชั้นสูงของไทย

ความแตกต่างระหว่างชวลิต ซึ่งเห็นว่า ประชาธิปไตย และเสรีภาพเป็นเพียงคำตอบของประเทศไทยที่กำลังจะพัง และอำมาตย์ ซึ่งสนใจแต่เพียง จะยึดเกาะกับสถานภาพที่เป็นอยู่ ในฐานะชนชั้นสูงส่งของประเทศไทย

ข่าวกรอง : ทักษิณพร้อมที่จะตั้งรัฐบาลพลัดถิ่น

วิเคราะห์ว่า : ทักษิณมีทั้งแหล่งเงินทุน และเส้นสายที่จะตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นได้ ถ้ามีการทำรัฐประหารอีกครั้งในประเทศไทย – ดูเหมือนน่าจะเป็นที่ประเทศกัมพูชา ซึ่งหวิดจะเกิดสงครามระหว่าง ไทยและกัมพูชา หลายต่อหลายครั้งมาแล้ว

ข่าวกรอง : บัญชีดำเป็นหางว่าว

วิเคราะห์ว่า : รัฐบาลของอภิสิทธิ์ได้ระบุลงไปอย่างแน่ชัด ถึงโครงสร้างภายในของเสื้อแดง ซึ่งมีส่วนถูกถึงจุดหนึ่ง และเป็นการชี้ให้เห็นว่า รัฐบาลทราบถึงบุคคลที่เป็นกุญแจสำคัญของฝ่ายเสื้อแดง ซึ่งสอดคล้องกับกองทัพไทย ซึ่งมีข่าวเรื่อง “บัญชีดำ” ในกรณีที่มีการทำรัฐประหาร เป็นรายชื่อทั้งคนไทย และชาวต่างชาติที่จะต้องเตรียม “รับมือ” ประมาณ ๑,๐๐๐ – ๕,๐๐๐ คน –

ซึ่งนายกรัฐมนตรีฮุน เซนแห่งกัมพูชากล่าวว่า กัมพูชาพร้อมที่จะให้เป็นที่พำนัก สำหรับรัฐบาลพลัดถิ่น ความจริงแล้วเสื้อแดงระดับอาวุโสหลายคน ได้รับข้อเสนอให้จัดตั้งที่พำนักขึ้นที่กัมพูชา

ข่าวกรอง : การถกเถียงเรื่องผู้นำที่จะทำรัฐประหาร และนายกรัฐมนตรีจากรัฐประหารได้เริ่มขึ้นแล้ว

วิเคราะห์ว่า : ข่าวล่าสุดรายงานว่า มีการถกเถียงเกี่ยวกับแผนการการทำรัฐประหารว่า ใครจะเป็นผู้นำกองทัพในการทำรัฐประหารครั้งนี้ และผู้นำหลังการทำรัฐประหาร และใครจะเป็นนายกรัฐมนตรี ยังไม่ได้รับการยืนยันที่แน่นอนว่า ใครจะเป็นผู้นำในการทำรัฐประหาร

แต่ดูเหมือนจะเป็นประยุทธ์ ซึ่งถูกชักใยจากอนุพงษ์และเปรมอีกต่อหนึ่ง สำหรับนายกรัฐมนตรีในอนาคต มีการถกเถียงว่า อาจจะเป็นอภิสิทธิ์ หรือไม่ก็ อานันท์ ปันยารชุน

ต้นฉบับ Coup Issue Analysis: Panlop, America, Prayuth & Reuters
by Stingray, this blog national security journalist,Thai Intelligence News.
แปลและเรียบเรียง – แชพเตอร์ ๑๑

ที่มา เว็บ Liberal

เอแบคโพลเผย ชาวกทม.ชี้ คอรรัปชั่นในสังคมไทยรุนแรงสุด ส่วนใหญ่ถึง 94.6% ต้านการรัฐประหาร

admin — Sun, 24 Jan 2010 22:03:25 +0700

วันที่ 24 ม.ค. 2553 นายนพดล กรรณิกา ผู้อำนวยการสำนักวิจัยเอแบคโพลล์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ เผยผลสำรวจเรื่อง “การรับรู้ของสาธารณชนต่อสถานการณ์การทุจริตคอร์รัปชั่น ในสังคมไทยในยุคนายกรัฐมนตรี และผู้ว่าฯ กทม. มาจากพรรคเดียวกัน”

กรณีศึกษาตัวอย่างประชาชนพื้นที่กรุงเทพฯ จำนวน 1,686 ตัวอย่าง ในวันที่ 22-23 มกราคม 2553 พบว่า ส่วนใหญ่

- ร้อยละ 57.0 ระบุสถานการณ์ปัญหาทุจริตคอร์รัปชั่นในสังคมไทยอยู่ในระดับรุนแรงถึงรุนแรงที่สุด
- ร้อยละ 32.1 ระบุค่อนข้างรุนแรง

นอกจากนี้ ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา พบว่า ประชาชน

- ร้อยละ 67.0 รับรู้ว่า มีเจ้าหน้าที่ของรัฐเรียกรับผลประโยชน์
- โดยจำนวนมากหรือร้อยละ 38.4 เคยเจอด้วยตัวเอง และในกลุ่มที่เจอด้วยตัวเองนี้ ส่วนใหญ่หรือร้อยละ 70.0 เคยต้องจ่าย

ยิ่งไปกว่านั้น ส่วนใหญ่หรือร้อยละ 63.1 รับรู้ว่ามีเจ้าหน้าที่ของรัฐนำทรัพย์สินของราชการไปใช้ส่วนตัว โดยในกลุ่มนี้เกินกว่า 1 ใน 3 หรือ ร้อยละ 35.2 ที่เจอด้วยตนเอง

ผลสำรวจยังพบด้วยว่า ส่วนใหญ่

- ร้อยละ 59.3 รับรู้ว่ามีเจ้าหน้าที่รัฐเบียดบังยักยอกทรัพย์สินของราชการไปเป็นของตนเอง
- โดย 1 ใน 5 หรือร้อยละ 20.2 เคยเจอด้วยตนเอง

เกินกว่าครึ่งหรือร้อยละ 54.2 รับรู้ว่า มีเจ้าหน้าที่รัฐมีการฮั้วประมูลงานราชการ โดยร้อยละ 13.3 เคยเจอด้วยตนเอง และในกลุ่มที่เจอด้วยตนเองร้อยละ 44.4 ที่เคยต้องจ่ายด้วยตนเอง

ที่น่าเป็นห่วงอีกประการหนึ่งคือ เกินครึ่งหรือร้อยละ 53.7 รับรู้ว่าเจ้าหน้าที่รัฐไม่ปฏิบัติหน้าที่ในการบริการช่วยเหลือประชาชน เช่น ไม่รับแจ้งความ ไม่จดทำทะเบียนให้ เป็นต้น

โดยเกินกว่า 1 ใน 3 หรือร้อยละ 34.0 ที่เจอปัญหานี้ด้วยตนเอง และร้อยละ 54.8 ในกลุ่มนี้เคยต้องจ่ายเพื่อให้เจ้าหน้าที่ของรัฐบริการช่วยเหลือประชาชน

นอกจากนี้ ประชาชนที่ถูกศึกษาส่วนใหญ่

- ร้อยละ 80.0 ระบุรับรู้น้อยถึงไม่มีส่วนรับรู้เลย เกี่ยวกับข้อมูลการใช้จ่ายงบประมาณของหน่วยงานราชการในพื้นที่ที่พักอาศัยอยู่

- ร้อยละ 75.7 ระบุเคยได้เห็นหรือได้ยินน้อยถึงไม่เคยเลย เกี่ยวกับการรณรงค์ต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชั่นในกลุ่มเจ้าหน้าที่รัฐผู้ปฏิบัติราชการในพื้นที่ที่พักอาศัยในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา

ยิ่งไปกว่านั้น ร้อยละ 80.6 รับรู้น้อยถึงไม่ทราบเลยเกี่ยวกับช่องทางการตรวจสอบการใช้จ่ายงบประมาณ ของเจ้าหน้าที่รัฐในพื้นที่ที่พักอาศัย และร้อยละ 58.7 ระบุระดับความโปร่งใสมีน้อยถึงไม่มีเลย ในการใช้จ่ายงบประมาณของหน่วยงานราชการต่างๆ

เมื่อสอบถามถึงประเด็นในการปฏิวัติ พบว่า ร้อยละ 94.6 ระบุไม่เห็นด้วยที่จะมีการปฏิวัติเกิดขึ้น ร้อยละ 5.4 ระบุเห็นด้วยที่จะมีการปฏิวัติ

ที่มา มติชน

3 ปี รัฐประหาร : ใครได้ใครเสีย

admin — Thu, 17 Sep 2009 02:48:55 +0700

วันที่ 19 กันยายนปีนี้ เป็นวันครบรอบ 3 ปีของการทำรัฐประหาร “ครั้งล่าสุด” ในประเทศไทยครับ

สภาพบ้านเมืองในวันนี้ คงไม่มีใครบอกได้ว่าเราไม่มีปัญหาอะไรอีกแล้ว เพราะ “วิกฤต” ต่าง ๆ ยังคงมีอยู่ แถมยังแตกแขนงออกไปอีกหลายสาขา ดังนั้น ในวันนี้ หลังจากที่ 3 ปีผ่านไป จึงน่าจะถือโอกาสประเมิน “ผลสำเร็จ” ของการกระทำรัฐประหารว่ามีมากน้อยเพียงใด

เพราะระยะเวลา3 ปีที่ผ่านมา ก็น่าจะเพียงพอแล้วที่จะทำการประเมินได้เนื่องจากพัฒนาการในด้านต่าง ๆ ทุก ๆ ด้านที่เป็นผลพวงอันเกิดมาจากการรัฐประหารย่อมสะท้อนให้เห็นถึง “ผลสำเร็จ” ของการทำรัฐประหารได้ไม่ยากนัก

ย้อนกลับไปดูเหตุการณ์ก่อนวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 ในวันนั้น แม้เราจะพบว่ามีความขัดแย้งในสังคม แต่ความขัดแย้งดังกล่าว ก็มิได้มีความ “รุนแรง” เท่ากับความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในสังคมไทยวันนี้

แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเกิดการรัฐประหารขึ้น คณะรัฐประหารและรัฐบาลของคณะรัฐประหารก็ได้แสดงให้เราเห็นภาพของ “ความปรารถนาดี” ที่มีต่อบ้านเมืองและในทางกลับกันก็ได้ “ฉายภาพ” ของความเลวร้ายที่เกิดจากรัฐบาลที่ผ่านมา สิ่งที่ตามมาก็คือการล้มเลิกโครงการหลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นโดยรัฐบาลที่ผ่านมา

รัฐบาลของคณะรัฐประหารพยายามทำอะไรหลาย ๆ อย่างที่ “ดูดี” และ “บริสุทธิ์ผุดผ่อง” แต่อย่างไรก็ตาม การบริหารประเทศไม่ใช่ “ของง่าย ๆ” ที่ใครจะลุกขึ้นมาทำก็ได้ ด้วยเหตุนี้เองที่เรามองเห็น “ความล้มเหลว” ในการบริหารประเทศเกิดขึ้นอย่างเป็นระบบและเป็นรูปธรรมที่ชัดเจนในหลาย ๆ ด้าน

รวมทั้งในด้านการออกกฎหมายโดย “สนช.” ที่ตั้งโดยคณะรัฐประหารด้วย !!! จากความรู้สึกของผมน่าจะมีเพียงสิ่งเดียวที่ไม่ล้มเหลวก็คือ กระบวนการตรวจสอบรัฐบาลที่ผ่านมาที่ทำงานกันอย่างขมักเขม้นและประสานเสียงกันอย่างน่าชื่นชม

มีการฉายให้เห็น “ภาพร้าย” ของรัฐบาลที่ผ่านมาทุกวันจนทำให้บางครั้งอดนึกไม่ได้ว่า ทำไมรัฐบาลที่ผ่านมาถึงได้ “ร้าย” ขนาดนี้ !!! ข่าวต่าง ๆ มีมากมายรายวันจนแทบไม่น่าเชื่อ ยังจำกันได้ไหมว่า 2 – 3 วันหลังการรัฐประหาร ก็มีข่าวการทุจริตเกี่ยวกับสนามบินสุวรรณภูมิซึ่งกำลัง จะเปิดให้บริการว่า เกิดการทุจริตกันมากทุกรูปแบบ

รันเวย์ร้าวและทรุดจนไม่น่าจะใช้การได้ แถมมีบางคนออกมาให้ข่าวว่าคงเปิดใช้สนามบินไม่ได้อีกแล้วและสมควรเก็บไว้ เป็น “สุสาน” ของอดีตนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลที่ผ่านมาด้วย!!! ส่วนกระบวนการตรวจสอบอื่น ๆ ก็ดู “น่ากลัว” ทั้งนั้น

ยุบพรรค ตัดสิทธิทางการเมือง ถูกสังคมประณามว่าทุจริตทั้ง ๆ ที่ยังไม่เสร็จสิ้นกระบวนการพิสูจน์ สิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นล้วนแล้วแต่สร้างภาพลักษณ์ไม่ดีให้กับนักการเมืองในรัฐบาลที่ ผ่านมาจนแทบจะเรียกได้ว่า ไม่มีโอกาสได้ผุดได้เกิดกันเลยทีเดียวครับ

เมื่อมีการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ คณะรัฐประหารก็สามารถ “เอาใครก็ไม่รู้” มาร่างรัฐธรรมนูญได้ ดู ๆ แล้วไม่น่าเชื่อว่าจะทำอย่างนี้ได้กับกฎหมายสูงสุดของประเทศ ตัวอย่างดี ๆ มีให้เห็นทั่วโลกก็ไม่เอามาใช้กลับสร้างแบบของตัวเองขึ้นมาเพื่อเป็นรัฐธรรมนูญที่มีมาตรา 309 พ่วงท้ายมาด้วย

คงไม่มีที่ใดในโลกนี้อีกแล้วที่ทำอย่างนี้ได้ครับ! ด้วยเหตุนี้เอง “ใครก็ไม่รู้” ที่มาร่างรัฐธรรมนูญที่บางคนก็เข้ามาเพราะ “มีตำแหน่ง” บางคนก็เข้ามาเพราะ “มีพรรคพวก” จึงช่วยกันผลิตรัฐธรรมนูญที่ไม่ว่าจะเป็นนักกฎหมาย “ใหญ่”

รัฐบาลหรือแม้กระทั่งผู้เข้าไปร่างรัฐธรรมนูญด้วยบางคนต้องออกมาบอกกับประชาชนก่อนที่จะมีการออกเสียงประชามติว่า “รับไปก่อนแล้วค่อยไปแก้ทีหลัง” น่าอายไหมครับกับผลงานที่มีตำหนิ !!

เมื่อรัฐธรรมนูญที่มีตำหนิออกมาใช้บังคับ เกิดการเลือกตั้งขึ้น เกิดปัญหาจากบทบัญญัติที่หลาย ๆ มาตราในรัฐธรรมนูญนำมาซึ่งความวิกฤตต่าง ๆ ของบ้านเมืองที่ในวันนี้ อาจสรุปได้ว่าเป็นวิกฤตครั้งร้ายแรงที่สุดเท่าที่ประเทศเราเคยมีมาก็ว่าได้

ผมจะขอพูดถึงวิกฤตต่าง ๆ เพียง 3 วิกฤตที่ผมคิดว่ามีความสำคัญและเป็นผลต่อเนื่องมาจากการรัฐประหารอย่างคร่าว ๆ ก็แล้วกันนะครับ

วิกฤตแรกสำหรับผม ก็คงเป็นเรื่องการบังคับใช้กฎหมาย เราจะพบได้ในชีวิตประจำวันว่า เรามีปัญหาการบังคับใช้กฎหมายกันมาก รวมไปถึงการบังคับใช้กฎหมายที่มี “หลายมาตรฐาน” ด้วยครับ !!

ลองสังเกตดูในช่วงชีวิตประจำวันก็ได้ ทางเท้าสำหรับคนเดินกลายเป็นที่จอดรถมอเตอร์ไซด์และเป็นที่ขายของ บนถนน รถเมล์และรถมอเตอร์ไซด์ ซึ่งตามกฎหมายจะต้องวิ่งชิดขอบทางด้านซ้าย ก็ออกมาวิ่งเผ่นผ่านเต็มพื้นที่ถนนไปหมด

สองตัวอย่างนี้แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ก็สะท้อนให้เห็นว่า ทั้งผู้อยู่ใต้กฎหมายและผู้รักษากฎหมาย ต่างก็ละเลยการบังคับใช้กฎหมายกันไปหมด ด้วยเหตุนี้เองที่เมื่อมีการจับพ่อค้าขายของปลอมแถวพัฒน์พงษ์ เราจึงเห็นภาพการขัดขืนการจับกุมและการบุกชิงของกลางที่อยู่ในความดูแลของเจ้าหน้าที่ของรัฐได้อย่างไม่สะทกสะท้าน

ครับ ! ส่วนเรื่องเก่า ๆ ที่หลายต่อหลายคนพูดถึง ก็ยังคงเป็นเรื่องที่ต้องพูดถึงกันต่อไป การบุกยึดทำเนียบรัฐบาลและการบุกยึดสนามบินสุวรรณภูมิ ซึ่งเป็นความผิดทีjร้ายแรงจนถึงวันนี้ เราก็ยังหาตัวคนทำผิดมาลงโทษไม่ได้

แต่พอมีข่าวการตัดต่อเทปเสียงนายกรัฐมนตรี เพียงไม่กี่ชั่วโมง เราก็ทราบข้อมูลชัดเจนแล้วว่ามีการตัดต่อกี่จุด เอาเสียงเหล่านั้นมาจากไหน แถมยังรู้ไปไกลกว่านั้นอีกว่า ทำและเผยแพร่มาจากที่ใดด้วยครับ นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คำว่า “สองมาตรฐาน” เกิดขึ้นกับการบังคับใช้กฎหมายครับ

รวมความแล้ว สำหรับวิกฤตของการบังคับใช้กฎหมายก็เป็นสิ่งที่น่าเสียดายว่าอยู่คู่กับ ประเทศไทยมาจะครบ 3 ปีแล้ว และก็ยังมองไม่เห็นว่า ณ จุดใด เราจะมีการบังคับใช้กฎหมายที่ถูกต้อง เป็นธรรมและยุติธรรม ดังเช่นที่นายกรัฐมนตรีได้เคยกล่าวถึงอยู่เสมอ ๆ ถึงการปกครองในระบบ “นิติรัฐ” ครับ !!

วิกฤตต่อมา ก็คงหนีไม่พ้นปัญหา “อมตะ” ที่เกิดขึ้นมาในประเทศไทยกว่า 50 ปีแล้ว และเรียกได้ว่าเป็น “เหตุใหญ่” ที่ใช้อ้างกันสำหรับการรัฐประหารแทบทุกครั้ง นั่นคือเรื่อง “การทุจริตคอรัปชั่น” ครับ !!!

การดำเนินการตรวจสอบของกระบวนการตรวจสอบทั้งหมดที่ถูกตั้งขึ้น โดยคณะรัฐ ประหารและโดยรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2550 ชี้ให้เห็นถึง การทุจริตคอรัปชั่นของรัฐบาลที่ผ่านมา แต่ก็ไม่ได้วางมาตรการต่อเนื่องที่เพียงพอในการป้องกันการทุจริตคอรัปชั่นที่จะเกิดขึ้นใหม่

ด้วยเหตุนี้เองที่เมื่อรัฐบาลนี้เข้ามารับตำแหน่งใหม่ ๆ เราก็ได้ยินเรื่อง “ปลากระป๋องเน่า” ที่ไม่รู้ว่าวันนี้ตรวจสอบไปถึงไหน ตกลงแล้วมีใครทุจริตหรือไม่ ตามมาด้วยการเช่ารถเมล์ 4,000 คัน ที่แพงยิ่งกว่าการซื้อหลายเท่าที่ไม่รู้เช่นกันว่า วันนี้ผลการพิจารณาไป ถึงไหน

ปิดท้ายด้วยโครงการอภิมหาทุจริตชุมชนพอเพียงที่มีข่าวว่าเกิดการทุจริตจำนวนมากมายหลายโครงการย่อย ที่ทำให้รัฐต้องสูญเสียงบประมาณไปเป็นจำนวนมากและประชาชนก็ได้ “ของไม่ดี” ไปใช้ ที่ในวันนี้ก็เช่นเดียวกันที่เรื่องเงียบหายไปแล้ว

ผมก็ไม่รู้ว่า 3 ตัวอย่างที่ผมเล่าให้ฟังนี้เขาเรียกว่า “การทุจริต” หรือไม่ครับ เพราะถ้าใช่ ก็คือ การเอาเงินของประเทศชาติไปใช้เพื่อประโยชน์ส่วนตัว ที่น่าจะต้อง “ลากคอ” คนทำผิดมาลงโทษ เช่นเดียวกับการที่เรา “สะใจ” กับการลงโทษอดีตนายกรัฐมนตรีและรัฐบาลที่ผ่านมาในข้อกล่าวหาเดียวกันนะครับ

นอกเหนือจากการทุจริตที่เป็นตัวเงินและทรัพย์สินที่ กล่าวไปแล้ว วันนี้เราก็ยังคงพบการทุจริตรูปแบบดั้งเดิม ที่ไม่ว่าจะรัฐประหารกันกี่ครั้ง ก็ไม่เห็นหมดสิ้นไปเสียที นั่นก็คือการใช้อำนาจเข้าไป “แทรกแซง” ระบบราชการประจำ ที่บางคนพยายามเรียกว่า “การทุจริตเชิงอำนาจ”

ลองดูเรื่องการแต่งตั้งโยกย้ายก็แล้วกันครับดูมีปัญหาไปหมดตั้งแต่การแต่งตั้ง ที่กระทรวงมหาดไทย สำนักงานตำรวจแห่งชาติ และในกระทรวงอีกบางกระทรวง รวมไปถึงหน่วยงานต่าง ๆ ด้วยที่เหมือนในหน่วยงานจะ “ไม่พอใจ” แต่ก็ไม่กล้า “ขัดขืน” ด้วยเกรงว่า หากรัฐบาลอยู่ยาวตนเองจะลำบากครับ

หากการทุจริตคอรัปชั่นและการใช้อำนาจเข้าไปแทรกแซงระบบราชการประจำเป็น “เงื่อนไขหลัก” ที่ทำให้เกิดการรัฐประหารขึ้น ก็ขอให้ลองพิจารณาดูเหตุการณ์ที่เป็นอยู่ในวันนี้ก็แล้วกันนะครับว่า เข้าเงื่อนไขที่จะทำการรัฐประหารแล้วหรือยัง ?

วิกฤตสุดท้าย ที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้เป็นวิกฤตใหญ่ที่ควรจะกล่าวถึงไปแล้วตั้งแต่ต้นแต่ก็ นำมากล่าวถึงเป็นวิกฤตสุดท้ายด้วยเหตุที่ว่า น่าจะเกิดปัญหาขึ้นเร็ว ๆ นี้ และปัญหาน่าจะรุนแรงเพราะเป็น “วิกฤตสะสม” ที่ต่อเนื่องมาจากการรัฐประหารโดยตรงครับ นั่นก็คือวิกฤตรัฐธรรมนูญครับ

คงจำกันได้ว่า “รับไปก่อนแล้วค่อยไปแก้ทีหลัง” เป็นคำพูดที่แม้จะมีคนนำมาอ้างถึงมากแต่ในทางปฏิบัติก็เป็นไปไม่ได้สักครั้ง เพราะว่ามีคนจำนวนหนึ่งที่ตั้งหน้าตั้งตา “คัดค้าน” การแก้ไขรัฐธรรมนูญโดยไม่ได้ให้ความสำคัญกับ “สาระที่จะขอแก้ไข” เลย

คนเหล่านั้นพยายามทำให้ภาพของรัฐธรรมนูญดูเป็นของ “ศักดิ์สิทธิ์” เหมือนกับที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วเมื่อครั้งเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ที่ทุกคนต้องให้ความเคารพต่อรัฐธรรมนูญในฐานะที่เป็น “สัญลักษณ์” ของความเป็นประชาธิปไตย คนเหล่านั้นจึง “คัดค้าน” การแก้รัฐธรรมนูญทุกครั้งที่มีการเสนอขอแก้ไขโดยไม่ฟังเสียงใด ๆ ทั้งสิ้นครับ

จริง ๆ แล้ว ผมเองก็เห็นด้วยกับการ “ไม่แก้” รัฐธรรมนูญในช่วงนี้ เพราะเมื่อพิจารณาจาก “ข้อเสนอ” ในการแก้ไขรัฐธรรมนูญของคณะกรรมการสมานฉันท์แล้ว ก็ไม่เห็นว่าประชาชนหรือประเทศชาติ จะได้ประโยชน์อะไรมากมายนัก

คงมีเพียงนักเลือกตั้งและนักการเมืองเท่านั้นที่ได้ประโยชน์ แต่ถ้าหากจะแก้กันจริง ๆ แล้ว น่าจะต้องใช้เวลาพอสมควรที่จะศึกษาวิเคราะห์บทบัญญัติต่าง ๆ ที่เป็นปัญหาและหาทางสร้างกลไกในการควบคุมการใช้อำนาจของนักการเมืองให้ดีกว่านี้ ประเทศชาติก็จะได้ประโยชน์มากกว่าครับ

ดู ๆ ไปแล้ว หากเดาไม่ผิด เราคงต้องใช้รัฐธรรมนูญฉบับนี้ไปอีกนานทีเดียวครับ ก็ "พลังหลัก" ในการคัดค้านการแก้ไขรัฐธรรมนูญยังเป็น “พลังหลัก” ที่ค้ำยันรัฐบาลอยู่ ยังไงเสียก็คงต้องฟังกันบ้าง ใช่ไหมครับ !!!

มีอะไรอีกมากมายที่เกิดขึ้นในช่วงเวลา 3 ปีที่ผ่านมาหลังการรัฐประหารแต่ผมคงจะขอไม่กล่าวถึงแล้วครับ ในวันนี้ หากจะประเมินผลการรัฐประหาร คงไม่ยากที่จะให้คะแนน การรัฐประหารที่ผ่านมาถือว่า “ล้มเหลว” โดยสิ้นเชิง เพราะแก้ปัญหาสำคัญของประเทศไม่ได้เลย

และในทางกลับกัน กลับสร้างปัญหาสำคัญขึ้นมาให้กับประเทศอีก นั่นก็คือความแตกแยกในสังคมอย่างรุนแรง ที่ดู ๆ แล้ว น่าจะยากที่จะเยียวยาได้ในระยะเวลาอันสั้น

ความล้มเหลวของการรัฐประหารยังแสดงออกมาโดยผ่านทางนักการเมืองหน้าเก่าที่แม้จะถูกตัดสิทธิทางการเมือง แต่ก็สามารถส่ง “ตัวแทน” เข้ามาร่วมอยู่ในรัฐบาล ในองค์กรของรัฐต่าง ๆ แถมบางคน ก็ยังมีบทบาทสูงในการ “ชี้นำ” การเมืองของประเทศในวันนี้อย่างชัดเจนอีกด้วยครับ

ส่วนการจัดการกับการทุจริตคอรัปชั่นทั้งที่เป็นทรัพย์สินเงินทองหรือเป็นการ ใช้อำนาจหน้าที่ก็เห็นได้ชัดว่า “ล้มเหลว” เพราะวันนี้ก็ยังมีอยู่และดูท่าทางจะ “แยบยล” กว่าเดิมอีกด้วย จึงอาจกล่าวได้ว่า การรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นการกระทำที่ “สูญเปล่า” ครับ

บทสรุปสำหรับ “3 ปีรัฐประหาร : ใครได้ใครเสีย” ก็คือ ในวันนี้ระบบเศรษฐกิจของเราพังพินาศไปมาก สังคมมีความแตกแยกสูง การบังคับใช้กฎหมายเสื่อมถอยลง การเมืองอ่อนแอ คงไม่ต้องบอกนะครับว่า ประเทศชาติได้รับความเสียหายจากการรัฐประหารไปมากน้อยเพียงใด

ส่วนใครได้นั้น ก็คงต้องไปดูกันเอาเองจากตำแหน่งหน้าที่ ฐานะการงาน บทบาทต่าง ๆ ที่บางคนได้มาจากการสนับสนุนการรัฐประหาร จากการเป็น สนช. จากการเป็นเนติบริกร จากการเข้าไปช่วยร่างรัฐธรรมนูญ ลองพิจารณากันเอาเองแล้วกันครับ

ในวันนั้น หากไม่มีรัฐประหารเกิดขึ้นและปล่อยให้กลไกของระบอบประชาธิปไตยแก้ปัญหาการ เมืองกันเอง ในวันนี้เราจะเป็นอย่างไร คงเป็นสิ่งที่ผมอยากให้เรา “ลอง” มองดูบ้างครับ

ความผิดพลาด “ครั้งใหญ่” ของคณะรัฐประหารก็คือ เมื่อขึ้นมาแล้วไม่ได้ดำเนินการแก้ไขปัญหาอย่าง “เด็ดขาด” ปัญหาต่าง ๆ จึงยังคงอยู่ครบทั้งหมด !!!

ที่มา public law net